خانه / دسته‌بندی نشده / مطالب ویژه

مطالب ویژه


 

همزبانی و همدلی با پدر و مادر

مهم ترین همدلی زندگی مان ، همزبانی و همدلی با والدین می باشد

همزبانی و همدلی با کسانی که اولین سخنان زندگی را به ما یاد دادند ، شاید مهم ترین همدلی زندگی مان باشد…
در مورد همدلی زیاد صحبت کردیم اما نوبتی هم که باشد ، نوبت یکی از مهم ترین همزبانی های زندگی مان است که خیلی زود در ازدحام روزهایی که می آیند و قدی که رشد می کند و مدرکی که بالاتر می رود ، گم می شود. ما در روزهایی که یاد می گیریم تا حرف بزنیم و خواسته هایمان را بیان کنیم ، در سال هایی که برای آینده مان تجهیز می شویم و در تمام لحظاتی که زندگی کردن را می آموزیم ، کسانی را کنارمان داریم که حرف به حرف زبان را به ما آموزش می دهند اما خیلی زود دیگر همزبان آنها نیستیم. کسانی که دوست داشتن، عشق، گذشت و بسیاری از احساسات زیبای دیگر را که خواستگاه آن «دل» ما انسان هاست ، برای مان معنی می کنند اما ما خیلی زود حس می کنیم زمانه تغییر کرده و نمی توانیم «همدل» آنها باشیم.

امروز می خواهیم در مورد همزبانی و همدلی با پدر و مادرمان حرف بزنیم. ما در مباحث قبلی گفتیم که همدلی یعنی نوع خاصی از توجه داشتن به دیدگاه دیگران. فرد از طریق ادراک  واکنش‌های عاطفی دیگران، واکنش‌های عاطفی از خود نشان می‌دهد که به آن همدلی می گویند. به منظور برقراری روابط همدلانه فرد باید بتواند خود را جای دیگران گذاشته، امور را از دیدگاه آنان ببیند و از خود بپرسد که اگر جای او بودم چه‌احساسی داشتم؟

این یک تعریف کلی از همدلی است اما هر چه ما بزرگ تر شده و در گیر ساختن زندگی شخصی و آینده ی خودمان می شویم ، از همدلی با والدین مان فاصله می گیریم. بحث شکاف نسل ها و تغییر شرایط و دیدگاه ها هم که توجیه خوبی برای این فاصله گرفتن ایجاد می کند.

اما زمانی که خودمان صاحب فرزند می شویم هر چه فرزندمان قد می کشد ، دلمان بیشتر برای همدلی با والدین مان تنگ می شود ، معنی بسیاری از احساس ها و درک نکردن ها و از نظر ما بی منطق بودن های شان را می فهمیم اما باز هم خبر چندانی از همدلی با آنها نیست چون وقتش را نداریم ، آنقدر وقتش را نداریم تا آنها پیر می شوند و بهانه ی مان برای دوری از همزبانی و همدلی تغییر می کند و حال دیگر حواسی برای شان نمانده تا بخواهیم چیزی بگوییم یا درکی داشته باشیم از خواسته هایشان. اما چگونه می توانیم گرفتار این دور باطل نشویم و همزبان و همدل با والدین مان در شلوغی های زندگی باقی بمانیم؟ چند پیشنهاد ساده می تواند به ما کمک کند.

 

همدلی یعنی نوع خاصی از توجه داشتن به دیدگاه دیگران

وقتی پدر شما می خواهد تمام اخبار های تلویزیون را نگاه کند ، شاید تعجب کنید که بین ساعت هفت تا نه ، چه اتفاق و خبر جدیدی خواهد بود که وسط یک سریال جذاب ، از شما میخواهد تا کانال را عوض کنید تا خلاصه ی خبر ها را گوش کند ! اما باید به خاطر داشته باشید علاوه بر تفاوت های فردی که همیشه نوعی تفاوت در خواسته ها ، لذت بردن ها و جستجو کردن ها را به دنبال دارد ، وقتی سن و سال آدم ها تغییر می کند ، نوعی تفاوت در سطح هیجان و موضوعات مورد علاقه هم ایجاد می شود که اجتناب ناپذیر است. همانطور که در قبال فرزندتان باید این تفاوت ها را در نظر بگیرید ، در قبال والدین تان هم باید چنین کنید. عینک شما مخصوص چشم های شماست اما آنها از عینک خود و در شرایط خود دنیا را می بینند.

برای تان عجیب نباشد اگر نمی توانید معنی جذابیت شبکه های اجتماعی و اینترنت و غیره را برای شان معنی کنید. نسل آنها برای دریافت حقوق ماهیانه شان در صف های بانک می ایستادندو پول یک ماه را از بانک می گرفتند ، می شمردند و به خانه می آوردند و در کشوی میز می گذاشتند ، آن زمان خبری از کارت بانکی و پیامک واریز شدن حقوق و بانکداری الکترونیک نبود! راجع به صد سال قبل حرف نمی زنم همین چند دهه آنقدر متفاوت شده است که برخی علایق زندگی هم را درک نکنید اما این بهانه است چون هنوز هم دنیایی از شباهت ها و اشتراکات بین شما وجود دارد که می توانید با پیدا کردن آنها رابطه تان را تغییر دهید.

وقتی آینده چندان طولانی نیست
در یکی از سریال های تلویزیونی بین پدر بزرگ و نوه اختلافی پیش آمد و پدر بزرگ زمانی که میخواست با او حرف بزند و شرایطش را برایش توضیح دهد گفت : وقتی جوان هستی می گویی سال بعد ازدواج می کنم ، دو سال بعد خانه می خرم ،سه سال بعد فلان کار را می کنم اما وقتی پا به سن می گذاری نمی توانی بگویی یک ماه بعد چون معلوم نیست یک ماه بعدی در کار باشد!

هر چند همه ی ما از فردای مان بی خبریم اما والدین هر چه پیرتر می شوند دنیای خاطراتشان بزرگ تر و دنیای رویاهای شان کوچک تر می شود. زندگی در این شرایط طرز تلقی شان را از موضوعات عوض می کند. اگر به آها بگویید با همسرتان تفاهم ندارید و نمی توانید باهم زندگی کنید ، ممکن است آنها بگویند بخاطر بچه ها زندگی کن و همه ی ازدواج ها همین است و حرف هایی از این قبیل.نباید ناراحت بشوید که چرا به شما حق نمی دهند .آنها یک زندگی آرام و بی حاشیه را ترجیح می دهند به دردسر و هیاهویی که ممکن است نتیجه اش مثبت باشد. برای اینکه حال شما را در تمام موضوعات درک کنند پافشاری نکنید.

این عمارت زیبا ، کلنگی است
برای اینکه بتوانیم با اطرافیانمان ارتباط موثر داشته باشیم باید هیجاناتمان را کنترل کنیم اما در خصوص والدین مان بیشتر لازم است تا بر روی خود کنترلی کار کنیم .ما به خودمان حق می دهیم تا سر آها داد بزنیم و یا خشم و ناراحتی مان را راحت بروز بدهیم. فکر می کنم در روزهای بلوغ و غرور جوانی به اندازه ی کافی این کار را کرده ایم .حال وقت آن رسیده که کمی هم صبوری کنیم تا اگر خستگی سال ها زندگی، بیماری و بی حوصلگی بی تابشان کرد بدانند می توانند کنار ما این احساساتشان را بروز دهند. دیگر وقت آن نیست که ما بخواهیم خشم مان را در خانه ی پدری تخلیه کنیم. این خانه کلنگی شده و می تواند با زلزله ی خفیفی هم در هم بریزد.

خیلی زود ما نیز روزهای شلوغ و پر کار مان تمام می شود و بازنشسته می شویم و درک می کنیم تمام هفته را به انتظار جمعه نشستن تا فرزندان به خانه مان سر بزنند یعنی چه!خیلی زودتر از آنچه فکرش را بکنید ما هم از تکنولوژی عقب می مانیم و دردنیای خبرها به دنبال چیزی برای حرف زدن و مرور خاطراتمان می گردیم ، شاید آن زمان تنها خواسته ی ما همزبانی با کسانی باشد که زبان را به آنها آموخته ایم و همدلی با عزیزانی که دلمان همیشه برایشان دل دل می زند. این خواسته ی بزرگی نیست و حالا والدین مان همین توقع را از ما دارند.
منبع: جام جم سرا


زندگی شاد تا آخرین نفس

مطمئن باشید آنها ته دلشان می خواهد بدانند که این تلفن همراه و کامپیوتر چه دارد که همه این گونه مات و مبهوتشان می شوند!

یک عمر آنها برای ما جوانان برنامه ریزی می کردند، اینجا بیا، آنجا نرو، اما امروز ؛روزی است که ما باید برایشان برنامه ای بریزیم تا از فکر و خیال و درد و غم بیرون بیایند.روزگار غریبی است کهنسالی، روزگاری که منتظر همه است و هرکسی به آن می رسد. یک عمر آنها برای ما جوانان برنامه ریزی می کردند، اینجا بیا، آنجا نرو، اما امروز ؛روزی است که ما باید برایشان برنامه ای بریزیم تا از فکر و خیال و درد و غم بیرون بیایند، شاید برنامه ریزی برای پدر و مادر هایی که به سن بازنشستگی رسیده باشند، کلمه زیبایی نباشد، اما اگر آنها را به حال خودشان رها کنیم، شاید خیلی زودتر از آنچه که تصور می کنیم ما را ترک کنند، پس قبل از این که حسرت بخوریم، دست به کار شویم.

محیط شادی برایشان مهیا کنیم
شاید دست و پایشان درد می کند، به یاد گذشته می افتند و حسرت می خورند، یاد دوستان و آشنایان از دست رفته شان می افتند و غصه می خورند، همه اینها به علاوه این که دیگر مثل گذشته سر کار نمی روند و مراجع کمی دارند و دیگر محور تصمیم گیری نیستند، عواملی است که آنها را به سمت افسردگی ، سرعت می بخشد، پس اگر دوستشان داریم، سعی کنیم از درد و غصه هایشان با فراهم کردن محیط شادی بکاهیم، مثلا چند روز جلوتر ، سالگرد تولدشان را جشن بگیریم و آنها را سوپرایز کنیم، به افتخار آنها مهمانی های بیشتری بدهیم، نوه ها که همیشه مایه شادی و نشاط اند را بیشتر به خانه شان ببریم، سعی کنیم هر روز با تلفن و پیامک به یادشان باشیم و …

تشویق آنها برای ورزش
هیچوقت دیر نیست، درست است که پدر و مادرتان یک عمر از ورزش به دور بوده اند،اما می توان از همین امروز هم با ورزش های سبک و تحت نظر پزشک شروع کرد.

پیاده روی هر روزه می تواند علاوه بر سلامتی و طول عمر بیشتر، اوقات آنها را پُر کرده و شادابیشان را بیشتر کند. سعی کنید حداقل هفته ای یک روز آنها را به استخر ببرید، حتی اگر نمی توانند شنا کنند، پیاده روی در آب و استفاده از جکوزی و حوضچه آب گرم، شفای استخوان های خسته آنهاست. می توانید چند عدد سی دی و فیلم نرمش خانگی برایشان تهیه کنید تا با نرمش روزانه سلامتی و شادابیشان را از دست ندهند.

کار کردن در هر سنی موجب فعالیت مغز و جلوگیری از افسردگی می شود، متاسفانه بعضی از والدین ما به این بهانه که بازنشسته شده اند، کار و فعالیت را تعطیل کرده و خود را خانه نشین می سازند و اوقات خود را به بطالت می گذرانند، که این کار آنها اولین قدمشان در راه افسردگی و سپس بیماری های دیگر جسمی است، انسان از کار کردن زنده و خوشحال است، سعی کنید برای شادابی روحشان کاری از آنها بخواهید، البته با توجه به شرایط جسمی و روحیشان، مثلا برای نگهداری نوه ها از ایشان کمک بخواهید، اگر مغازه، آرایشگاه، شرکت و .. دارید، ازشان بخواهید روزی چند ساعت پیش شما بیایند و کار سبکی به آنها دهید، در انداختن ترشی و شور و تهیه مربا از آنها کمک بگیرید ، خلاصه سرشان را گرم کنید تا احساس مفید بودن بکنند.

 

یک کار خوب و ماندگار
والدین مسنتان دوست دارند که با شما حرف بزنند و از گذشته برایتان تعریف کنند هم شما را نصیحت کرده و هم دلشان خالی شود، ازشان بخواهید که خاطراتشان را بنویسند، اگر توان نوشتن ندارند، برایشان ضبط کنید، باور کنید با این کار شور و شوق را به آنها برمی گردانید، اصلا شاید توانستید برایشان چاپ کنید، مهم روحیه آنهاست که با این کار تقویت می شود.

رنگ های شاد، حضور در اجتماع
چه اشکالی دارد که بی هیچ بهانه ای برای مادر بزرگتان یک روسری روشن بخرید و ازش بخواهید که برای رفتن به سینما شما را همراهی کند؟ یک رومیزی قشنگ لیمویی رنگ، چند عدد کوسن نارنجی، لیوان های رنگی همه اینها می تواند به خانه سوت و کور والدین مسنتان رنگ و لعاب تازه ای بدهد.استفاده از لباس های شاد، روحیه آنها را شاد می سازد، تشویقشان کنید که هم شاد بپوشند و هم به سینما، تئاتر، موزه، نمایشگاه بروند و خلاصه در اجتماع حضور داشته باشند.

تکنولوژی روز را یادشان بدهید
شاید کم سواد باشند، شاید دیر یاد بگیرند، اما سعی کنید تا استفاده از تکنولوژی روز را یاد بگیرند، مثلا استفاده از پیامک و یا وایبر. یک کامپیوتر قدیمی برایشان بگیرید و طرز استفاده از اینترنت را بهشان یاد دهید، موج های جالب رادیو را برایشان یادداشت کنید، وقت شروع برنامه های شاد و جذاب تلویزیون بهشان زنگ بزنید و راهنماییشان کنید تا کدام کانال را بگیرند، مطمئن باشید آنها ته دلشان می خواهد بدانند که این تلفن همراه و کامپیوتر چه دارد که همه این گونه مات و مبهوتشان می شوند!
منبع:تبیان

 


وسواس در سالمندی

جنس وسواس در سالمندی با بقیه سنین تفاوت دارد

شروع وسواس در سالمندی بسیار نادر است اما آنچه اهمیت دارد، این است که جنس وسواس در سالمندی با بقیه سنین تفاوت دارد چون در سالمندی به دلیل تحلیل عضلات و کم شدن توان خود فرد تبعات وسواس می تواند بدتر بروز پیدا کند.

وسواس در هر سن و سال و از هر نوعی که باشد، آزاردهنده است و از نظر روانی و جسمی فرد مبتلا را دچار مشکل می کند. منظورم از وسواس، وسواس فکری یا عملی مکرر است که به بیمار رنج و عذاب قابل ملاحظه ای تحمیل می کند؛ به گونه ای که روند زندگی فرد و روابطش مختل شود.

شروع وسواس معمولا از ۲۰ سالگی است و فقط ۱۵ درصد افراد بعد از ۳۵ سالگی به وسواس مبتلا می شوند. شروع وسواس در سالمندی بسیار نادر است اما آنچه اهمیت دارد، این است که جنس وسواس در سالمندی با بقیه سنین تفاوت دارد چون در سالمندی به دلیل تحلیل عضلات و کم شدن توان خود فرد تبعات وسواس می تواند بدتر بروز پیدا کند.

جنس وسواس در سالمندان تفاوت دارد
شیوع وسواس در سالمندی تنها یک درصد است ولی الگوی آن با وسواسی که در سنین جوانی بروز پیدا می کند، متفاوت است. بیشتر سالمندانی که دچار وسواس هستند، عمدتا وسواس شستشو و ترس از گناه دارند. از آنجایی که وسواس از سنین جوانی آغاز می شود، اگر سالمندی دچار وسواس است، قاعدتا باید شکل خفیف آن را از قبل داشته باشد. البته اگر تازه وسواس در فرد سالمند ظاهر شده، به این دلیل است که ممکن است اتفاقی در زندگی اش افتاده باشد که تحملی برایش سخت بوده و یکباره دچار وسواس شده  است.

همچنین ممکن است فرد از دوره جوانی وسواس داشته ولی خیلی جدی نبوده است ولی رد سالمندی به صورت تشدید یافته بروز پیدا می کند. علاوه بر اینها، اگر در دوره سالمندی شاهد ابتلا به وسواس باشیم، می توانیم با کمی جستجو دریابیم یک بیماری جسمی عامل وسواس است. البته منظورم بیماری هایی است که مغز را درگیر می کند؛ مثل سکته مغزی، تومور مغزی یا مسمومیت هایی که در اثر موادی مانند حشره کش ها ایجاد می شود و در مغز تاثیر می گذارد. شروع اختلال های شناختی یا زوال مغز نیز می تواند در بروز وسواس در سالمندی نقش داشته باشد.

وسواس به تنهایی نمی آید!
یکی از مشکلاتی که وسواس می تواند برای سالمندان ایجاد کند، این است که وسواس معمولا با بیماری های دیگری همراه است. جالب است بدانید وسواس در ۶۷ درصد موارد با افسردگی اساسی همراه است. حتی ممکن است با ترس اجتماعی نیز همراه باشد که در این صورت عملکرد فرد مختل می شود به گونه ای که گوشه گیرتر می شود و بیرون رفتن از خانه برایش مشکل خواهد شد.

از سوی دیگر، همان طور که گفتیم، سالمندان بیشتر به وسواس شستشو و ترس از گناه مبتلا می شوند؛ به صورتی که به دنبال وسواس فکری با تصور اینکه آلودگی در اطراف وجود دارد، مدام در فکر شستشو هستند تا اضطرابشان از این طریق کم شود. وسواس ترس از گناه نیز به شکلی بروز پیدا می کند که فکرهای وسواس گونه در مورد گناه مدام افراد را آزار می دهد و به صورت جبرانی ممکن است ذکرهای طولانی بگویند یا مدام در حال عبادت باشند و یا به صورت اغراق آمیز صدقه دهند. در حقیقت، با این کارها فرد می خواهد احساس گناهش و اضطرابش را کم کند.

علایم وسواس در طول زمان کم و زیاد است
وسواس یک بیماری مزمن است و اگر تنها ۳۰ درصد به درمان پاسخ دهد، ما ادعا می کنیم فرد به درمان پاسخ داده است چون با ۳۰ درصد پاسخ به درمان نیز کیفیت زندگی فرد بالا می رود.

نکته مهم دیگر این است که سیر بیماری وسواس درازمدت است و معمولا از ۲۰ سالگی شروع می شود و ممکن است اگر درمان نشود تا سالمندی نیز ادامه پیدا کند ولی در طول زمان، علایم بیماری وسواس کم و زیاد می شود. درمان وسواس در سالمندی نیز همانند سایر سنین، روان درمانی به کمک دارودرمانی است و با توجه به اینکه وسواس در چه موقعیتی تشدید می شود، تکنیک هایی به مبتلایان آموخته می شود تا به کمک آن بتوانند اضطرابشان را کم کنند.

ضرورت درمان فوری وسواس در دوران سالمندی
ممکن است بسیاری از سالمندان به دلیل تفکرات سنتی شان برای درمان وسواس پیش پزشک نروند و اطرافیانشان دنبال راهی باشند که به آنها کمک کنند. باید بدانید هیچ گونه کمکی نمی توانید به این سالمندان داشته باشید جز اینکه آنها را تنها نگذارید.

پس حتما آنها را مجاب کنید پیش پزشک بروند چون در سالمندی توان جسمی افراد کمتر می شود اگر قرار باشد مدام در حال شستشو باشند هم توانشان کمتر می شود و زودتر به انواع بیماری ها مبتلا می شوند و هم بیشترین آسیبی که می بینند مربوط به پوستشان است. این اتفاق خیلی مهم است چون در سنین سالمندی پوست دچار خشکی و با وسواس خشکی پوست بیشتر می شود. بنابراین بهتر است برای درمان وسواس حتما به پزشک مراجعه کنید.

 

منبع:هفته نامه سلامت


راه های فاصله گرفتن سالمندان از افسردگی

این ادعا که افسردگی بخشی از سالمندی طبیعی است مدت هاست رد شده است

– پدرم خیلی بی حوصله است. هرچه به او اصرار می کنیم حداقل روزی یک بار برای پیاده روی از منزل خارج شود اعتنایی نمی کند…

– وقتی می خواهیم جایی مثلا میهمانی برویم، مادرم می گوید من نمی آیم، شما بروید. ما می مانیم که چه کنیم. از یک طرف دلمان می خواهد برویم یا اساس مجبوریم که برویم و از طرف دیگر دلمان پیش او می ماند. همه اش می ترسیم برایش اتفاقی بیفتد. مجبور می شویم رسیده یا نرسیده خداحافظی کنیم و برگردیم…

اینها نمونه هایی از گلایه هایی است که گاه و بیگاه از زبان خانواده های سالمندان این مرز و بوم شنیده می شود. به راستی سالمندان ما تا این حد مردم گریز و انزواطلب هستند؟ چرا از فرصتی که دارند استفاده نمی کنند؟ چرا به دامان بی عملی افتاده اند؟ آیا پیری و سالخوردگی آنها را چنین می کند یا باید جای دیگری دنبال علت گشت؟ حقیقت این است که پاسخ این سوال های آنقدرها ساده نیست یا بهتر بگوییم تنها یک پاسخ برای آنها نمی توان یافت.

این مدعا که سالمندی و افسردگی عجین هستند و افسردگی بخشی از سالمندی طبیعی است مدت هاست رد شده و بی اساس بودن آن در پژوهش های مختلف به اثبات رسیده است. برعکس، بسیاری از مطالعه ها نشان داده اند گرچه سالمندان با بیماری های مزمن متعدد و گاهی معلولیت هایی دست به گریبانند، وقتی شرایط مناسبی برایشان مهیاست، از روحیه بالایی برخوردارند و حتی در مقایسه با افرادی که وضعیت آنها را از بیرون ارزیابی می کنند، مانند اعضای خانواده یا پزشکشان، دید مثبت تری نسبت به وضعیت خود و آینده دارند.

بدیهی است سالمندانی که از قدیم خویی افسرده و مضطرب داشته اند، وقتی به دوران سالمندی می رسند کماکان این خصلت خود را حفظ می کنند، ولی این موضوع در مورد بیشتر سالمندان صادق نیست.

نتایج مطالعه هایی که در سال های اخیر روی سالمندان کشور ما انجام شده نشان می دهد علائم افسردگی در آنها، در مقایسه با بسیاری از دیگر کشورهای جهان شایع تر است (۲۰ تا ۳۰ درصد در مقایسه با ۸ تا ۱۵ درصد در مطالعه های انجام شده در کشورهای غربی). این تفاوت را چگونه می توان توجیه کرد؟

پیرشدن جمعیت در کشور ما پدیده ای تازه و شاید بتوان گفت تا حدودی غافلگیرکننده است. هنوز زیرساخت های لازم برای اینکه سالمندان بتوانند از اوقات فراغتشان لذت ببرند به اندازه کافی وجود ندارد.

باید باشگاه هایی مختص سالمندان احداث کنیم
در برخی از نقاط دنیا این مشکل را با ایجاد باشگاه های سالمندان در محله ها تا حدودی حل کرده اند. باشگاه سالمندان محلی است با امکانات فرهنگی، ورزشی و تفریحی نه چندان گسترده که خود سالمندان در برنامه ریزی و مدیریت آن سهم دارند.

چنین مکانی امکان آن را فراهم می کند که سالمندان دور هم جمع شوند و از مصاحبت یکدیگر لذت ببرند و کنار آن با شرکت در فعالیت های آموزشی، فرهنگی و گردشگری اوقات خود را به گونه ای ارزشمند پرکنند. در برخی از شهرهای کشور ما نیز رفته رفته این گونه مراکز راه اندازی شده است (بیشتر زیر نظر شهرداری ها) ولی دامنه آنها محدود است و به دلیل تبلیغات ناکافی اغلب سالمندان امکان حضور در آنها را ندارند.

در نتیجه، تنها امکاناتی که برای بیشتر سالمندان مهیاست، پارک ها هستند. بسیاری از سالمندان به دلایل مختلف رفتن به پارک را دوست ندارند، یکی از آنها مساله آلودگی هوا و دیگری عدم مناسب سازی پارک هاست که باعث می شود سالمندان برای جلوگیری از ابتلا به بیماری های قلبی و تنفسی یا زمین خوردن از رفتن به پارک صرف نظر کنند.

از سوی دیگر، مشارکت اجتماعی در سلامت سالمندان خصوصا سلامت روان آنها نقش عمده ای دارد.

روابط اجتماعی کم سالمندان را منزوی می کند

 

روابط اجتماعی کم سالمندان را منزوی می کند
باید به این نکته نیز توجه کنیم که کاهش ارتباط با دوستان به دلیل بازنشستگی، بیماری یا از دست دادن آنها، جدا شدن فرزندان به دلیل تحصیل، ازدواج یا مهاجرت و… شبکه اجتماعی سالمند یا مهاجرت و… شبکه اجتماعی سالمند را محدود و او را به تنهایی و انزوا تهدید می کند، بنابراین سازمان ها و نهادهای مسئول ارائه خدمت به سالمندان باید هرچه زودتر درصدد برنامه ریزی برای اوقات فراغت آنها برایند تا سالمندان سالم تر و شادتر بمانند. این کار مقرون به صرفه نیز هست چون با پیشگیری از ابتلا به بیماری های روانی از هزینه های درمان سالمندان به میزان قابل توجهی می کاهد.

شیوه زندگی تان را تغییر دهید
اگرچه تلاش برای ارتقای کیفیت زندگی سالمندان مسئولیتی جمعی است، ولی نباید در این میان مسئولیت فردی خود سالمندان را نادیده گرفت. ماندن در خانه، روی گرداندن از فعالیت های ارزشمند و لذت بخش، انتخاب شیوه زندگی غیرفعال و… باعث می شود روحیه سالمندان به سمت افسردگی برود. هر فردی وقتی از دنیای بیرون می بُرد و به درون خود پناه می برد، خود را عملا در معرض انواع بیماری ها قرار داده است.

وقتی رویداد بیرونی جالبی را تجربه نکرده ایم که به آن فکر کنیم به کند و کاو در وضعیت خودمان می پردازیم و از آنجا که سالمندی با دشواری ها و استرس هایی همراه است دنیا را تیره و تار می بینیم. هرچه دلتنگ تر و بی حوصله تر شویم، آستانه تحملمان پایین تر می آید، درد بیشتری حس می کنیم و خود را ناتوان تر می بینیم. به عبارت دیگر، در چرخه معیوبی می افتیم که روز به روز بیشتر ما را به سوی ناامیدی می برد. برای شکستن این چرخه معیوب باید فعالانه برخورد کنیم.

منبع:هفته نامه سلامت


 

چطور اضطراب سالمندان را کاهش دهیم؟

 

دوره سالمندی سرشار از انواع احساس کمبودهایی مانند از دست دادن همسر، دوستان و نزدیکان، عدم استقلال مالی و نارسایی های جسمانی است و در صورتی که اصولی برای مقابله با این عوامل به کار گرفته نشود، می تواند باعث تشدید استرس و اضطراب در افراد سالمند شود.

 

دکتر نجفی پور، روانشناس و عضو هیات علمی دانشگاه گفت: استرس، اضطراب و فشارهای روانی در زندگی امروزی که بسیار پیچیده و مملو از مشکلات و تنش سازهای مختلف است، می تواند باعث آثار منفی بر سلامتی مردم شود. این عوامل در سالمندان که قدرت تطابق و سازگاری آنها کاهش می یابد، می تواند باعث بروز مشکلات حادتری شود. استرس و اضطراب باعث تشدید بیماری ها در این سن می شود.

 

کاهش استقلال مادی در سالمندی خطرناک است 

وی می افزاید: «استرس و اضطراب در دوران سالمندی به علت اینکه این دوره از زندگی مملو از انواع احساس کمبودها و ناتوانی ها است، بیشتر و شایع تر است. به عبارتی، سالمندان در نتیجه کاهش اعتمادبه نفس یا از دست دادن آن، کاهش فعالیت و تحرک و همچنین از دست دادن دوستان و نزدیکان، کاهش استقلال مادی و جسمانی و بیماری های مزمن، در معرض استرس و فشارخون، افزایش بی نظمی تنفسی، تپش قلب اختلال در تمرکز و انجام فعالیت های روزانه از علایم و نشانه های عوامل استرس زا هستند. در نتیجه این عوامل و مجموع علل ذکر شده می توان نتیجه گرفت که استرس و اضطراب افراد سالمند را به میزان زیادی تحت تاثیر قرار می دهد و سلامتی آنها را به خطر می اندازد.

 

این روان شناس می گوید: زندگی در آسایشگاه سالمندان نسبت به محیط منزل و در کنار خانواده، محیطی است که باعث تشدید اضطراب و استرس می شود، سرای سالمندان و مراکز نگهداری افراد مسن، با توجه به فرهنگ و نوع خانواده های ایرانی تاکنون محیط مطلوبی برای این عزیزان نبوده است، که این عوامل نیز باعث افزایش اضطراب و استرس این افراد می شود. اکثریت این افراد به علت وضعیت اقتصادی ضعیف خود این اماکن را برای اقامت انتخاب می کنند که این عامل نیز در کنار سایر عوامل به تشدید اضطراب و استرس افراد کمک خواهد کرد.

 

راههایی برای حس خوب در دوران سالمندی 

اما چطور یک سالمند می تواند خود را در برابر استرس ها واکسینه کند و اطرافیان به چه میزان می توانند کمک  کنند؟ می توان با سوالاتی ساده به وضعیت خلق وخوی خود پی ببرید. از خودتان بپرسید که آخرین باری که احساس شادی واقعی کردید چه زمانی بود؟

 

منشاء احساسات منفی را درک کنید

برای رفع هر مشکل یا مسئله ای نیاز به این دارید که در مرحله نخست منبع وجود آن را بشناسید. نشناختن مشکل و علل آن مانند وارد شدن به یک مسابقه بوکس در تاریکی است که نمی توانید رقیب خود را ببینید در این شرایط شما فقط می توانید به طور تصادفی ضرباتی را وارد کنید و احتمال پیروز شدن شما بسیار کم خواهد بود. بنابراین علت اضطراب خود را بشناسید.

 

عادات روزمره خود را۳۶۰ درجه عوض کنید 

ما همگی برده عادات خود هستیم اما این مسئله نباید دلیلی برای پذیرفتن زندگی به همین شکل باشد زیرا زندگی چیزهای زیادی برای ارائه به ما دارد. شاید همه ما از ماجراجویی و برانگیختگی لذت نبریم زیرا بسیاری از افراد برای این کار ساخته نشده اند اما شما می توانید با چنین افرادی در تماس باشید و اجازه دهید روح شما غیرقابل پیش بینی بودن و آزادی را تجربه کند.

 

وعده های جدید غذایی را تجربه کنید 

درباره خودتان بیاموزید و با استفاده از چیزهای جدید، زندگی را دوباره تجربه کنید. اینجا صحبت از کارهای محیرالعقول نیست بلکه درباره نکات ساده ای همچون تجربه وعده های غذایی جدید یا عجیب وغریب است و مسئله ای نیست که اگر این تجربه ها را نپسندید. به ذهن و بدن خود گوش فرادهید وبه خودتان اجازه هید تا به ستایش امور کوچک بپردازید زیرا زندگی و زنده بودن همین است.

 

شما مفید هستید، باورکنید 

مطمئن ترین روش برای داشتن یک احساس خوب نسبت به خودتان این است که بدانید توانا هستید و افرادی هستند که به شما نیاز دارند. روش دیگری که می تواند حس و حال خوب را به شما بازگرداند کمک کردن به همنوعان است. این کمک کردن شاید به معنای بودن در کنار یکی از اعضای خانواده باشد یا شاید کمک داوطلبانه به یک موسسه خیریه یا مشابه آن. مهم نیست چه روشی را انتخاب می کنید، مهم این است که می توانید احساس خوب را به خودتان بازگردانید.

 

راهکارهایی برای رفتار اطرافیان با سالمند 

حال که فرزندان بزرگ می شوند و بزرگ ها پیر و این قانون زندگی است و مدام تکرار می شود؛ببینیم رفتار اطرافیان با سالمند باید چگونه باشد تا کمتر در معرض استرس و اضطراب قرار بگیرد.  منیژه مسگری، کارشناس ارشد مشاوره خانواده نکاتی را مطرح می کند که مانع ایجاد احساس غم و ناراحتی در دل سالمندان مانند پدربزرگ ها، مادربزرگ ها و به طور کلی بزرگ های فامیل می شود.

 

شوخی با گذشته سالمندان ممنوع 

عموم سالمندان به موازات پیر شدن، با توجه به تغییرات روانی و جسمی که نتیجه گذر سال های رفته است، خلقیات خاصی پیدا می کنند که با احوال دوران میانسالی و جوانی شان متفاوت است. طبیعت تکاملی آدمی همین است. ممکن است فردی که روزگاری بی باکانه عمل می کرده است، امروز در کنج عافیت و محافظه کاری نشسته باشد. گذشته سالمندان را تا خودشان روایت نکرده اند، به طنز و کنایه به رخشان نکشیم چرا که گاهی باعث ناراحتی شان می شود.

 

احساس ترحم تان را نشان ندهید 

یک ضرب المثل معروف می گوید: «سالمندان آنچه را ما در آیینه می بینیم، در خشت خام می بینند.» از این رو معمولا، کمتر سخن می گویند و بیشتر سر به گریبان فرو می برند. در این شرایط ما وقتی سکوت آن ها را می بینیم، دلمان می لرزد و ترحم می کنیم. حواس مان باشد پا به سن گذاشته ها، هوش اجتماعی و احتمالا هوش هیجانی بیشتری در مقایسه با ما دارند و تمایز میان احترام و ترحم را بیشتر می فهمند. حتما دقت کنید که در رفتارتان نشانه هایی از ترحم دیده نشود وگرنه مطمئن باشید که دل آن ها را شکسته اید.

 

با و فامیل هماهنگ باشید 

هنگام بیماری والدین سالمند یا پدربزرگ و مادربزرگ با دیگر خواهران و برادران هماهنگ باشیم. یکی از نزدیکان ممکن است چنان دل بسوزاند که امور شخصی سالمند را که خود وی از عهده انجامش بر می آید، برعهده بگیرد. رسیدگی های بدون ضرورت گاهی نتایج معکوس به بار می آورد و اعتماد به نفس آن ها را کاهش می دهد.

 

بی توجهی نکنید 

از شایع ترین شیوه های بد رفتاری با سالمندان که باعث ناراحتی شان می شود، غفلت و بی توجهی به آن هاست. نتایج چنین رفتاری زمینه بروز اتفاقاتی مثل تغذیه نامناسب، افسردگی، وسواس، تنها ماندن سالمند در خانه و … را فراهم می آورد. بنابراین نباید شرایطی ایجاد شود که سالمند احساس کند مورد بی توجهی قرار گرفته است.

 

استقلال مالی شان را نگیرید

بهره برداری از منابع مالی و وسایل شخصی سالمند برای استفاده خود و نیز توجه نکردن اعضای خانواده به نیازهای مالی سالمند و رفع نیازهای روزانه، نمونه هایی از بدرفتاری مالی با سالمند هستند. به طور طبیعی بعضی در دوران پیری از لحاظ مالی در تنگنا قرار می گیرند و بد رفتاری مالی با آنها، غم و اندوه شان را زیاد می کند.

 

به طور کلی افراد سالمند مثل شیشه شکننده هستند، آنها با کوچکترین رفتارها نامناسبی می شکنند، غمگین و افسرده شده، رنجیده می شوند و و احساس  ناراحتی می کنند. پس یادمان باشد رفتارهای مان آنها را نشکند و باعث دلشکستگی آنها نشویم.

 

منبع: تبیان


سالمندان نیاز کمتری به خواب دارند

محققان می‌گویند سالمندان سالم همزمان با بالا رفتن سن، نیاز کمتری به خواب پیدا می‌کنند.

محققان با انتشار مقاله جدیدی در مجله «خواب» تاکید کردند: افراد سالمند و سالمی که مبتلا به اختلالات خواب نیستند باید انتظار داشته باشند که نیازشان به خواب کاهش پیدا کند و در طول روز نیز نسبت به جوان‌ترها کمتر بخوابند.

تحقیقات نشان می‌دهد، در طول یک خواب کامل شبانه ۸‌ساعته، زمان کلی خواب با بالا رفتن سن به میزان قابل‌ملاحظه‌ای کاهش می‌یابد.

یافته‌ها حاکی است؛ سالمندان به طور متوسط نسبت به میانسال‌ها ۲۰ دقیقه کمتر و میانسال‌ها نسبت به جوان‌ترها ۲۳‌دقیقه کمتر می‌خوابند. همچنین با افزایش سن، تعداد دفعاتی که فرد از خواب بیدار می‌شود، مدت زمان بیدار ماندن در این دفعات بیشتر شده و از خواب عمیق افراد کاسته شده و اغلب خواب سالمندان سبک می‌شود.

محققان می‌گویند؛ این یافته‌ها تایید می‌کند که فقدان خواب‌آلودگی در طول روز با افزایش سن نمی‌تواند نشانه بیماری یا مشکل خاصی در این افراد باشد.

این پژوهش در مرکز تحقیقات بالینی دانشگاه سوری و با حضور ۱۱۰ سالمند سالم انجام گرفت.

 


چگونه سالمندان را دلبسته زندگی نگه داریم؟

مجموعه: دوران سالمندی

 

سبک دلبستگی ایمن سالمند ساکن در منزل،بالاتر از سالمند ساکن در آسایشگاه­ است‎

 

سالمندی فرایندی طبیعی است که در طول زمان در کلیه موجودات رخ می­‌دهد. سیر این فرآیند همواره با واکنش و تغییرات گسترده در دستگاه‌های مختلف بدن همراه است که درنهایت نیز منجر به مرگ می­‌شود. اما به گفته محققان، تا پیش‌ از این اتفاق، می‌توان کاری کرد که سالمندان همچنان دلبسته زندگی و افراد باقی بمانند.

 

بنا بر آمارها، جمعیت سالمندان جهان تا ۴۰ سال آینده دو برابر خواهد شد. در ایران نیز پیش‌بینی می­‌شود جمعیت سالمندان تا سال ۱۴۰۰ به ۱۰ درصد افزایش پیدا کند. این روند رشد جمعیت سالمندان، نیازمند توجهات بیشتری از سوی همگان برای رفع صحیح نیازها و مشکلات آنان است.

 

سازگاری موفقیت‌آمیز با سالمندی، منوط به شناسایی و استفاده از روش‌­های مناسب زندگی و جانشین­‌های آن در جهت هدف دادن به زندگی است. «دل­بستگی» یک رابطه هیجانی خاص است که مستلزم تبادل لذت، مراقبت و آسایش بوده و موجب پیامد عاطفی عمیقی می­‌گردد که شخص با افراد خاص در زندگی برقرار کرده و از آن طریق، احساس نشاط و شعف می‌نماید و به هنگام استرس، از اینکه آن­ها را در کنار خود دارد، احساس آرامش می‌کند. دل­بستگی ارتباط و پیوند روانی پایدار بین انسان‌ها است.

 

این موضوع، در سالمندان نیز اهمیت خاص خود را داشته و سبک‌های متعددی برای آن برشمرده می‌شود که هر یک، ویژگی­‌های خاص خود را دارند و سبب می­‌شوند افراد به شیوه­‌های متفاوتی نسبت به زندگی و حوادث عکس‌العمل نشان دهند. این موضوع، مورد توجه محققینی از دانشگاه علوم پزشکی مازندران قرار گرفته تا در این خصوص پژوهشی را انجام دهند.

 

در پژوهش مروری فوق که به‌منظور بررسی سبک دلبستگی سالمندان و عوامل مرتبط با آن انجام شده، خطیر و همکارانش، مقالاتی را که از سال۲۰۰۰ تا پایان سال۲۰۱۶ میلادی در زمینه سبک دلبستگی سالمندان ۶۰ سال و بالاتر به زبان فارسی و انگلیسی منتشر شده بودند، مورد بررسی دقیق قرار داده‌اند.

 

براساس نتایج به‌ دست‌ آمده از این مطالعه، افزایش حمایت اجتماعی از طریق خانواده و اجتماع و در نتیجه ایجاد الگوی مناسب دل­بستگی، سبب افزایش خود مراقبتی، خودکارآمدی، بهبود تغذیه و فعالیت و نیز افزایش انگیزه برای تغییرات مثبت در سالمندان می­‌گردد.

 

این نتایج همچنین حاکی از آن هستند که بهبود ارتباطات، همراهی خانواده و سکونت در منازل، در الگوی صحیح دل­بستگی سالمندان مؤثر است و ارائه‌دهندگان خدمات سلامتی باید به این موارد توجه ویژه‌ای نمایند.

 

به گفته محققین فوق، دست‌اندرکاران امور سالمندان لازم است با شناسایی صحیح ویژگی­‌های فردی سالمندان و براساس آنها، آموزش­‌های مبتنی بر معنویت را به آنان ارائه داده و همچنین با تشکیل گروه­‌هایی از سالمندان که مشکلاتی مشابه دارند، به‌طور ویژه به رفع نیازهای آن‌ها توجه نمایند.

 

از دیگر نکات به‌ دست‌ آمده از این پژوهش باید به این مورد اشاره کرد که سبک دلبستگی ایمن سالمندان ساکن در منازل، بالاتر از سالمندان ساکن در آسایشگاه­ها است. همچنین، سبک دلبستگی اجتنابی و اضطرابی در بین سالمندان ساکن در آسایشگاه شیوع بیشتری داشته است.

 

محققین فوق همچنین تصریح کرده‌اند که ملاقات بستگان و دریافت حمایت عاطفی از سوی خانواده با سبک دل­بستگی ایمن ارتباط دارد. بنابراین، با توجه به افزایش طول عمر، شبکه­‌های حمایتی خانواده از منابع مهم پشتیبانی برای سالمندان محسوب می­‌شوند و رابطه مستقیمی با بالا بودن دلبستگی آن­ها دارند.

 

نتایج این پژوهش که در مجله «تعالی بالینی» وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی مازندران منتشر شده، می‌تواند سبب شناخت بهتر و پیش­بینی وضعیت نگرش و رضایتمندی سالمندان ­شود و با توجه به وضعیت آن­ها، راهنمای مناسبی در برنامه ­ریزی­‌های روان­شناختی وزندگی‌شان ارائه دهد.


حفظ سلامت روان در سالمند

سالمندی بیماری نیست بلکه مرحله ای از چرخه زندگی است که مسائل رشدی خاص خود رادارد ودرعین حال سالمندی با انباشت خردمندی همراه است وفرصتی است که فرد می تواند تجربیاتش را به نسل های بعد منتقل کند.اریک اریکسون سالمندی را زمانی برای زایندگی می دانست نه دورانی از یاس.

مشخصه فرایند پیر شدن، نزول تدریجی عملکرد برخی دستگاه های بدن است(قلبی عروقی،تنفسی،ادراری-تناسلی،غددی،ایمنی وسایر دستگاه ها)اما این باور که پیری همواره با نقایص عمیق جسمانی وهوشی همراه است افسانه ای بیش نیست.بسیاری از افراد سالمند توانایی های شناختی  وجسمانی خود را تا حد قابل توجهی حفظ می کنند.

بطورکلی پیر شدن به معنای پیرشدن سلولهاست.هرسلول دوره عمر مشخصی دارد که عوامل ژنتیک وعوامل محیطی و…. در آن موثرند.با افزایش سن تغییرات ساختمانی در سلول ها روی می دهد.پیری احتمالا علت واحدی نداشته ودر طی آن تمام نواحی بدن تا حدودی تحت تاثیر  قرار می گیرد.در اواخر بزرگسالی بدن  در حال پیر شدن به کانون دغدغه های فرد تبدیل می شود وجایگزین اشتغال خاطر میانسالی در زمینه شغل وروابط  می شود.دلیل این امر کاهش طبیعی کارکرد تغییر ظاهر جسمانی  وافزایش میزان بیماری های جسمانی است.علی رغم این رویدادها تن انسان در سالمندی همچنان منبع لذت قابل ملاحظه ای است و می تواند حس کفایت را منتقل کند. به خصوص اگر فرد به ورزش مرتب،رژیم غذایی سالم،استراحت کافی ومراقبت های طبی پیشگیرانه توجه کافی نشان دهد.حالت بهنجار در سالمندی سلامت جسمی وروانی  واجتماعی است نه بیماری وناتوانی.

نکته هایی که در دوران سالمندی ضرورت دارد تا بتوان از بهداشت روانی بهتری بهره مند شد. :

۱-از علایم افسردگی واضطراب آگاه باشید:اگر اخیرا احساس تغییر خلق ،کاهش انرژی،کاهش لذت بردن از فعالیت های روزمره،احساس گناه،حس بی ارزشی ،میل به تنهایی،دلشوره واضطراب،کاهش خواب واشتهاوکاهش وزن وشکایات متعددجسمانی را داشته اید حتما همراه با یکی از اعضاءخانواده به متخصص روانپزشکی مراجعه کنید.

۲- برخورداری از تحصیلات بیشتر: سالمندان هرچه تحصیلات بیشتری داشته باشند به لحاظ احساسی سالمتر خواهند بود.

۳-به اندازه کافی استراحت کنید:خواب واستراحت کافی به شما کمک می کند تا ذهنی آرام داشته باشید.۷-۸ ساعت در شبانه روز  بخوابید.علاوه بر خواب شبانه، خواب نیمروزی به مدت ۳۰تا۴۰دقیقه برای تمدداعصاب  ونیز افزایش انرژی به شماکمک می کند.(به شرط آن که به بی خوابی شبانه مبتلا نباشید)

استرس تاثیرات مختلفی بر کارکردهای جسمی ،‌افزایش فشار خون کارکرد سیستم عصبی ، تفکر ،‌خلق ، تمرکز و حافظه دارد. مواد شیمیایی که بدن در هنگام استرس تولید می کند باعث اثرات منفی در مغز می شود در نتیجه تمرکز ،‌یادگیری و عملکرد حافظه را در سنین بالا دچار اشکال می کند ..برای مقابله با استرس ابتدا بایستی منابع ایجاد کننده آن را پیدا کرد . برای مثال ماندن در ترافیک در ساعات شلوغ خیابانها می تواند باعث استرس شود . پس با تنظیم زمان رفت و آمدها و یا تغییر مسیر می توان با آن مقابله کرد .اگر نگهداری اجباری نوه ها باعث خستگی و استرس است می توان با طرح موضوع در جستجوی راه حل برآمد . کارهایی مثل قدم زدن ،‌ بازیهای ورزشی و سرگرمی های مناسب و به کار بردن روشهای آرام سازی (مدیتیشن و یوگا ) رفتن چند روزه به تعطیلات می تواند به کاهش استرس کمک کند .

۴- رسیدن به یک استاندارد زندگی که از آن لذت ببرند: سالمندانی که در زندگی خود استانداردی برای لذت بردن دارند از بهداشت روانی مطلوب تری بهره مند هستند.

۵ – محافظت از مغز و جلوگیری از صدمات‌ آن :زمین خوردن شایع ترین صدمات مغزی در سالمندی است . این صدمات می تواند به افت توانایی های مغزی منجر شود پس باید از مغز،‌این ارگان با ارزش به نحو مناسبی محافظت کرد . برای جلوگیری از زمین خوردن موانع مسیر راه رفتن سالمندان و جاهایی که احتمال لیز خوردن وجود دارد بایستی اصلاح شود و همیشه در خانه نور کافی وجود داشته باشد. اگر شخص هنگام ایستادن یا راه رفتن احساس عدم تعادل دارد با پزشک معالج صحبت کنید.

۶-فعالیت بدنی رااز همین امروز شروع کنید:هرچه زودتر ورزش منظم را آغاز کنید،فواید بیشتری به دست خواهید آورد.ورزش کردن، باعث کاهش بیماری های مزمن مثل تصلب شرائین ،کاهش فشارخون،کاهش چربی خون و……..می شود.یک فعالیت بدنی منظم وملایم روزانه، مثل پیاده روی به مدت ۳۰دقیقه در روز باعث کاهش بیماری های قلبی عروقی  وکاهش بروز  پوکی استخوان،بهبودعملکرد تنفسی وبهبود جریان خون وحفظ وزن ایده ال وتناسب اندام ودر نهایت احساس کلی آرامش جسمی وروانی می باشد..در بسیاری از موارد بارژیم غذایی وورزش ، وبدون مداخلات جراحی یا طبی اضافی، می توان فرایند یک بیماری را متوقف نمود.

۷- رها نکردن شغل و تمایل برای کار کردن: سالمندانی که به طور نیمه وقت یا تمام وقت به کار خود ادامه می دهند، سلامت روانی بهتری دارند.

 

۸ – روابط اجتماعی را حفظ کنید :حمایتی که از روابط اجتماعی با دوستان ،‌خانواده ،‌بستگان و همکاران ایجاد می شود به حفظ سلامت روانی کمک می کند . مطالعات نشان داده است در کسانی که با اعضای خانواده ،‌خویشاوندان و همچنین گروههای اجتماعی ارتباط خوبی دارند علائم آلزایمر دیرتر از کسانی که گوشه گیر و کم ارتباط هستند تظاهر می کند بنابراین توصیه می شود که سالمندان این ارتباطات را حفظ کنند . فعالیت های داوطلبانه اجتماعی و شرکت در گروههای مختلف برای این موضوع کمک کننده است .

۹- به ذهن ومغزتان هم ورزش دهید:مقداری از حواسپرتی ها در سنین پیری، طبیعی قلمداد می شوند.فشارعصبی واضطراب وزندگی پر مشغله هم می توانددر حافظه وتمرکزحواس شما اختلال ایجاد کند.پیری عموما تاثیری در حافظه درازمدت، ندارد اما حافظه کوتاه مدت اغلب دچار نقصان می شود.گرچه ممکن است تعداد سلولهای مغزی شما ، به اندازه۲۰سالگی نباشد اما عقل وخردوقدرت قضاوت شما، نسبت به آن دوران بسیار بیشتر شده است و توانایی شما در تصمیم گیری های صحیح بر اساس یک عمر تجربه اندوزی افزایش یافته است.

ذهنتان را با حل کردن انواع جداول ومعما ها درگیر کنید.اطلاعات عمومی خود را با خواندن کتابهای متعدد افزایش دهید.برای فرزندان ونوه های خود قصه بخوانید ودر حل تکالیف به آنها کمک کنید.راه سالم نگه داشتن  ذهن، مطالعه مستمر است.

۱۰- در کلاس های مختلف ثبت نام کنید:هیچ وقت برای یادگیری دیر نیست.کار با رایانه را یاد بگیریدوباایمیل(پست الکترونیکی)با دوستان وآشنایان خود تماس بگیرید.

۱۱ – مراقبت از وضعیت سلامت جسمی: سالمندانی که وضعیت جسمی خود را در حد عالی یا خیلی خوب می دانند در مقایسه با سایر همسالان خود که از سلامت جسمی شان به طور کامل راضی نیستند، به لحاظ احساسی و روانی سالم تر هستند.

۱۲ – ارتباط معنوی :اگر مسائل معنوی و روحانی به شما احساس خوبی می دهد سعی کنید ارتباط خود را با این موضوع حفظ کنید . هر گونه عقاید مذهبی یا معنوی که دارید سعی کنید تقویت کنید . این ها ممکن است که به تخفیف افسردگی در سالمندی کمک کنند و یا حتی عامل دفاعی در برابر آلزایمر باشند کسانی که اعتقادات مذهبی و معنوی قوی دارند معمولاً به تبع آن احساس حمایت و راحتی بیشتری دارند .

 

۱۳- رژیم غذایی مناسب داشته باشید:کاهش مصرف نمک ووعدم مصرف چربی های جامد،نگهداری وزن در حد مطلوب،استفاده از همه گروه های غذایی به خصوص میوه وسبزیجات تازه ولبنیات در حفظ سلامتی شما نقش موثری دارد.

۱۴-از علایم افسردگی واضطراب آگاه باشید:اگر اخیرا احساس تغییر خلق ،کاهش انرژی،کاهش لذت بردن از فعالیت های روزمره،احساس گناه،حس بی ارزشی ،میل به تنهایی،دلشوره واضطراب،کاهش خواب واشتهاوکاهش وزن وشکایات متعددجسمانی را داشته اید حتما همراه با یکی از اعضاءخانواده به متخصص روانپزشکی مراجعه کنید.

 

 


عصای دست سالمندان باشیم

شوخی با گذشته سالمندان ممنوع

از کنارمان رد می شود، عصا به دست. چین وچروک های صورتش حکایت از سپری کردن گرم و سرد زندگی دارد. روزگاری  مثل ما جوان و پر انرژی بود، زمین و زمان را به هم می بافت. حال که وارد دهه هفتاد زندگی شده است، نیمکت پارک صمیمی ترین دوست  او شده است. قصه سالمندی، سرنوشت زندگی همه آدم هاست، آدم هایی که شاید زود دلگیر و غمگین می شوند. اما چه کنیم که سالمند خانه مان احساس غم نکند؟

آمار نشان می دهد، «کهنسالی» آینده نه‌چندان دور هرم جمعیتی کشور است. به استناد آمار، بیش از ۸درصد جمعیت کشورمان را سالمندان تشکیل می‌دهند و پیش‌بینی‌ها حاکی از این است که تا ۱۰سال آینده این رقم به ۱۵/۵میلیون نفر می‌رسد. در حال حاضر براساس سرشماری سال ۱۳۹۰تعداد ۶میلیون و ۱۵۹هزار و ۶۷۶نفر از جمعیت بیش از ۷۵میلیونی ایرانیان را جمعیت سالمند تشکیل می‌دهد.

چه کنیم که آسایش سالمندان فراهم شود و کیفیت زندگی شان بهبود یابد؟ مطالعات نشان می دهد، داشتن هدف و احساس ارزشمندی در زندگی، می‌تواند باعث افزایش طول عمر شود. به بیان دیگر آنهائی که احساس ارزشمند بودن در زندگی می کنند و در زندگی به دنبال هدفی هستند، دیرتر فوت می کنند. محققین می گویند زندگی هدفمند و معنادار می تواند احساس خوشبختی را بیشتر کند و این احساس از طریق مکانیسم های مختلف مانند تاثیرات هورمونی یا کاهش فشار خون، می تواند موجب افزایش سلامتی و افزایش طول عمر شود. دانشمندان می گویند، کسانی که هدفی را در زندگی دنبال می کنند، تمایل دارند تا زندگی کنند و باشند تا کار را به سرانجام برسانند و این به آنها قدرت زندگی کردن می دهد. اما آنچه این روزها در خانواده ها و در اجتماع می بینیم این است که سالمند را  فراموش کرده ایم و به نوعی آنها را به خودشان سپرده ایم. اگر ما همین امروز، درک کنیم که این روزها برای ما هم هست، کمی بیشتر به فکر بهبود زندگی سالمندان و برطرف کردن نیازشان خواهیم بود. تلاش امروز ما برای حفظ آنها، پس اندازی برای فردایمان خواهد بود.

دکتر نمازی – عضو گروه اخلاق پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران  در این باره چند نکته را بیان می کند:

شوخی با گذشته سالمندان ممنوع
عموم سالمندان به موازات پیر شدن ، با‌توجه‌ به تغییرات روانی و جسمی که نتیجه‌ گذر سال‌های رفته است، خلقیات خاصی پیدا می‌کنند که با احوال دوران میانسالی و جوانی‌شان متفاوت است. طبیعت تکاملی آدمی همین است. ممکن است کسی که روزگاری بی‌باکانه عمل می‌کرده است، امروز در کنج عافیت و محافظه‌کاری نشسته باشد. گذشته‌ سالمندان را تا خودشان روایت نکرده‌اند، به طنز و کنایه به رخشان نکشیم.

هماهنگی با اطرافیان
هنگام بیماری والدین سالمند، با سایر خواهر و برادران هماهنگ باشیم. یکی از نزدیکان ممکن است چنان دل بسوزاند که امور شخصی سالمندان را که خودش از عهده انجامش بر‌می‌آید، برعهده بگیرد. رسیدگی‌های بدون ضرورت گاهی نتایج معکوس به بار می‌آورد.

احترام جایگزین ترحم
سالمندان آنچه را ما در آیینه می‌بینیم، در خشت خام می‌بینند. از این رو اغلب، کمتر سخن می‌گویند و بیشتر سر به گریبان فرو می‌برند. ما آدم‌ها وقتی سکوت می‌بینیم، دلمان می‌لرزد و ترحم می‌کنیم. حواسمان باشد پابه‌ سن‌ گذاشته‌ها هوش اجتماعی و احتمالا هوش هیجانی بیشتری در مقایسه با ما دارند و تمایز میان احترام و ترحم را بیشتر می‌فهمند.

استقلال‌شان را نگیریم
بزرگترین خدمتی که می‌توانیم به سالمندان کنیم، این است که تا جایی که می‌شود، آنها را وابسته نکنیم؛ به تعبیری، استقلال‌ شان را نگیریم و آنها را برای ساده‌ترین تصمیم‌گیری‌ها وابسته‌ خود نکنیم. کرامت و حرمت انسانی در پرتو استقلال است که محقق می‌شود.

سالمندان بچه نمی شوند
حواسمان باشد در دوران جوانی، معنای زندگی را به دست آوردیم تا در پیرسالگی دچار بحران نشویم. درنگ کنیم؛ سالمندان دوباره بچه نمی‌شوند! حرمت شان را با این حرف‌ها مخدوش نکنیم.

 

برخی از افراد مسن تمایلی به تحرک داشتن از خود نشان نمی‌دهند

 

۴ راهکار برای افزایش امید به زندگی در سالمندی
با بالا رفتن سن، هر فردی در برابر عارضه‌ها و بیماری‌های مختلف آسیب‌پذیر‌تر می‌شود. سالمندان و بویژه کسانی که از آنان مراقبت می‌کنند، می‌توان راه‌هایی برای دنبال کردن یک سبک زندگی سالم در این گروه سنی پیش گیرند تا مشکلات کمتری در این دوران داشته باشند.

تشویق به انجام معاینات دوره‌ای
افراد مسن بیشتر در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های متعددی از جمله سرطان روده، پستان (در زنان)، پروستات (در مردان) و پوکی استخوان قرار دارند که به محض تشخیص لازم است به سرعت درمان شوند. در صورتی که این افراد از مراجعه به پزشک وحشت دارند باید آنان را همراهی کرد.

تشویق به تحرک داشتن
زندگی بی‌تحرک برای هیچ گروه سنی مناسب نیست اما این خطر برای افرادی که در سنین بالا هستند، آزاردهنده‌تر است. همچنین برخی از افراد مسن تمایلی به تحرک داشتن از خود نشان نمی‌دهند. از جمله فعالیت‌های سبک برای این گروه سنی، شنا کردن است که به کاهش خطر ابتلا به پوکی استخوان، حفظ سلامت قلب و تقویت ماهیچه‌ها بدون فشار آمدن بر مفاصل کمک می‌کند.

رژیم غذایی سالم متاسب
روی آوردن به عادات غذایی نامناسب کار آسانی است و بسیاری افراد در دوره‌ای از عمر خود، آن را تجربه می‌کنند. در افراد مسن عدم مصرف مواد خوراکی سالم اغلب نتیجه وقت نگذاشتن برای تهیه یک وعده غذایی سالم است که قطعا سلامت آن‌ها را به طور جدی به خطر می‌اندازد. فرزندان می‌توانند با کنترل رژیم غذایی و تهیه غذاهای سالم و ارگانیک برای والدین سالمند خود به بهبود کیفیت زندگی آنان کمک کنند.

تقویت توان ذهنی
مغز نیز همچون دیگر اعضا و بخش‌های بدن به ورزش کردن نیاز دارد. انجام فعالیت‌هایی که قدرت حافظه را تقویت می‌کنند‌، موجب حفظ سلامت مغز می‌شود. درست کردن پازل و بازی شطرنج از کارهای مفید برای تقویت قدرت ذهن و حافظه در سالمندان است.

 

 


شادمانه پیر شوید

الفبای شاد زیستن

 

شاد زیستن کار سختی نیست، کافی است از خود و زندگی‌تان راضی باشید و برای رسیدن به این مقصود باید از هر فرصتی برای یادگیری مطلب تازه استفاده کنید.

 

– روابط اجتماعی خود را گسترده کنید.

 

– به خود و توانایی‌هایتان تکیه کرده و وابستگی‌تان را کم کنید، اما کمک گرفتن ضروری از دیگران را فراموش نکنید.

 

– سعی کنید انتظاراتتان از دیگران منطقی و معقول باشد و از نق زدن و زیاد ایراد گرفتن پرهیز کنید.

 

– سفر کنید و نعمت‌های خدا را حس کنید و از زندگی لذت ببرید.

 

– تا زمانی که می‌توانید و به سلامت‌‌تان لطمه نمی‌خورد، پرتلاش و باانگیزه باشید و با امید زندگی کنید و در فعالیت‌های داوطلبانه مشارکت داشته باشید.

 

-لبخند، خوشرویی و ورزش را فراموش نکنید. این کار اعتماد به نفس را بالا می‌برد، نشاط و سرزندگی را به دنبال دارد و مقاومت شما در قبال بیماری‌ها را افزایش می‌دهد.

 

– ابهت و فاصله گرفتن را کنار بگذارید و به همه عزیزانتان محبت کنید.

 

– به بهداشت فردی خود توجه کنید و معاینات کامل دوره‌ای را فراموش نکنید. آرامش و سلامت از نعماتی است که باید آن را حفظ کنید.

 

– تغییرات دوران سالمندی را با مثبت‌اندیشی قابل تحمل‌تر کنید.

 

– همیشه به خدا توکل کنید و بدانید در اوج تنهایی و در سخت‌ترین لحظات اوست که با مهربانی به شما نگاه می‌کند و همه چیز را بخوبی پیش می‌برد.

 

شادمانی و طول عمر

 

تحقیقی که در طول ۲۳ سال در دانشگاه ییل ومیامی شهر اوهایو انجام شد، نتایج بسیار جالبی داشت. این تحقیق نشان داد افراد بالای ۵۰ سال که به افزایش سن خود با دید مثبت نگاه می‌کنند و آن را یک تجربه شیرین می‌دانند، به طور متوسط ۷/۵ سال بیشتر از افرادی که چنین طرز فکری ندارند، زندگی می‌کنند.

 

بنابراین اگر می‌خواهید طول عمر بیشتری داشته باشید، نخست از طرز فکرتان شروع کنید. درست اندیشیدن در زندگی، علاوه بر این‌که ممکن است برای شما دستاوردهای بسیار مطلوبی داشته باشد، در افزایش طول عمر شما نیز موثر است.

 

نتایج تحقیقات متعدد نشان می‌دهدانسان‌هایی که در زندگی رفتار متعادل و آرامی دارند، احتمال مرگ ناگهانی خود را تا ۵۰ درصد، در مقایسه با افرادی که در برابر مسائل زندگی جبهه می‌گیرند و با پستی ‌و بلندی‌های آن کنار نمی‌آیند، کاهش می‌دهند.

 

دانشمندان احتمال می‌دهند شیوه زندگی سالم، سیستم ایمنی بدن را تقویت کند و قدرت مبارزه بدن را برای مبارزه با بیماری‌ها و شرایط دشوار زندگی افزایش دهد.

 

به رنگ زندگی

 

سال‌هاست که دانشمندان به ارتباط بین رنگ‌های مختلف و عواطف و احساسات انسان پی برده‌اند و سالمندان نیز از این قاعده مستثنا نبوده و قادر خواهند بود از طیف‌های نوری مختلف برای شاد کردن هرچه بیشتر روحیه خود استفاده کنند. نارنجی ترکیبی از انرژی رنگ قرمز و شادی رنگ زرد است. رنگ نارنجی در فکر و ذهن افراد سالمند احساس خوشایندی ایجاد می‌کند و نمادی از نور خورشید محسوب می‌شود.

 

رنگ نارنجی رنگ گرمی است و گرمای زندگی را به انسان هدیه می‌کند. این طیف نوری، اکسیژن زیادی در مغز فراهم می‌کند و فعالیت مغز را افزایش می‌دهد، بنابراین چنانچه سالمندان هنگام انتخاب چیدمان خانه خود از پرده، مبلمان، فرش یا طراحی‌های نارنجی‌‌رنگ بیشتری بهره ببرند، مطمئنا در روح‌بخشی به زندگی‌شان موثر خواهد بود.

 

با وجود اثرات آرام‌بخش و شادی‌آور، رنگ نارنجی تاثیر زیادی بر اشتها داشته و تمایل سالمندان را به مصرف انواع مواد غذایی افزایش می‌دهد. نارنجی، سمبل پایداری و قدرت است و میزان دقت و تمرکز را افزایش می‌دهد. برای شادی‌بخشی بیشتر از طریق این رنگ گرم باید از انواع روشن آن بیشتر استفاده شود. چنانچه سالمندان از تمرکز ناکافی رنج می‌برند، توصیه می‌شود از رنگ نارنجی در پیرامون خود بیشتر استفاده کنند.

 

بررسی‌ها نشان می‌دهد سالمندان باید بیاموزند که چگونه منفی‌نگری را از خود دور کنند؛ چراکه هرچه افراد شادتر باشند، عمر طولانی‌تری دارند.

 

شاد باش و شاد زی

 

جمعیت سالمندان جهان یعنی افراد بالای ۶۵ سال تا سال ۲۰۵۰ نزدیک به سه برابر می‌شود و این بیشتر به علت تاثیر شادی در زندگی آنهاست. سالمندان کنترل بیشتری روی عواطف و احساسات خود دارند. آنها می‌آموزند که چگونه در موفقیت‌های استرس‌زا، استرس و ناراحتی‌های خود را کنترل کرده و افکار منفی را از خود دور کنند.

 

یک تحقیق دیگر هم که بتازگی انجام شده، نشان می‌دهد ثبات عاطفی حتی در طول دهه هفتم زندگی همچنان به تکامل خود ادامه می‌دهد. این پژوهش می‌گوید سالمندان شادمانی را بهتر و ترس را کمتر درک می‌کنند. دانشمندان می‌گویند این تائیدی بر عقیده رایج میان مردم است که پیری، انسان را پخته و نرم می‌سازد.

منبع : چهار دیواری

 


با خاطرات سالمند آلزایمری چه باید کرد؟

آلزایمر خاطرات زندگی  را از بین می‌برد

زندگی مانند یک قالیچه است که با خاطرات و حوادث و افرادی که می‌شناسیم بافته شده است. متأسفانه آلزایمر، خاطرات را از بین می‌برد. کسی که از بیمار مبتلا به آلزایمر مراقبت می‌کند باید سعی کند این خاطرات را ثبت و ضبط کند. این بانک خاطرات می‌تواند زمانی که بیماری پیشرفت کرد، کاربرد پیدا کند.

– می‌توانید خاطرات را به صورت یک فایل عکس از تمامی اعضای فامیل یا مکان‌هایی که تاکنون فرد سفر کرده است، جمع‌آوری کنید.

– می‌توانید حوادث مهم زندگی بیمار را یادداشت و توصیف کنید.

– سعی کنید تمام عکس‌ها، بریده‌های روزنامه، نامه‌ها، کارت پستال‌ها، کارت دعوت‌ها و یادداشت‌های مهم زندگی او را جمع‌آوری کنید.

– می‌توانید به محض بروز علایم آلزایمر، خاطرات زندگی او را از زبان خودش ضبط و نگه‌داری کنید.

– بهترین کاری که به نفع خود بیمار هم هست، سؤال کردن درباره خاطرات قدیمی از او است. درباره جشن ازدواج او و سنت‌های آن زمان از او سؤال کنید. همه چیز را یادداشت یا ضبط کنید. از بازی‌های کودکی او بپرسید. این شیوه، به ویژه زمانی که بیماری پیشرفت کرده است بسیار مناسب است زیرا خاطرات قدیمی بیشتر در ذهن او باقی مانده است. اگر خود بیمار نمی‌تواند کمک چندانی کند، از همسایه‌ها و آشنایان قدیمی کمک بگیرید.

پس از تهیه یک بانک اطلاعاتی از خاطرات او زمان استفاده از آن است. در طی روز عکس‌ها را به او نشان دهید و درباره افراد داخل عکس، اتفاقات مربوط به آن و مکانی که عکس‌ها در آن گرفته شده‌اند، توضیح دهید.

 

 


الفبای ورزش در دوران سالمندی

انعطاف پذیری مفاصل با بالا رفتن سن به تدریج کاهش می یابد؛ مخصوصا تاندون ها و لیگامان ها انعطاف پذیری خود را به مرور از دست می دهند و این سبب کاهش حرکت مفاصل می شود. تحلیل مفاصل، مخصوصا در ستون مهره ها، رخ می دهد….

خطر سقوط و حوادث افزایش می یابد و در این میان، کاهش انعطاف پذیری قوزک پا نقش مهمی در سقوط دارد. تمرین های ورزشی و تمرین های «افزایش دامنه حرکتی» به حفظ یا افزایش انعطاف پذیری سالمندان کمک می کنند. اختلال های حسی (مخصوصا مشکلات شنوایی و بینایی) و آستانه بالاتر برای ادراک محرک ها، سبب افزایش میزان سقوط به میزان ۳۵ تا ۴۰ درصد در سنین بالای ۶۰ سال می شود. تحلیل عضلات از حوالی سن ۶۵ سالگی سبب افت ۲۵درصدی عملکرد عضلات می شود. میزان متابولیسم پایه در سنین بزرگسالی به ازای هر دهه تقریبا ۵ درصد افت می کند. در سنین سالمندی افزایش چربی بدن سبب راه رفتن آرام تر و محدودیت های عملکردی دیگر می شود.

توصیه می شود که تنها با یک نوع ورزش شروع کنید؛ تعادلی، قدرتی، استقامتی یا انعطاف پذیری. یعنی این امکان به سالمند داده شود که با ورزش مورد نظر تطابق پیدا کند و سپس ورزش بعدی اضافه شود. انتخاب نوع ورزش، شخصی است و بستگی به سابقه بیمار یافته های تست ورزش و مسایل شخصی او دارد. به عنوان نمونه، اگر قدرت عضلانی یا سطح تعادل فرد اختلال داشته باشد، بهتر است قبل از شروع ورزش هوازی، این عوامل بهبود یابد چون ممکن است سبب درد زانوها، ترس از سقوط، سقوط و محدودیت در پیشرفت هوازی شود.

برای گروهی از سالمندان، پیاده روی آهسته ممکن است شدت فعالیت متوسط داشته باشد؛ در حالی که ورزش متوسط در گروه دیگری از سالمندان ممکن است پیاده روی سریع باشد. این فعالیت ها باید اضافه بر فعالیت های سبک روزمره مانند استحمام، آشپزی، خرید یا فعالیت های روزانه با شدت متوسط کمتر از ۱۰ دقیقه مانند راه رفتن در خانه باشند.

  • شدت ورزش قدرتی

ورزش با شدت متوسط، مناسب است. تمرین ها با شدت زیاد در سالمندانی که تحت نظارت قرار دارند یا سطح آمادگی جسمانی مناسب، تجربه و دانش کافی از ورزش های قدرتی دارند، ممکن است مفید باشد. توصیه می شود حداقل یک جلسه تمرین با ۸ تا ۱۰ تمرین باشد و عضلات بزرگ را درگیر کند و این ورزش ها ۲ تا ۳ روز غیرمتوالی در هفته انجام شوند.

  • تمرین های هوازی استقامتی یا قلبی عروقی

هدف از این تمرین ها، افزایش میزان حداکثر کار هوازی است که فرد توان تحمل آن را دارد. گروه زیادی از فعالیت ها در این دسته جای می گیرند. پیاده روی شامل دویدن، لی لی کردن، دوچرخه سواری، شنا و ورزش های با توپ است. توصیه می شود سالمندان با شدت کمتری ورزش کنند. حجم ورزش مقاومتی به معنای تعداد جلسه های ورزش و تعداد تکرارها در هر ست برای هر گروه عضلانی است.

توالی تمرین ها باید ۳ روز در هفته باشد. اگر فردی مایل به انجام تمرین های قدرتی روزانه است، باید تمرین ها را گروه بندی کرده و به عنوان نمونه ۳ روز تمرین های اندام فوقانی و ۳ روز تمرین های اندام تحتانی را انجام دهد. حداقل فعالیت هوازی با شدت متوسط (استقامتی) برای مدت ۳۰ دقیقه ۵ روز از هفته یا فعالیت شدید هوازی برای مدت۲۰ دقیقه ۳ روز در هفته است. فعالیت هوازی با شدت متوسط شامل فعالیت هایی است که با توجه به سطح آمادگی جسمانی فرد در سطح متوسط قرار گیرد. به این معنی که در سیستم نمره دهی ۱۰ شماره ای که حالت نشسته نمره صفر و حداکثر تلاش جسمانی فرد نمره ۱۰ می گیرد، فعالیت متوسط نمره ۵ یا ۶ خواهد گرفت و سبب افزایش قابل توجه در تعداد ضربان قلب و تنفس فرد می شود. در همین سیستم فعالیت شدید به فعالیت هایی گفته می شود که نمره ۷ یا ۸ بگیرد و سبب افزایش زیاد ضربان قلب و تنفس شود. برای نمونه با توجه به گوناگونی سطح آمادگی جسمانی در سالمندان ممکن است فعالیت متوسط برای گروهی راه رفتن آهسته و برای گروهی دیگر راه رفتن تند در نظر گرفته شود.

ترکیب فعالیت های متوسط و شدید ممکن است با هم در نظر گرفته شوند. این فعالیت های متوسط تا شدید، علاوه بر فعالیت های سبکی هستند که فرد مکررا به صورت روزانه انجام می دهد؛ مانند امور شخصی هر فرد، شستن ظروف یا فعالیت های متوسطی که ۱۰ دقیقه یا کمتر انجام می شوند؛ مانند راه رفتن تا پارک، سوپرمارکت یا دفتر کار.

  • تمرین های قدرت عضلانی

سالمندان باید حداقل ۲ بار در هفته تمرین های قدرتی عضلانی با استفاده از گروه های عضلانی بزرگ انجام دهند تا قدرت و استقامت عضله افزایش یابد. توصیه می شود ۸ تا ۱۰ دقیقه ورزش حداقل ۲ روز غیرمتوالی در هفته انجام شود. برای بالابردن میزان قدرت، باید یک مقاومت (وزنه) که ۱۰ تا ۱۵ تکرار بالابردن آن میسر باشد به کار رود. سطح تلاش برای بالابردن وزنه باید در حد متوسط تا بالا باشد. برای حفظ سطح انعطاف پذیری لازم جهت انجام فعالیت فیزیکی منظم سالمندان باید فعالیت هایی را جهت حفظ و ارتقای انعطاف پذیری حداقل ۲ روز در هفته برای مدت دست کم ۱۰ دقیقه انجام دهند.

روزنامه سلامت

 

بحران های روانشناسی در بزرگسالی

رشد آدمی با رسیدن به بلوغ به پایان نمی‌رسد، بلکه جریانی است که مداوم بوده و از تولد تا بزرگسالی و حتی پیری را دربر می‌گیرد. تغییرات بدنی معمولا در طول زندگی ادامه می‌یابد و بر سایر جنبه‌های شخصیتی و رفتاری فرد تاثیر می‌گذارد. هرچند برخی روان شناسان رشدی در میان مراحل رشد تنها تا مرحله بلوغ پیش رفته‌اند که زیگموند فروید از جمله آنهاست، اما روان شناسان دیگر تداوم رشد را حتی تا دوره سالمندی پیگیری کرده و وجود آن را تائید کرده‌اند.

نظریه اریک اریکسون در مورد رشد بزرگسالی 
اریک اریکسون یک نظام هشت مرحله‌ای برای رشد آدمی تعیین کرده است. وی این مراحل را مراحل روانی _ اجتماعی می‌نامد، چرا که معتقد است تحول روانی فرد بستگی به روابط اجتماعی خاصی دارد که وی در زمانهای گوناگون در سراسر زندگی خود برقرار می‌کند. وی معتقد است فرد در هر یک این مراحل با بحرانهایی مواجه می‌شود که ناگزیر از حل آنهاست. حل نشدن این بحرانها معمولا مشکلاتی را برای فرد ایجاد می‌کند.

صمیمیت در برابر کناره‌جوئی ویژه اوایل بزرگسالی و زایندگی در برابر در خود فرورفتگی بحرانهای دوره میانسالی هستند. توانایی برقراری پیوندهای صمیمانه در اوایل بزرگسالی و علاقمندی به امور خانواده ، جامعه و نسل آینده به سلامت روان و شخصیت فرد کمک خواهد کرد.

ویژگیهای رشدی دوره بزرگسالی 
ورود به دوره بزرگسالی معمولا همراه با انتخاب شغل و همسر است. صمیمیت در این سالهای نخستین به معنای علاقمندی به دیگران و داشتن تجارب مشترک با آنها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هرچند از لحاظ این ویژگی نیز بین افراد این دوره تفاوت وجود دارد، بطوری که با توجه به برخی ویژگیهای شخصیتی و تجارب قبلی زندگی صمیمیت جایگاه ویژه‌ای برای برخی از افراد دارد. در حالی که برای برخی دیگر چندان حائز اهمیت نیست، بطوری که این افراد حتی تمایلی به ازدواج نشان نمی‌دهند، اما بطور کلی در اکثریت افراد این دوره و به ویژه در اوایل بزرگسالی صمیمیت و نیاز به آن ، ایجاد پیوند ازدواج را فراهم می‌سازد.

در این دوران رشد جسمی هرچند نسبت به سالهای قبل از سرعت کمتری برخوردار است و ما شاهد تغییرات جسمی از آن دسته که در سالهای کودکی و نوجوانی دیده می‌شود، نیستیم، اما رشد متوقف نشده و بروز تغییرات با آهنگ کندتری ادامه دارد. رشد فکری و رشد روانی کم کم به حالت پختگی نزدیکتر می‌شود، جریان فکر حول و حوش مسائل عمیق‌تر می‌چرخد و فرد دید دقیق و عمیق‌تری نسبت به زندگی پیدا می‌کند. هرچند در این رابطه باز میان افراد تفاوتهایی وجود دارد و افراد مختلف در سنین مختلف به آن حد رشدی فکری پخته بزرگسالی دست پیدا می‌کنند و گاه ممکن است برخی افراد آن پختگی لازم را هرگز بدست نیاورند.

بزرگسالی در کنار تغییراتی که برای فرد به همراه دارد، نقشها و مسئولیتهای جدیدی را برای فرد ایجاد می‌کند. پس از ازدواج زن و مرد باید بیاموزند که خود را با ضرورتها و مسئولیتهای جدید انطباق دهند. با تولد فرزند این دامنه وسیعتر می‌شود و مسئولیتهای آنها بیشتر می‌گردد. نقش همسری ، نقش پدر یا مادری ، نقش شغلی از نقشها و مسئولیتهای اصلی این دوران هستند. با توجه به دیگر ویژگیهای شخصیتی برخی افراد نقشهای متعدد دیگری برای خود ایجاد می‌کنند، مثل عضویت در گروههای خاص فرهنگی ، ورزشی ، علمی و … و فعالیتهای دیگر.

سنین میانی بزرگسالی یعنی حدود ۵۰-۴۰ سالگی بارورترین دوره زندگی افراد به شمار می‌رود. روان شناسان مختلف از جمله یونگ اهمیت ویژه‌ای به سن ۴۰ سالگی قائل بودند و معتقد بودند که در این حول و حوش افراد می‌توانند به هماهنگی کامل فکری دست پیدا کنند.

مردها در سنین ۴۰-۵۰ سالگی در اوج فعالیتهای شغلی خود هستند. زنها نیز که معمولا بچه‌هایشان بزرگتر شده‌اند، مسئولیت کمتری در خانه دارند و بنابراین می‌توانند وقت بیشتری را صرف یک کار حرفه‌ای یا فعالیتهای اجتماعی بکنند. در واقع این همان گروه سنی است که خواه از نظر قدرت و خواه از نظر مسئولیت جامعه را می‌گرداند.

فعالیت و زایندگی و ثمربخشی فرد در این دوره حائز اهمیت فراوانی است. هم از لحاظ احساس رضایت و خشنودی که در همین دوره برای فرد ایجاد می‌کند و هم از لحاظ تاثیری که بر بهداشت روانی دوران سالمندی دارد. سالمندانی که در این دوران باروری بیشتری داشته و احساس رضایت از گذشته خود می‌کنند، سالمتر و شادابتر از بقیه سالمندان هستند که احیانا رضایتی از این دوران نداشته‌اند.

بحرانهای دوه بزرگسالی 
در این دوران نیز همچون دوران رشدی دیگر به سبب تغییراتی که در فرد اتفاق می‌افتد، بحرانهایی مطرح بوده است. یکی از مراحل مهم بحرانی ، مرحله انتقال به بزرگسالی است که حول و حوش ۳۰ سالگی برای فرد اتفاق می‌افتد. در برخی افراد این بحران با شدت بیشتری دیده می‌شود. فرد معمولا تلاش می‌کند، انتخابها و تصمیمهای خود را مرور و وارسی کند و درستی یا نادرستی آنها را مورد ارزیابی قرار دهد. در صورتی که فرد انتخابها و اعمال گذشته خود را مطابق با معیارهای فعلی خود ارزیابی نکند، دچار آشفتگی‌هایی می‌شود. واکنشهای افراد در مقابل این ارزیابی‌ها متفاوت است. برخی افراد به چالشهایی دست می‌زنند تا به طریقی این بحران را پشت سر بگذارند.

بحران دیگر به بحران میانسالی معروف است که حول و حوش ۴۰ سالگی اتفاق می‌افتد و در صورتی که به شیوه مناسبی حل و فصل شود، تغییرات ثمربخشی را به ویژه از لحاظ روانی _ فکری و دیگر فعالیتها برای فرد به همراه خواهد داشت. توجه به این نکته مفید خواهد بود، اگر بدانیم که اکثر نظریات معروف در این دوران ارائه شده است. سن ۴۰ سالگی هم از لحاظ پژوهشهای روان شناختی و هم از دید ادیان اهمیت ویژه‌ای دارد.

 


اصول برقراری ارتباط با سالمندان


در برخورد با سالمندان اولین قدم برقراری ارتباط مناسب است. هر فرد ارزش‌ها، باورها و فرهنگ خاص خودش را دارد و این نکته‌ای است که در ارتباط با سالمندان نباید فراموش کرد.
عقاید، ارزش‌ها و اعتقادهای سالمندان امروز، در جامعه‌ای کاملاً متفاوت با جامعۀ کنونی شکل گرفته است. آنها حوادث تاریخی و شرایط اقتصادی – اجتماعی دشواری را پشت سر گذاشته‌اند.
آنها در دنیایی رشد یافته و بالیده‌اند که در آن بسیاری از وسایل آسایش امروزی مانند: آب لوله‌کشی، برق، گاز و … نبوده است.
درک آنچه بر سالمند کنونی گذشته است برای شما ممکن است سخت باشد و تنها یک ارتباط خوب می‌تواند این شکاف نسلی را پرکند.
شما می‌توانید با رعایت اصول مهارت‌های ارتباط بین فردی، ارتباط خوبی با سالمند برقرار کنید.

سوال کنیم:
ما باید سالمندان را بهتر بشناسیم و از خواسته‌هایشان مطلع شویم، پس از آنان سوال می‌کنیم تا بتوانیم مشکلات و نگرانی‌های آنها را بهتر بفهمیم و کمک بهتری را به ایشان عرضه کنیم.
در این میان طرح سوالات باز که با چرا، چگونه، چطور و … شروع می‌شوند منجر به گرفتن اطلاعات بیشتری از سالمند می‌گردد. همچنین لازم است حین گفت و گو با سالمند، به گفته‌های وی ارزش و احترام بگذاریم.
این بدان معنی نیست که هرچه او می‌گوید قبول کنیم. بلکه به این معنی است که به حق او برای فکر کردن و سخن گفتن احترام بگذاریم.
اگر سالمند در حال صحبت کردن است، به او فرصت دهید تا خود حرفش را تمام کند و هیچ‌گاه ما جمله سالمند را کامل نکنیم.

گوش فرادهیم:
ما باید به صحبت‌های سالمندان گوش فرادهیم.
گوش دادن فعالانه چیزی بیش از شنیدن ساده است و در واقع همدلی با سالمند است.
همدلی با سالمند یعنی خودمان را جای فرد سالمند بگذاریم و بفهمیم که او در موقعیت‌های مختلف چه فکر یا احساسی دارد.
در هنگام گوش دادن فعال، خوب است که با سالمند ارتباط غیرکلامی برقرار کنیم مانند لبخند زدن، تکان دادن سر برای تایید، نگاه کردن (ارتباط چشمی)، گرفتن دست، تعارف با دست و … تا سالمند احساس کند که ما علاقمند به شنیدن صحبت‌های او هستیم.

مشاهده کنیم:
برای شناخت بیشتر سالمند او را مشاهده می‌کنیم.
مشاهده کردن سالمند یعنی استفاده از همه حواس برای بررسی او تا بتوان درک و دانش بهتری نسبت به سالمند به دست آورد.
ما طرز ایستادن، حالات صورت، لحن کلام و واکنش‌ها و احساسات او را مشاهده می‌کنیم.

بگوییم:
یکی از اصول برقراری ارتباط با سالمندان، حرف زدن با آنان است.
حرف زدن برای به زبان آوردن یک عقیده، نظر، احساس یا واقعیت است. آنچه بسیار مهم است توجه به این نکته است که چگونه باید گفت؟ لحن و تن صدا نیز بسیار اهمیت دارد.
اگر سالمند ناشنواست هیچ گاه نباید برای صحبت کردن با او صدایتان را بلند کنید یا فریاد بزنید.
برای اینکه او حرف‌های شما را بشنود، با صدای معمولی و نزدیک گوشی که شنوایی بهتری دارد صحبت کنید.

لمس:
یکی از ابتدایی‌ترین و خصوصی‌ترین شکل برقراری ارتباط با سالمند لمس کردن است. بسیاری از سالمندان دچار محرومیت لمسی هستند.
در برقراری ارتباط با سالمندان سه نوع ارتباط لمسی وجود دارد:

الف – لمس عاطفی:
لمس محبت‌آمیز یکی از نیازهای انسانی است. مانند وقتی که پدر بزرگ یا مادر بزرگ را در آغوش می‌گیرید و آنها را می‌بوسید.
محبت، تفاهم، اعتماد، امید و علاقه را می‌توان با نگه داشتن دستی لرزان در دستی قوی به دیگری منتقل کرد.

ب- لمس حمایتی:
برای کمک به سالمند به کار می‌رود. مانند وقتی که به سالمند برای بلند شدن از زمین کمک می‌کنید.

ج – لمس کنشی:
به منظور ادب و احترام به کار می‌رود. مانند دست زدن به پشت سالمند و تعارف و تقدم برای عبور

همواره سعی کنید مصاحبی سرزنده برای سالمندان باشید.

چین و چروک نشان می‌دهد که سالمندان منبعی از تجربه‌ها و خاطره‌های گذشته‌اند که نباید بدوناستفاده باقی بمانند.

فردی که لبخند می‌زند غالباً به صورت شخصیتی دوست داشتنی و مهربان تلقی می‌گردد، همواره درارتباط با سالمندان لبخند زدن را فراموش نکنید.

 

شادمانه پیر شوید

الفبای شاد زیستن

شاد زیستن کار سختی نیست، کافی است از خود و زندگی‌تان راضی باشید و برای رسیدن به این مقصود باید از هر فرصتی برای یادگیری مطلب تازه استفاده کنید.

– روابط اجتماعی خود را گسترده کنید.

– به خود و توانایی‌هایتان تکیه کرده و وابستگی‌تان را کم کنید، اما کمک گرفتن ضروری از دیگران را فراموش نکنید.

– سعی کنید انتظاراتتان از دیگران منطقی و معقول باشد و از نق زدن و زیاد ایراد گرفتن پرهیز کنید.

– سفر کنید و نعمت‌های خدا را حس کنید و از زندگی لذت ببرید.

– تا زمانی که می‌توانید و به سلامت‌‌تان لطمه نمی‌خورد، پرتلاش و باانگیزه باشید و با امید زندگی کنید و در فعالیت‌های داوطلبانه مشارکت داشته باشید.

-لبخند، خوشرویی و ورزش را فراموش نکنید. این کار اعتماد به نفس را بالا می‌برد، نشاط و سرزندگی را به دنبال دارد و مقاومت شما در قبال بیماری‌ها را افزایش می‌دهد.

– ابهت و فاصله گرفتن را کنار بگذارید و به همه عزیزانتان محبت کنید.

– به بهداشت فردی خود توجه کنید و معاینات کامل دوره‌ای را فراموش نکنید. آرامش و سلامت از نعماتی است که باید آن را حفظ کنید.

– تغییرات دوران سالمندی را با مثبت‌اندیشی قابل تحمل‌تر کنید.

– همیشه به خدا توکل کنید و بدانید در اوج تنهایی و در سخت‌ترین لحظات اوست که با مهربانی به شما نگاه می‌کند و همه چیز را بخوبی پیش می‌برد.

شادمانی و طول عمر

تحقیقی که در طول ۲۳ سال در دانشگاه ییل ومیامی شهر اوهایو انجام شد، نتایج بسیار جالبی داشت. این تحقیق نشان داد افراد بالای ۵۰ سال که به افزایش سن خود با دید مثبت نگاه می‌کنند و آن را یک تجربه شیرین می‌دانند، به طور متوسط ۷/۵ سال بیشتر از افرادی که چنین طرز فکری ندارند، زندگی می‌کنند.

بنابراین اگر می‌خواهید طول عمر بیشتری داشته باشید، نخست از طرز فکرتان شروع کنید. درست اندیشیدن در زندگی، علاوه بر این‌که ممکن است برای شما دستاوردهای بسیار مطلوبی داشته باشد، در افزایش طول عمر شما نیز موثر است.

نتایج تحقیقات متعدد نشان می‌دهدانسان‌هایی که در زندگی رفتار متعادل و آرامی دارند، احتمال مرگ ناگهانی خود را تا ۵۰ درصد، در مقایسه با افرادی که در برابر مسائل زندگی جبهه می‌گیرند و با پستی ‌و بلندی‌های آن کنار نمی‌آیند، کاهش می‌دهند.

دانشمندان احتمال می‌دهند شیوه زندگی سالم، سیستم ایمنی بدن را تقویت کند و قدرت مبارزه بدن را برای مبارزه با بیماری‌ها و شرایط دشوار زندگی افزایش دهد.

به رنگ زندگی

سال‌هاست که دانشمندان به ارتباط بین رنگ‌های مختلف و عواطف و احساسات انسان پی برده‌اند و سالمندان نیز از این قاعده مستثنا نبوده و قادر خواهند بود از طیف‌های نوری مختلف برای شاد کردن هرچه بیشتر روحیه خود استفاده کنند. نارنجی ترکیبی از انرژی رنگ قرمز و شادی رنگ زرد است. رنگ نارنجی در فکر و ذهن افراد سالمند احساس خوشایندی ایجاد می‌کند و نمادی از نور خورشید محسوب می‌شود.

رنگ نارنجی رنگ گرمی است و گرمای زندگی را به انسان هدیه می‌کند. این طیف نوری، اکسیژن زیادی در مغز فراهم می‌کند و فعالیت مغز را افزایش می‌دهد، بنابراین چنانچه سالمندان هنگام انتخاب چیدمان خانه خود از پرده، مبلمان، فرش یا طراحی‌های نارنجی‌‌رنگ بیشتری بهره ببرند، مطمئنا در روح‌بخشی به زندگی‌شان موثر خواهد بود.

با وجود اثرات آرام‌بخش و شادی‌آور، رنگ نارنجی تاثیر زیادی بر اشتها داشته و تمایل سالمندان را به مصرف انواع مواد غذایی افزایش می‌دهد. نارنجی، سمبل پایداری و قدرت است و میزان دقت و تمرکز را افزایش می‌دهد. برای شادی‌بخشی بیشتر از طریق این رنگ گرم باید از انواع روشن آن بیشتر استفاده شود. چنانچه سالمندان از تمرکز ناکافی رنج می‌برند، توصیه می‌شود از رنگ نارنجی در پیرامون خود بیشتر استفاده کنند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد سالمندان باید بیاموزند که چگونه منفی‌نگری را از خود دور کنند؛ چراکه هرچه افراد شادتر باشند، عمر طولانی‌تری دارند.

شاد باش و شاد زی

جمعیت سالمندان جهان یعنی افراد بالای ۶۵ سال تا سال ۲۰۵۰ نزدیک به سه برابر می‌شود و این بیشتر به علت تاثیر شادی در زندگی آنهاست. سالمندان کنترل بیشتری روی عواطف و احساسات خود دارند. آنها می‌آموزند که چگونه در موفقیت‌های استرس‌زا، استرس و ناراحتی‌های خود را کنترل کرده و افکار منفی را از خود دور کنند.

یک تحقیق دیگر هم که بتازگی انجام شده، نشان می‌دهد ثبات عاطفی حتی در طول دهه هفتم زندگی همچنان به تکامل خود ادامه می‌دهد. این پژوهش می‌گوید سالمندان شادمانی را بهتر و ترس را کمتر درک می‌کنند. دانشمندان می‌گویند این تائیدی بر عقیده رایج میان مردم است که پیری، انسان را پخته و نرم می‌سازد.

منبع : چهار دیواری


 

استرس در سالمندی و تکنیک هایی برای رسیدن سالمندان به آرامش

استرس و نداشتن آرامش در سالمندان دلایل بسیاری دارد

استرس و نداشتن آرامش در سالمندان دلایل بسیاری دارد که می تواند شامل نبود همسر، نگرانی های مادی، مشکل های سلامت و نبود وابستگی باشد.

علل عمده استرس در دوران سالمندی: تغییر در سبک زندگی، بازنشستگی، نگهداری از همسر بیمار، مرگ اقوام، نزدیکان و دوستان صمیمی، کاهش توانانی ها و قوای جسمانی و وجود بیماری های مزمن و ناتوان کننده، نگه داری از نوه ها، نگرانی در خصوص زندگی مستقل و ترس از تنها شدن، نگرانی در خصوص طرد شدگی و یا زندگی در سرای سالمندان، کمبود  مجموعه های حمایت کننده اجتماعی از عمده علل ایجاد استرس در سالمندان می باشند.

عوامل استرس زای دوره سالمندی از نوع فقدان و برگشت ناپذیر است. وقتی تعداد این استرس ها زیاد و فاصلۀ آنها کم شود و قوای بدنی نیز تحلیل رفته باشد، اثرات مخرب آن بیشتر است.

علائم استرس در دوران سالمندی: طپش قلب، افزایش فشارخون، دست ها و پاهای سرد و مرطوب شده، افزایش سرعت تنفس، احساس ضعف و خستگی، سیاهی زیر چشم، سردردهای تنشی، سایش دندانها روی هم، لرزش دست ها و دردهای عضلانی، مشکلات گوارشی مانند کاهش اشتها، تهوع، نفخ، استفراغ، سوزش معده، یبوست و گاهی اسهال از جمله علایم استرس در افراد بخصوص سالمندان می باشند.

بروز مشکلات مغزی بدلیل ایجاد استرس : بی خوابی، کابوس شبانه، کاهش حافظه، کاهش تمرکز، خستگی، ترس و دلهره، کاهش اعتماد به نفس، حواس پرتی، احساس گناه، ناامیدی، اضطراب، ناتمام گذاشتن کارها و تصمیم گیری و نتیجه گیری های غلط، کج خلقی، فریاد زدن و رفتارهای پرخاشگرانه از جمله عوارض مشکلات مغزی ناشی از استرس می باشند.

راه های مقابله با استرس در سالمندان : برای مقابله با استرس در سالمندان باید با آنان در خصوص احساسات و نگرانی هایشان صحبت کرد، به آنان اعتماد به نفس داد و آنان را برای استفاده از وسایل کمکی مانند عصا، عینک، سمعک، در صورت نیاز تشویق نمود.

 

حفظ ارتباط با خانواده، مشغول کردن آنان به کاری در خانه، خواندن نماز، دعا و قرآن از دیگر راههای جلوگیری از استرس است.

بهتر است برای اینکه استرس را از سالمندان دور کنید و آنها را به آرامش برسانید تشویقشان کنید که از سلامت روانی و جسمی شان تا جایی که امکان دارد مراقبت کنند. مثلا داشتن رژیم سالم غذایی، روزش یا شرکت در فعالیت هایی که از آن لذت می برند به آنها کمک می کند.

شما همچنین می توانید سالمندان را تشویق کنید روابط اجتماعی خود را حفظ کنند و آن را گسترش دهند. این مساله می تواند تاثیر قابل توجهی در زندگی آنها داشته باشد و زمینه رسیدن آنها را به آرامش فراهم کند. این مساله هم زمانی که آنها در خانه سالمندان باشند و هم زمانی که خانه خودشان را داشته باشند، صدق می کند.

البته خواب کافی هم در رسیدن به آرامش در سالمندان کمک می کند. حال که با علائم استرس و چگونگی کمک به سالمندان برای ایجاد آرامش در آنها پی بردید بد نیست به تکنیک های رسیدن به آرامش در سالمندان که در ادامه آمده هم توجه کنید.

 

گوش دادن موسیقی های آرامش بخش به سالمندان کمک می کند ترس و اضطرابشان را از بین ببرند

 

تکنیک های رسیدن به آرامش برای سالمندان
۱- آرامش عضلات: در این تکنیک سالمندان تشویق می شوند عضلات خود را منقبض یا فشرده و سپس رها کنند. این فشردگی و رهایی شامل عضلات اصلی یعنی شانه ها، بازوها، انگشتان دست، پاها و انگشتان پا می شود.

۲- تصویرسازی ذهنی: تصویرسازی ذهنی یعنی اینکه سالمندان خود را در محلی زیبا در حال انجام فعالیت مورد علاقه شان تصور کنند. مثلا تصور کنند در سواحل خزر هستند یا روی قله کوه های دماوند یا در حال شنا کردن در دریاچه ای زیبا.

۳- ورزش های آرام: ورزش های آرام مانند یوگا، پیلاتس و تایچی میان سالمندان محبوب هستند و به آنها اجازه می دهند بدنشان را در حالی که روی تکنیک تنفس تمرکز کرده اند، تقویت کنند.

۴- گوش دادن موسیقی های آرامبخش:گوش دادن موسیقی های آرامش بخش به سالمندان کمک می کند ترس و اضطرابشان را از بین ببرند. منابع استرس در سالمندان با منابع استرس در جوانان متفاوت است، اما به این معنا نیست که استرس سالمندان خاص است. استرس سالمندان هم می تواند به راحتی استرس جوانان از بین برود. تنها مساله این است که این استرس زود تشخیص داده شود و به روش های مناسب از بین برود.

منابع:

هفته نامه زندگی مثبت

 

 

 


تفریحات مناسب سالمندان

بخش مهمی از رازهای شادی و سلامت سالمندان به تفریح آنها مرتبط است

سالمندان وقت آزاد زیادی دارند و اگر بتوانند بخشی از زمان خود را به تفریح اختصاص دهند قطعا سلامت روانی و جسمی شان تضمین خواهد شد.

داشتن تغذیه مناسب، سطح بهداشتی – درمانی کافی، داشتن مکان زندگی راحت و آسوده، امکانات مالی کافی و … موارد مهمی در زندگی سالمندان هستند که باعث ارتقای سطح روانی و جسمی و در نهایت شادی و سرزندگی آنها می شوند اما بخش مهمی از رازهای شادی و سلامت سالمندان به تفریح آنها مرتبط است که معمولا کمتر به آن توجه می شود چون اغلب ما فکر می کنیم آنها بیشتر به استراحت و محیط آرام نیاز دارند.

در حالی که سالمندان وقت آزاد زیادی دارند و اگر بتوانند بخشی از زمان خود را به تفریح اختصاص دهند قطعا سلامت روانی و جسمی شان تضمین خواهد شد. تفریحات در نظر گرفته شده برای سالمند باید انرژی و نشاط بیشتری به او بدهد؛ بدون اینکه آزار و اذیتی به او برساند.

۷ معیاری که برای انتخاب تفریح مناسب سالمندان باید در نظر گرفت
مثلا تفریحی مانند بازی شطرنج ممکن است برای سالمندی مفید و برای سالمند دیگری خسته کننده و حتی مضر باشد یا اگر به سالمندی که بیماری ریوی یا آرتروز شدید دارد توصیه کنیم هر روز پیاده روی کند، در واقع نه فقط موجب آزار او شده ایم بلکه ممکن است سلامت جسمی او را هم به خطر اندازیم. بنابراین برای انتخاب نوع تفریح سالمندان این شرایط باید در نظر گرفته شود.

۱- در نظر گرفتن وضعیت فرهنگی – اجتماعی
نوع فرهنگ و ساختار اجتماعی که فرد در آن رشد کرده، نکته بسیار مهمی است که علایق و دلبستگی های او را نمایان می کند. مثلا برای فردی که در یک خانواده مذهبی رشد کرده شاید حضور در مراسم قرآن خوانی یا مراسم مذهبی بسیار نشاط بخش باشد. چنین سالمندانی علاقه زیادی هم به سفرهای زیارتی دارند؛ بنابراین باید شرایطی به وجود آید تا با تورهای مسافرتی ارزان قیمت به سفر بروند.

تفریح های مذهبی برای افرادی که در اروپا زندگی می کنند یا سطح اعتقادی مذهبی قوی ندارند، مناسب نیست. برای این افراد به رفتن به مناطق تاریخی، طبیعت گردی، حضور در مجامع ادبی و گوش دادن به موسیقی های مورد علاقه به جای حضور در مراکز مذهبی خیلی مفرح تر است.

۲- در نظر گرفتن شرایط تحصیلی
جامعه سالمندان ما به سمتی می رود که تعداد سالمندان تحصیلکرده بیشتر شده است. برای فردی که تحصیلاتی در زمینه خاص و علاقه به مطالعه دارد، به احتمال زیاد کتاب گزینه مناسبی برای اوقات فراغت است. این افراد می توانند در مراسم ادبی و شعرخوانی حضور یابند.

در گوشه و کنار شهر و در کتابخانه ها و محافل ادبی گاهی سالمندان می توانند همتایان خود را بیابند و بدین وسیله دوستان جدیدی هم پیدا کنند. جدول حل کردن، بازی شطرنج و بازی های دیگر فکری نیز برای افراد تحصیلکرده تفریح های خوبی است.

۳- در نظر گرفتن مکان تفریحی
در کشورهای پیشرفته دنیا مراکز تفریحی برای سالمندان در محله های مختلف وجود دارد و با توجه به شرایط جسمانی سالمند نزدیکترین آنها انتخاب می شود و سالمند در ساعات و روزهایی از هفته در آنجا حضور می یابد. در کشور ما نیز چند مرکز وجود دارد و تلاش شده مراکز بیشتری دایر شود ولی تعداد این مراکز بسیار اندک است و نمی تواند جمعیت رو به رشد سالمندی کشور ما را پوشش دهد.

ورزش برای سالمندان باعث تندرستی و سلامت جسم و روح می شود

۴- در نظر گرفتن شرایط اقتصادی
تفریحی که برای هر سالمندی توصیه می شود به شرایط اقتصادی او نیز بستگی دارد. سالمندی دوره ای است که کمتر کسی شاغل است. اغلب سالمندان بازنشسته اند و در بازنشستگی هم درآمد کاهش می یابد.

از یک سو، سطح هزینه ها به دلیل ناتوانی های ناشی از بیماری و هزینه های درمانی بالا می رود و از سوی دیگر، ساختار جامعه ما طوری است که والدین همچنان نقش حمایتگری خود را هنگام ازدواج فرزندان و بعد از ورود عروس و داماد و نوه ها به زندگی ایفا می کنند و این کار نیز مخارج آنها را چند برابر می کند.

در یک نظرسنجی از سالمندان پرسیده شد برای چه به مراکز ورزشی یا مراکز تفریحی مراجعه نمی کنند؟ بسیاری از آنها دلیل اصلی حضور نیافتن در چنین مراکزی را نبود امکانات مالی عنوان کردند. بنابراین بهتر است تفریحی برای سالمند در نظر گرفته شود که متناسب با شرایط اقتصادی او باشد یا هزینه ها را به حداقل برسانند.

۵- در نظر گرفتن هنر و حرفه سالمندان
بعضی از سالمندان هنر خاصی دارند، مثلا کار دستی بلد هستند. باید مراکزی تاسیس شود که سالمندان بتوانند کارهای دستی خود را به این مراکز ارائه دهند. حتی سالمندانی هستند که به کشاورزی علاقه زیادی دارند. برای این گروه باید پارک هایی را در نظر گرفت و باغبانی و کاشت گل و گیاه را برعهده سالمندان علاقمند به این کار گذاشت.

البته در مرکز کهریزک مناطقی وجود دارد که سالمندان می توانند در آن به کاشت گل و گیاه بپردازند ولی هنوز برنامه گسترده و جامعی در نقاط دیگر تهران و شهرستان ها دیده نمی شود. حتی در مرکز کهریزک نگهداری از حیوانات دست آموزی را شروع کرده اند ولی این کار باید در هر پارکی انجام شود و هر سالمندی یک حیوان دست آموز داشته باشد و از آن مراقبت کند.

سالمندان روستایی به طور خودکار و به دلیل دسترسی راحت به طبیعت و حیوان، این کار را انجام می دهند. نگهداری از حیوانات نقش درمانی هم ایفا می کند. ثابت شده سالمندان مبتلا به آلزایمر (آلزایمر خفیف) با نگهداری از حیوانات آرامش بیشتری پیدا می کنند.

۶- در نظر گرفتن فعالیت فیزیکی
ورزش برای سالمندان باعث تندرستی و سلامت جسم و روح می شود؛ بنابراین اختصاص دادن مکان هایی برای ورزش سالمندان جزو ضروریات است. بعضی از مراکز ورزشی استانداردهای لازم را ندارند و ممکن است سلامت سالمند را به خطر اندازند. مثلا کفپوش مناسبی نداشته باشند و باعث لیز خوردن سالمند و زمین خوردنش شوند.

در کشورهای توسعه یافته که تقریبا ۲۵ درصد از جمعیت آنها سالمند هستند توجه بیشتری به این طیف سنی شده است و در هر محله ای باشگاه های استانداردی وجود دارد که سالمندان همان محله می توانند در آنجا حضور یابند.

بهترین ورزش برای این گروه سنی ورزش های مقاومتی و هوازی است. توصیه می شود اگر سالمند مشکل خاصی ندارد هفته ای ۱۵۰ دقیقه برنامه فعالیتی را داشته باشد. ورزش های آرام مانند تایچی و یوگا نیز برای این طیف سنی مفید است. البته این ورزش ها هزینه بر هستند و دولت باید تمهیداتی را برای رفاه بیشتر سالمندان و استفاده از وسایل تفریحی بیندیشد و کارت های ویژه و تخفیف هایی را برای آنها در نظر بگیرد.

۷- در نظر گرفتن تجربیات سالمندان و استفاده بهینه از آن
در کشورهای شمال اروپا از تجربه های نسل قدیم استفاده بهینه می شود. آنها از سالمندان در مهد کودک ها و مدارس ابتدایی دعوت می کنند تا برای آنها از تجربه و اتفاق های گذشته تعریف کنند. این کار هم حس خوبی به سالمندان می دهد و هم بدین وسیله گسست بین نسلی از بین می رود و ۲ نسل قدیم و جدید به هم پیوند می خورند و کنار هم قرار می گیرند.

 

منبع: هفته نامه سلامت


چگونه سالمند با نشاطی داشته باشیم؟

اگر می خواهید سالمند شادی را داشته باشید باید به او اعتماد به نفس بدهید‎

سالمندی یکی از مراحل مختلف رشدی انسان ها است که در آن افراد ممکن است بیشتر به افسردگی مبتلا بشوند. در این مرحله از زندگی اتفاقات ناگوار بیشتری برای فرد رخ می دهد مثل از دست دادن همسر، دوست، ناتوان شدن  ضعف جسمانی و … . اطرافیان می توانند نقش زیادی را بر روی سرحال کردن سالمندشان داشته باشند.

افرادی که به مرحله سالمندی می رسند نسبت به برقراری ارتباط با دیگران حساس تر می شوند. نوع ارتباطی که اطرافیان یک سالمند با او برقرار می کند می تواند تاثیر زیادی را بر روی نشاط سالمند بگذارد. در این مرحله از زندگی سالمند احساس می کند ناتوان شده است و اگر اطرافیانش به او بی توجهی کنند می توانند بر این فکر او دامن بزنند و فکر او را برایش تایید کنند. پس سعی کنید با سالمندتان ارتباطی همچون ارتباط با افراد جوان تر داشته باشید.

به چهره سالمندتان نگاه کنید 

یکی از اقداماتی که می تواند به با نشاط بودن سالمند شما کمک کند داشتن ارتباط چهره به چهره با او است. هر زمان که خواستید با سالمندی صحبت کنید و یا او خواست برای شما چیزی را تعریف کند حتما با او ارتباط چهره به چهره داشته باشید و به صورت او نگاه کنید. با این کار می توانید حس مثبت را در او ایجاد کنید.

به سالمندتان اعتماد به نفس بدهید

اگر می خواهید سالمند شادی را داشته باشید باید به او اعتماد به نفس بدهید. وقتی یک سالمند احساس ارزشمند بودن را داشته باشد بانشاط تر و سرحال تر هم می شود. از او بخواهید از تجربیاتش در مسایل مختلف و حتی جزئی بیان کند. مثل دستور طرز پخت نوعی غذا و … وقتی سالمند ببیند که شما چقدر برایش اهمیت قائل شده اید و می خواهید از تجربیاتش استفاده کنید دقیقا احساس ارزشمندی و اعتماد به نفس را در او ایجاد کرده اید.

از سالمندتان بپرسید 

یکی از کارهایی که می تواند سالمند شما را خوشحال کند و در عین حال سرگرم کند، این است که از او بخواهید برایتان ماجرایی را تعریف کند. تعریف کردن یک داستان از گذشته و یا تعریف کردن قسمتی از یک فیلم و سریال و یا بیان اخبار، می تواند به سالمندتان حس مثبتی را بدهد.

سالمندی یکی از مراحل زندگی است که در آن افراد بیشتر به افسردگی مبتلا میشوند‎

محبت را نادیده نگیرید 

محبت کردن به سالمندان می تواند آنها را سرحال کند. وقتی سالمندی متوجه محبت کردن اطرافیانش به خود می شود، سرشار از انرژی می شود و نیروی دوباره پیدا می کند. حتما به انواع مختلف به سالمندتان محبت کنید. می توانید این کار را طرق مختلف همچون نوازش کردن و یا بوسیدن آنها، صحبت کردن با آنها، کمک به انجام دادن برخی از کارهایشان که توانایی انجام آنها را ندارند و … انجام بدهید.

پیاده روی و نفس تازه 

انجام دادن ورزش های هوازی می تواند کمک زیادی را به سرحال کردن انسان ها بکند. ورزش های هوازی آن دسته از ورزش ها هستند که حجم بالایی از اکسیژن را وارد ریه ها می کند. اگر سالمندتان سر حال هست حتما او را تشویق به ورزش کردن کنید برای این کار هم می توانید او را به رفتن در جمع سالمندانی که صبح ها در پارک ها ورزش می کنند ترغیب کنید. اگر هم نه، خیلی سالمند سرحالی ندارید، با توجه به شرایطی که او دارد، برایش نوعی ورزش را تنظیم کنید.

باغبانی

یکی از فعالیت هایی که می تواند به شاد کردن سالمندتان کمک کند؛ استفاده از گل و گیاه می باشد. باغبانی کردن باعث می شود روحیه سالمند تقویت شود و سرگرم شود. پرورش دادن  گیاهان می تواند سالمند شمارا به یاد دوران جوانیشان و پرورش و تربیت فرزندانشان بیاندازد.

حمایت از سالمند فراموشکار 

اگر سالمندتان فراموشی و آلزایمر دارد حتما از او حمایت کنید حتی اگر یک مطلب را بارها و بارها تعریف کرد هیچ گاه به او نخندید و این نکته را به اعضای کوچکتر خانواده نیز متذکر شوید. مطالب مهمی را که سالمندتان نباید فراموش کند، مثل خوردن قرص را حتما بر روی کاغذی کوچک یادداشت کنید.

در دسترس سالمندان باشید

سر زدن به سالمندان می تواند موجی از شادی را در آنها رقم بزند. حتی اگر شرایط کاری شما به گونه است که نمی توانید هر روز به آنها سر بزنید با تلفن حتما روزانه از حال آنها خبردار شوید و دل آن را شاد کنید.

مشارکت سالمند فراموش نشود

حتما در کارهای مختلف از مشارکت سالمندتان استفاده کنید. با این کار هم آن ها را سرحال کرده اید و هم حس مثبت ارزشمند بودن را در آنها ایجاد می کنید. برای تهیه غذای خاص و یا خریدن وسیله ای خاص و یا حتی مشارکت دادن در کارهای سبک منزل می توانید از آنها کمک بگیرید.

منبع: تبیان

 

 


۱۱ نکته درباره خواب سالم و اختلال خواب سالمندان

خواب ناکافی و نامناسب به‌تدریج باعث بروز اختلالات جسمی و روانی در سالمند خواهد شد

برای اینکه سالمند در طول روز احساس شادابی، نشاط و انرژی کافی برای کارهای روزمره داشته باشد، باید از خواب سالم و کافی برخوردار باشد چراکه خواب ناکافی و نامناسب به‌تدریج باعث بروز اختلالات جسمی و روانی در او خواهد شد.

 

شواهد علمی‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد خواب مناسب و منطبق با ساعت زیستی بدن ما در هر سنی باعث می‌شود مواد زائد تجمع‌یافته در مغز که برای کارکرد آن مضر هستند، به شکلی مناسب پاکسازی شوند. به همین دلیل اگر خواب فردی در طول زندگی به‌خصوص در دوران سالمندی مناسب نباشد، مغز به مرور توان کارکرد منظم خود را از دست می‌دهد و کیفیت زندگی کاهش می‌یابد.

 

مطالعات نشان داده‌اند در پی خواب ناکارآمد مغز با سرعت بیشتری به‌سوی تحلیل پیش‌ می‌رود و احتمال بروز فرآیندهایی مانند افت ظرفیت عصبی- شناختی و آلزایمر بیشتر می‌شود. افراد ممکن است در هر سنی دچار اختلال خواب شوند، ولی ما در ادامه به سالمندانی که خواب مناسبی ندارند و مشکلات آنها می‌پردازیم.

 

اگر خواب فرد در یک بازه زمانی طولانی به‌طور متوسط در شبانه‌روز کمتر از ۵/۳ ساعت یا بیشتر از ۵/۸ ساعت باشد به این فرد به ترتیب کم‌خواب و پرخواب گفته می‌شود. براساس شواهد، الگوی مزمن پرخوابی یا کم‌خوابی مفرط می‌تواند باعث کاهش عمر مفید و افزایش مرگ‌ومیر زودرس شود.

 

انواع بدخوابی‌ها 

هنگامی که از سالمندان درباره وضعیت خوابشان سوال پرسیده می‌شود، معمولا به شکل اغراق‌آمیز از کم‌خوابی یا پرخوابی زیادی شکایت می‌کنند، در حالی که پزشک با بررسی بیشتر متوجه می‌شود که سالمند خواب نسبتا مطلوبی دارد و فقط تصورش این است خوابش مناسب نیست؛ مثلا خوابش سبک است ولی فکر می‌کند نخوابیده است. این افراد با اینکه از بی‌خوابی شکایت دارند، در طول روز اصلا کسل نیستند و با انرژی به کارهای روزمره خود می‌پردازند.

 

چنین افرادی نیاز به مداخله خاص و پیگیری دائمی ندارند و مشکل فقط با توصیه‌های ساده و اطمینان دادن به سالمند، برطرف خواهد شد. گاهی نیز علائمی از سوی سالمند عنوان می‌شود که نشان از مشکلی جدی است و بیانگر این است که احتمالا اختلال خواب در سالمند وجود دارد. اختلالات خواب در سالمندان به ۲ گروه تقسیم می‌شود؛ اختلالات بدخوابی و اختلالات کژخوابی.

 

  • اختلالات بدخوابی به ۴۰-۳۰ اختلال و کژخوابی‌ها به ۵۰-۴۰ نوع اختلال تقسیم می‌شوند.

 

  • برای ارزیابی و تشخیص طیف بدخوابی و بی‌خوابی باید به ۳ نوع اختلال توجه کرد چراکه اختلالات بدخوابی عموما در یکی از این ۳ گروه جای می‌گیرند.

 

  • اختلال در شروع خواب:بعضی از سالمندان وقتی وارد رختخواب می‌شوند زمانی طولانی تا به خواب رفتنشان بیدار می‌مانند.

 

  • اختلال در تداوم خواب:در این نوع از اختلال فرد می‌خوابد ولی بعد از چند ساعت یعنی ساعت ۴-۳ صبح از خواب بیدار می‌شود و دیگر نمی‌تواند بخوابد. ممکن است علت اختلال در تداوم خواب، اختلالات خلقی یا روانی مثل افسردگی باشد.

 

  • اختلال در ریتم خواب و بیداری:در این حالت سالمند زودتر از بقیه می‌خوابد و زودتر از آنها خواب بیدار می‌شود؛ یعنی در طول ساعاتی که عمده خانواده خوابند، او بیدار است و برعکس.

 

خواب مناسب برای سالمندان 

برای اینکه سالمند در طول روز احساس شادابی، نشاط و انرژی کافی برای کارهای روزمره داشته باشد، باید از خواب سالم و کافی برخوردار باشد چراکه خواب ناکافی و نامناسب به‌تدریج باعث بروز اختلالات جسمی و روانی در او خواهد شد.

 

خواب سالمندان از لحاظ ساختار متفاوت‌تر از جوانان است. در این افراد عموما خواب سبک است و محرک‌های شنیداری بسیار خفیف ممکن است باعث بیدار شدن آنها شود.

 

خواب غیر REM، سه مرحله دارد و شامل خواب سبک، خواب نیمه‌سنگین و سنگین (خواب سنگین در افراد سالمند کمتر تجربه می‌شود.) است. در مرحله خواب غیر REM فرد خواب نمی‌بیند و اگر هم ببیند، چیزی به یاد نمی‌آورد.

 

مرحله بعدی، خواب REM است. در این مرحله حرکات چشمی سریعی وجود دارد و خواب بسیار عمیق است و فرد به سختی ممکن است بیدار شود. این مرحله نیز در افراد مسن کاهش می‌یابد. به‌طور کلی، میزان خواب سبک در سالمندان افزایش و میزان خواب سنگین کاهش می‌یابد.

 

نیاز سالمندان به خواب کمتر از جوانان است 

زمان نیاز به خواب در سالمندان، از جوانان و میانسالان کمتر است. اگر نیاز به خواب جوانان و میانسالان ۹- ۶ ساعت باشد، این میزان در سالمندان به ۷- ۵/۶ ساعت می‌رسد. بهترین زمان خواب برای سالمندان خواب شبانه است و مشاغل شیفتی اصلا مناسب آنها نیست و لازم است فرد با برنامه‌ریزی منظم و در ساعتی خاص وارد رختخواب شود و در ساعت مشخصی برخیزد.

 

علت کم‌خوابی در سالمندان 

۲ موضوع در این زمینه مطرح است؛ ممکن است کم‌خوابی اولیه یا ثانویه باشد.

 

  • کم‌خوابی اولیه:در کم‌خوابی اولیه نمی‌توان دلیل شناخته‌‌شده‌ای برای کم‌خوابی یافت. البته در این موارد دلایل روان‌پزشکی بیشتر از سایر علل مطرح است. اختلالات روان‌پزشکی مانند افسردگی، شیدایی، اضطراب و… می‌تواند باعث اختلال در شروع خواب شود. اگر ثابت شود بیمار از نوعی اختلال روان‌پزشکی رنج می‌برد، با درمان اختلال در بسیاری از موارد مشکل کم‌خوابی نیز حل می‌شود.

 

  • کم‌خوابی ثانویه:در کم‌خوابی ثانویه، می‌توان دلایلی مانند ابتلای سالمند به بیماری‌های مختلف، بیماری‌های عفونی، قلبی، کلیوی، سرطان، درد مزمن، مصرف بعضی از داروها مثل داروهای ضدافسردگی و… را برای کم‌خوابی مطرح کرد.

 

خواب روزانه برای سالمندان مفید است 

خواب روزانه به کارکرد بهتر مغز کمک می‌کند. سالمندان می‌توانند در طول روز هم بخوابند. خواب میان‌روزی، بهتر است بین ساعات ۳- ۱ بعدازظهر باشد. سالمندان نباید بعد از ساعت ۶ عصر بخوابند زیرا ممکن است با خواب شبانه تداخل داشته باشد. عادت‌های خواب در هر سنی مهم است ولی در افراد مسن اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

 

 

سالمندان می‌توانند در طول روز هم بخوابند

 

پرخوابی 

شکایت دیگری هم از سوی افراد مسن وجود دارد، مبنی بر اینکه پرخواب هستند. یکی از دلایل مهم پرخوابی و افت کارکرد فرد در طول روز ممکن است به کم‌خوابی بیمار در شب مرتبط باشد. البته مصرف بعضی داروها در سالمندان ممکن است باعث پرخوابی شود که با قطع دارو (با نظر پزشک معالج) این مشکل نیز برطرف می‌شود. یکی دیگر از دلایل خواب‌آلودگی هنگام روز اشکال تنفسی و خر و پف شدید در خواب شبانه است.

 

به وقفه‌های موقت تنفسی هنگام خواب که اغلب از نوع انسداد موقت راه هوایی هستند، آپنه هنگام خواب گفته می‌شود. غالبا در افراد مسن چاق با گردن کوتاه که سابقه خروپف و گاهی هم فشارخون کنترل‌نشده دارند و دچار بدخوابی هستند، با انجام تست خواب عارضه‌ای به نام مقاومت راه‌های هوایی یا آپنه(قطع تنفس هنگام خواب) مطرح می‌شود.

 

آپنه در این افراد معمولا به‌دلیل چاقی و کوتاهی گردن از نوع انسدادی است. قطع تنفس هنگام خواب باعث افت اکسیژن خون می‌شود. در این مواقع مغز بارها و بارها هوشیار و برانگیخته می‌شود و اجازه نمی‌دهد فرد به خواب عمیق برود زیرا ممکن است دیگر از خواب بیدار نشود. در نتیجه مغز به‌طور مداوم در حالت خواب سبک باقی می‌ماند و فرد وارد خواب عمیق نمی‌شود. خواب عمیق همان بخشی از خواب است که باعث می‌شود فرد در طول روز انرژی کافی برای انجام کارهای روزانه داشته باشد.

 

افرادی که خواب عمیق ندارند، عمدتا در طول روز مدام چرت می‌زنند و به شکل مفرط خواب‌آلوده به نظر می‌رسند. در خیلی از مواقع وقتی با شواهد و معاینه دلیلی برای پرخوابی بیمار پیدا نمی‌شود باید از بیمار تست خواب یا پلی‌سومنوگرافی گرفته شود.

 

این تست در آزمایشگاه خواب بیمارستان گرفته می‌شود و فرد باید یک شب در بیمارستان سپری کند. در این تست نوار مغز، نوار قلب، چشم و عضله ثبت و میزان اکسیژن خون و شاخص‌های دیگر ارزیابی می‌شود. تفسیر چنین اطلاعاتی به پزشک متخصص خواب این امکان را می‌دهد که نوع اختلال خواب بیمار را مشخص و درمان مناسب را پیشنهاد کند.

 

کژخوابی

حرکات متناوب اندام‌ها به‌خصوص پاها هنگام خواب، نشانگان پای بی‌قرار، اختلالات رفتاری در خواب مانند راه رفتن، حرف زدن هنگام خواب و… در گروه کژخوابی قرار می‌گیرد. افرادی که فلج هنگام خواب دارند، دندان‌قروچه هنگام خواب تجربه می‌کنند، رویاهای شبانه را هنگام خواب اجرا می‌کنند و شب ادراری دارند باید مورد ارزیابی قرار گیرند.

 

بروز و سیر تند هر یک از این علائم ممکن است نشانه‌ای از حرکت سالمند به سوی بیماری‌هایی مانند اشکالات شناختی، آلزایمر و… باشد. شاخص‌هایکمی و کیفی خواب سالمند شاهراه مهمی برای پزشک متخصص است تا بتواند سرنخ‌هایی ناشی از اختلالات مغز و اعصاب و روان را در فرد زودتر تشخیص دهد و درمان کند. درمان در این گروه از افراد نیز دارویی و غیردارویی است.

 

کابوس‌های شبانه در سالمندان نیازمند بررسی است 

لازم است به محتوا و جریان رویا دیدن سالمندان هنگام خواب نیز اشاره کنیم. به‌طور کلی، سالمندان کمتر از جوانان رویا می‌بینند. محتوای رویاهایی که سالمندان می‌بینند، مربوط به تجربه‌ها و اتفاق‌هایی است که در طول روز دارند. کنش‌هایی که در مغز فرد و هنگام خواب شکل می‌گیرد، ممکن است خوشایند یا ناخوشایند و گاهی وحشتناک باشد.

 

افراد مسنی که به‌دلیل کابوس‌های مکرر مراجعه می‌کنند، اگر مضمون رویای آنها اتفاق‌های ترسناک باشد باید از این نظر که دچار اختلالات روان مانند افسردگی و اضطراب، اختلال اضطرابی بعد از سانحه هستند یا اخیرا دچار تجربه ناخوشایندی در زندگی شامل سوگ یا داغ‌دیدگی شده‌اند، بررسی شوند. ‌

 

بهداشت خواب سالمندان 

برای اینکه سالمندان بتوانند سلامت خواب خوبی داشته باشند باید به این توصیه‌ها توجه کنند:

 

  • زمان مشخصی به اتاق خواب بروند.

 

  • چراغ‌ها را کم نور و آرامش نسبی در محیط ایجاد کنند.

 

  • از اتاق خواب برای تماشای تلویزیون، کار با اینترنت، غذا خوردن و… استفاده نکنند.

 

  • مصرف مواد غذایی‌ای مانند چای، شکلات، نوشابه‌های کافئین‌دار، غذاهای حاوی مواد رنگی و افزودنی‌ها را محدود کنند. این مواد خوراکی بعد از ساعت ۶ عصر نباید مصرف شوند.

 

  • مصرف مواد خوراکی مانند ماست، دوغ و شیر که حاوی ماده‌ای به نام تریپتوفان هستند بعد از ساعت ۶ عصر توصیه می‌شود. تریپتوفان به کیفیت خواب شبانه کمک می‌کند. شواهدی وجود دارد که مصرف برخی دمنوش‌ها مانند گل گاوزبان، بابونه و سنبل‌الطیب در بهبود شاخص‌های کمی و کیفی خواب موثر است.

 

  • مصرف مایعات بعد از غروب باید محدود شود. مصرف زیاد مایعات و پرشدن مثانه سالمند را مجبور می‌کند برای رفتن به دستشویی از خواب بیدار شود. این موضوع می‌تواند منجر به قطعه‌قطعه شدن خواب و افت شاخص‌های کیفی آن شود.

 

  • مصرف غذای سنگین و چرب در ساعات عصر و شب توصیه نمی‌شود. این کار باعث برگشت اسید معده می‌شود که عاملی برای بیدار ماندن است. بین زمان آخرین وعده غذا تا خواب باید حداقل ۲ ساعت فاصله باشد.

 

  • فعالیت بدنی و فکری در طول روز بیشتر شود زیرا این کار به خواب بهتر شبانه کمک می‌کند.

 

علائم ناشی از کم‌خوابی و بد‌خوابی در سالمندان 

علائم شامل پرخاشگری، سردرد در طول روز، تحریک‌پذیری، استرس، تغییر در کارکرد و روابط اجتماعی، اختلال در حافظه و توجه، اختلال در کلام و ریتم گفتار، اختلال در کنترل هیجان، اشکال در تصمیم‌‌گیری، حل مساله، برنامه‌ریزی و کارکردهای اجرایی است. همچنین ثابت شده کم‌خوابی باعث تشدید مشکلات قلبی – عروقی، فشارخون، اشکالات تنفسی و… می‌شود.

 

درمان کم‌خوابی و بی‌خوابی در دروان سالمندی 

برای درمان کم‌خوابی و بی‌خوابی مداوم در سالمندان، ابتدا باید با شرح حال درست و معاینه دقیق بیمار مشخص شود وی به چه نوع کم‌خوابی‌ای دچار شده و براساس اینکه اختلال روانی یا جسمانی مطرح است، تدابیر درمانی مناسب در نظر گرفته شود. درمان به شکل دارویی و غیردارویی است. به هر شکل دارو را حتما باید پزشک تجویز کند و سالمندان به هیچ‌وجه نباید قرص‌های خواب‌آور در دسترس را مصرف کنند. داروهای خواب‌آور وابستگی ایجاد می‌کنند.

 

این داروها در کوتاه‌مدت کمک‌کننده‌اند ولی در درازمدت مشکلاتی برای فرد ایجاد می‌کنند. معمولا پزشکان نیز داروهای خواب‌آور را بیشتر از ۲ هفته تجویز نمی‌کنند. دارو هم باید با نظر پزشک قطع شود. داروی خواب‌آور را باید به‌تدریج قطع کرد و قطع ناگهانی آن ممکن است باعث ایجاد عوارضی مانند تشدید بی‌خوابی یا اضطراب شود.

 

منبع: هفته نامه سلامت

 

 


۱۰ توصیه به سالمندان کم شنوا

مجموعه: دوران سالمندی

۱) مشکل خود را به دیگران بگویید و از این موضوع خجالت نکشید چرا که یک موضوع کاملا عادی است.

۲) از دیگران درخواست کنید رو به شما، کندتر و با وضوح بیشتر با شما حرف بزنند اما فریاد نکشند.

۳) به صحبت های بیان شده و حالات صورت و ژست های افراد توجه کنید تا شنیدن کلمات برایتان راحت تر شود.

۴) اجازه دهید تا شخص سخنگو بداند که صحبت هایش را متوجه نشده اید و از او بخواهید که جمله ای که نشنیده اید را دوباره تکرار کند.

۵) توصیه های کلیدی برای مواجهه با سالمندان کم شنوا

۶) در محلی صحبت کنید که نور کافی و سروصدای زمینه ای کمی داشته باشد.

۷) با وضوح صحبت کنید و سرعت مناسبی برای کلام خود در نظر بگیرید. در عین حال، دهان خود را نپوشانید و حین گفت وگو از خوردن و آدامس جویدن بپرهیزید.

۸) از تغییرات حالت صورت برای راهنمایی مفید به شخص استفاده کنید.

۹) جمله خود را در صورت نیاز تغییر دهید و تکرار کنید و حین صحبت کردن با یک سالمند کم شنوا صبور و آرام باشید.

۱۰) سالمند مبتلا به پیرگوشی را در کلیه مباحث شرکت دهید تا احساس انزوا و طردشدگی به او دست ندهد.

منبع:salamat.ir

 

 


از افزایش سن و سالمندی نترسید

هیچگاه از افزایش سن و سالمندی نترسید‎

سازمان بهداشت جهانی می گوید: شواهد قوی در دست است که نشان می دهد، کسانی که با پیر شدن، نگاه منفی به خودشان دارند، با این نگاه عمر خودشان را کوتاه می کنند. پس هیچگاه از افزایش سن و سالمندی نترسید.

تحقیقات نشان می دهد، افراد بالای ۵۰ سال که به افزایش سن خود با دید مثبت نگاه می کنند و آن را یک تجربه شیرین می دانند، به طور متوسط ۵.۷ سال بیشتر از افرادی که چنین طرز فکری ندارند، زندگی می کنند. حال اگر پیری را بیماری متابولیسم در نظر بگیریم، چندان شگفت انگیز نخواهد بود اگر بگوییم سوختی که به بدن می رسد بر طول عمر انسان اثری غیرقابل انکار خواهد داشت. مدارک مستدلی نشان می دهد، ورزش کردن و فعالیت های بدنی بر کند کردن روند نشانه های پیری در بدن اثر غیرقابل انکار دارد. اما چطور وقتی وارد دهه شصت زندگی شدیم از افزایش سن و پیری واهمه نداشته باشیم؟

بسیاری از افراد در دهه های شصت یا بالاتر اغلب از سن خود به عنوان بهانه ای برای اجتماعی نبودن استفاده می کنند و با اشاره به فعالیت های مختلف آنها را مختص نسل جوان تر می دانند که قطعا چنین نیست. افزایش سن به تنهایی، عامل خطر بروز افسردگی به حساب نمی آید ولی تنها ماندن آنها و دور شدن از فرزندان عاملی مهم برای بروز افسردگی است وگرنه سن بهانه است.

بنابراین اگر می خواهید طول عمر بیشتری داشته باشید، نخست از طرز فکرتان شروع کنید. درست اندیشیدن در زندگی، علاوه بر این که ممکن است برای شما دستاوردهای بسیار مطلوبی داشته باشد، در افزایش طول عمر شما نیز موثر است.

از چه می ترسیم؟ 

اما ترس ما از چیست؟ وقتی پیر می شوید بدنتان دچار تحولاتی می شود. پوست صورت و دست هایتان شل شده و چروک برمی دارد. زنان دیگر قادر به بچه دار شدن نیستند. اما دیگر از چه واهمه داریم؟

جمع های دوستانه را گسترش دهید 

هرچه پیرتر می شویم، اینکه برای کسی مهم باشیم و حداقل با یک نفر احساس ارتباط عمیق کنیم هم مهمتر می شود. این افراد چه خانواده و چه دوستانتان باشند، اگر بطور مداوم با آنها در تماس باشید، مرتب به آنها تلفن کنید و با آنها بیرون بروید، دیگر برایشان مهم نخواهد بود که ظاهرتان چه شکلی باشد و آنچه در عمق وجود شماست برای آنها مهم می شود.

دیدگاهی مثبت و عالی نسبت به پیر شدن پیدا کنید

از مریض شدن نترسید 

همه ما می دانیم که دنبال کردن یک رژیم غذایی سالم از میان همه گروه های غذایی بدنمان را تقویت کرده و از بروز بیماری ها جلوگیری می کند. ورزش مناسب و منظم نیز هم از نظر جسمی و هم فکری به ما انرژی می دهد. اما سعی نکنید دنبال سلامت ایدآل باشید یا از مریض شدن بترسید.

حواس تان به هوش تان باشد 

با مطالعه زیاد و خوب گوش دادن می توانیم با افراد و نظرات مختلفی آشنا شویم. زندگی درونی ما تقویت شده و با کنجکاوی و نظم، یادگیری، پذیرش، و ساخت چیزهای تازه گذشته مان را بهتر درک می کند.

خلاقیت تان را تقویت کنید 

با ارتباط برقرار کردن با زیبایی جهان، قدرت خلاقیت و ساخت چیزهای جدید و پیدا کردن راه حلهای تازه را در خودمان آزمایش می کنیم. چه در هنر باشد، چه در باغبانی، چوب بری و یا در ارتباطاتمان، حس می کنیم چیزی قوی تر ما را سرشار می کند، از ذهن و فکرمان می گذرد و جهان را و خودمان را غنی تر و زیباتر می سازد.

از طبیعت لذت ببرید 

وقتی راه می روید، کوه نوردی می کنید، یا کنار ساحل دریا استراحت می کنید، نفس عمیق بکشید و به زیبایی جنگل ها، کوه ها، و دریاچه ها فکر کنید. با گذشت سالها چنین ارتباطی با طبیعت حس ارتباط با چیزی ماندگار، جادویی و آرامش بخش به ما می دهد.

میراث تان را جا بگذارید 

وقتی به این فکر می کنم که چطور می توانم به بهترین صورت وقتم را بگذرانم، آنچه که از من پس از مرگم باقی می ماند اهمیت زیادی برایم پیدا می کند. به همین خاطر است که خوب است بیشترین زمان تان را با بچه هایتان بگذرانید و تا می توانید با آنها خوش باشید. با این کار خوبی درون شما در آنها هم ریشه می دواند و آنها هم تا آخر عمر با آن زندگی می کنند.

نکته آخر

چند قدم قبل از سالمندی آنجا که کمی حال و هوای افزایش سن سراغ تان میاید و غریبه ها پدر جان و مادرجان صدایتان می کنند، درست در کوچه و پس کوچه همان حوالی، پنجره ای زیبا به زندگی بگشایید و دوستی هایتان را گسترش دهید. اصلا می دانید دهه پنجاه زندگی به فکر حساب پس اندازی به نام دوستی باشید و خیال تان راحت باشد، درصد سودش زیاد است. درست  نرسیده به دهه شصت و هفتاد زندگی شادی های زندگی را تکرار کنید و نگذارید آنها کمرنگ شود. یادتان باشد سرمایه فرهنگی جامعه شما هستید و فرزندان امروز نیازمندند تا زندگی را شما برایشان سرمشق کنید و دعا کنید سالمندی خوبی داشته باشند.

منبع: تبیان

 

 


۵ روش روحیه دادن به سالمندان

هدفمند بودن به سالمندان انگیزه داده و در آنها حسی آمیخته از مفید بودن ایجاد می کند.

در این مقاله روش هایی مطرح شده که به کمک آنها می توان به سالمندان روحیه داد و آنها را به انجام کارهای مختلف تشویق کرد.

سالمندان بخش بزرگی از جوامع ما را تشکیل می دهند. عواملی همچون پیشرفت ها و دستاوردهای پزشکی، بالا رفتن سطح کیفی زندگی و همچنین افزایش امید به زندگی از جمله مواردی هستند که باعث شده تا جوانان نسل های قبل، امروزه حتی سنینی بیش از ۸۰ سال را نیز به خود ببینند.

امروزه سالمندان بخش بزرگی از جوامع ما را تشکیل می دهند. عواملی همچون پیشرفت ها و دستاوردهای پزشکی، بالا رفتن سطح کیفی زندگی و همچنین افزایش امید به زندگی از جمله مواردی هستند که باعث شده تا جوانان نسل های قبل، امروزه حتی سنینی بیش از ۸۰ سال را نیز به خود ببینند.

با این اوصاف، برای نسل جدید، زندگی کردن و ارتباط صحیح داشتن با سالمندان چالشی مهم است که نیاز به آگاهی، ترفند و مهارت های درون فردی دارد. در این مقاله روش هایی مطرح شده که به کمک آنها می توان به سالمندان روحیه داد و آنها را به انجام کارهای مختلف تشویق کرد.

 

۱/چند هدف معقول تعیین کنید

برآورده شدن نیازهای اولیه: استقلال، ارتباط

برآورده شدن نیازهای ثانویه: همبستگی، احساس امنیت

جوانان و بزرگسالان برای انجام دادن ضرورت های زندگی شان مدام تشویق به هدف گزینی می شوند. داشتن اهداف برای سالمندان نیز مفید است. هدفمند بودن به سالمندان انگیزه داده و در آنها حسی آمیخته از مفید بودن و بالیدن به خود ایجاد می کند.

 

بنابراین داشتن اهداف روزانه مانند ورزش های ساده، انجام یک کاردستی کوچک که به راحتی انجام شود، هدف های معقولی هستند که می توانند به سالمندان روحیه و انگیزه ادامه زندگی دهند. در ضمن هنگام انجام این کارها، آنها را همراهی کنید و مراقب باشید قدم های کوتاه برداشته و حین انجام کارها، از آنها تعریف کنید.

 

تایید و تشویق برای انجام کارهای ساده ممکن است برای جوانان چندان مفهومی نداشته باشد اما برای سالمندان بسیار باارزش است.

 

۲/از آنها بخواهید خاطرات و تجربیات خود را با شما در میان گذارند

برآورده شدن نیازهای اولیه: ارتباط

برآورده شدن نیازهای ثانویه: مصاحبت، امنیت عاطفی

ممکن است برای برخی از افراد تصورش سخت باشد، اما سالمندان، زمانی جوان و پر از انرژی، شور و عشق، جاه طلبی و رویا بودند. اگر به حرف های آنها گوش کنید، روزهای جوانی شان پر از ماجراجویی، لحظات پرشور عشق بوده است که می توان از کتاب زندگی شان، حکایت ها شنید.

 

اگر علاقه مند به شنیدن آین داستان ها باشید، آنها با شور و اشتیاق خاطرات شان را برای تان تعریف می کنند و شکوه گذشته شان را به یاد می آورند. درضمن، اگر سالمندان خانواده تان از خانه و کاشانه خود دور هستند و در جای دیگری زندگی می کنند، سعی کنید اطراف آنها را با خاطرات مثبت مثل عکس ها، کارت پستال های، صنایع دستی، موسیقی، فیلم ها، جوایز و افتخاراتی که در گذشته به دست آورده اند، پر کنید. اجازه دهید این خاطرات خوب، زندگی آنها را غنی کرده و بگذارید در مورد آنها با شما گفتگو کنند. همیشه از گذشته و خاطرات شان بپرسید و زمان هایی برای شنیدن به آنها اختصاص دهید.

 

علاوه بر این، سالمندان خانواده خود را تشویق کنید تا در مورد زندگی خود صحبت کرده و خاطرات خود را به شکل زندگینامه، بنویسند. نوشتن خاطرات از لحاظ روانشناسی بسیار مفید بوده و باعث می شود تا توانایی شناختی آنها تقویت شده و از لحاظ احساسی و اجتماعی فعال باقی مانده و عزت نفس خود را حفظ کنند. همچنین سعی کنید در مورد جزئیات خاطرات و زندگی آنها سوال پرسیده و آنها را وادار کنید از تجربیات خود با جزئیات بیشتری صحبت کنند. درضمن، حین گفتگو به شرایط احساسی شان توجه کرده و با دقت به صورت و چشمان آنها نگاه کنید.

 

 

سالمندان خانواده خود را تشویق کنید تا در مورد زندگی خود صحبت کند

 

آنها را به استفاده از فناوری های روز تشویق کنید

برآورده شدن نیازهای اولیه: همبستگی، ارتباط

برآورده شدن نیازهای ثانویه: استقلال، امنیت

اینترنت و شبکه های اجتماعی، فرصت هایی عالی برای سالمندان فراهم می کنند. آنها می توانند از طریق این فناوری ها با دوستان و اعضاء خانواده خود ارتباط داشته باشند. همچنین خانواده ها و دوستان می توانند بدین ترتیب بدون استرس و فشار زیاد با سالمندان، زود به زود، ارتباط برقرار کرده و از شرایط روحی، ذهنی و فیزیکی آنها باخبر شوند.

 

البته فراموش نکنید که تماس از طریق اینترنت هرگز نمی تواند جای ارتباط چهره به چهره و روابط نزدیک را کاملا پرکند. اما به هر حال، بسیاری از سالمندان بدون اینترنت و شبکه های اجتماعی، احساس دور افتادگی و تنهایی می کنند. مطالعات نشان می دهد که زیرساخت های شبکه های اجتماعی که ابتدا بیشتر توسط جوانان استفاده می شد؛ امروزه استفاده از آنها در میان سالمندان، به طور چشمگیری رو به افزایش می باشد.

 

کاری کنید که احساس سودمندی کنند

برآورده شدن نیازهای اولیه: ارتباط، استقلال

برآورده شدن نیازهای ثانویه: همبستگی، امنیت

بسیاری از افراد سالمندی که قدرت شناختی شان هنوز فعال است، حتی با وجود محدودیت های فیزیکی، همچنان دوست دارند که مفید باشند. بنابراین، موضوعات و وظایفی که به آنها علاقه داشته و احساس راحتی می کنند را شناسایی کرده و به آنها معرفی نمایید. مثلا، در مورد مشکلات و موارد زندگی خود با آنها مشورت کرده و نظرشان را جویا شوید. یا اینکه در مورد تصمیم های مهم خود در زندگی با آنها صحبت کرده و عقایدشان را بپرسید. یا اینکه برخی از کارها و یا وظایفی که برایشان ساده است و از عهده آنها به خوبی برمی آیند را به آنها بسپارید.

 

آنها را تشویق کنید تا مهارت های سازگاری با شرایط و انعطاف پذیری را تمرین کنند

برآورده شدن نیازهای اولیه: استقلال، امنیت

برآورده شدن نیازهای ثانویه: ارتباط

از آنجایی که توانایی های شناختی و تحرکات فیزیکی در افراد مسن کاهش می یابد، انواع مهارت های مقابله و سازگاری با این شرایط را به آنها بیاموزید تا بتوانند کیفیت زندگی شان را حفظ کنند. از این مهارت ها می توان به موارد زیر اشاره کرد:

 

* تعیین اهداف کوچک و قابل دسترسی

* خرد کردن اهداف به موارد کوچک تر و قدم های کوتاه برداشتن

* کمک به آنها که اهداف واقعی تری برای خود انتخاب کنند.

* اجازه دهید سالمندان خودشان در انتخاب کاری که می توانند انجام دهند، تصمیم بگیرند.

* به آنها برای رسیدن به اهداف شان، تا جایی که واقعا لازم است، کمک کنید.

 

منبع: زندگی آنلاین


مفید ترین مواد غذایی برای افراد بالای ۵۰ سال:

تمام افراد از سن ۵۰ سالگی به بعد به دلیل تغییرات ناشی از افزایش سن در بدن شان باید بیش از گذشته در مورد تنوع موادغذایی مصرفی و انواع ریزمغذی های مورد نیاز بدنشان مطلع باشند.
در این میان مصرف برخی از املاح و مواد مغذی برای این گروه سنی بیشتر توصیه می شود که مهمترین آنها عبارتند از:
مواد غذایی حاوی ویتامینD
ویتامین D
در سال های اخیر مطالعات گسترده ای برای بررسی اهمیت مصرف این ویتامین به ویژه برای افراد مسن انجام شده اما همچنان اکثریت زنان به میزان کافی از آن مصرف نمی کنند. نتایج یک مطالعه اخیر نشان می دهد افراد بزرگسالی که سطح ویتامین D خونشان در پایین ترین میزان است، دو برابر بیشتر از سایر مردم در معرض مرگ ومیر زودرس به هر دلیلی هستند. همچنین این ماده مغذی مهم در افزایش ایمنی، بهبود عملکرد ماهیچه ها و پیشگیری از آسیب دیدگی ها نقش دارد.
لبنیات و نقش فوق العاده آن ها در جلوگیری از پوکی استخوان
کلسیم

 

پس از سن ۵۰ سالگی تراکم استخوان های بدن با سرعت بیشتری کاهش می یابد به گونه ای که از هر سه زن یک نفر شکستگی استخوان را تجربه می کند. بررسی ها نشان می دهد پس از یائسگی زنان سه تا پنج درصد تراکم استخوانشان را سالانه از دست می دهند. کلسیم برای انقباض ماهیچه ای ضروری است. علاوه بر این مصرف کلسیم برای عملکرد مناسب اعصاب و حفظ تعادل اسیدی بدن ضرورت دارد.

 

پروبیوتیک ها

 

پروبیوتیک ها به افزایش سطح ایمنی بدن، بهبود عملکرد سیستم گوارشی، سلامت پوست، کاهش کلسترول بد خون، مبارزه با بیماری های لثه و کنترل وزن بدن کمک می کند.

اسید های چرب امگا ۳ و فواید آن ها
 
اسیدهای چرب امگا-۳
این اسیدها نیز در حفظ سلامت مغز، بهبود قدرت بینایی و سلامت مو و پوست، بهبود گردش خون، کاهش درد ماهیچه ای، کاهش بیماری های قلبی، افسردگی و التهاب ها تاثیر مفید دارند.

 

منیزیم
مصرف این ماده معدنی در حفظ انرژی بدن و احساس شادابی موثر است. منیزیم به عملکرد طبیعی ماهیچه ها و سیستم عصبی کمک می کند و موجب می شود ضربان قلب ریتم مناسبی داشته باشد. همچنین این ماده معدنی برای حفظ استخوان ها، سیستم ایمنی و کاهش خطر ابتلا به سکته مغزی و قلبی توصیه می شود. علاوه بر این مصرف منیزیم در تنظیم قندخون و فشارخون نقش موثر دارد.

 

فیبر
موادغذایی حاوی فیبر خوراکی به ثابت نگه داشتن قندخون و کاهش واکنش انسولین و همچنین کاهش میزان هضم و جذب موادغذایی کمک می کند و در نتیجه باعث می شود احساس گرسنگی به تاخیر بیافتد. به گفته پزشکان مصرف رژیم غذایی حاصل فیبر کافی، روشی مناسب برای کنترل وزن به حساب می آید. بررسی ها نشان می دهد که به ازای هر گرم فیبر مصرفی، حدود هفت کالری در بدن سوزانده می شود.

حداقل مواد غذایی که به طور روزانه در برنامه غذایی سالمند باید گنجانده شود:
نام گروههای غذایی
مقدار مصرفی در روز
شیر و فرآورده های آن
دو لیوان شیر یا ماست (می توان به جای یک لیوان ماست از ۴۵ تا ۶۰ گرم یا یک قوطی کبریت پنیر و یا یک لیوان کشک پاستوریزه استفاده کرد)
همچنین بخوانید : ترسناک ترین رخدادهای طبیعی جهان + تصاویر
گوشت و حبوبات و مغزها
۶۰ گرم گوشت بدون چربی پخته (می توان به صورت متنوع به جای گوشت از یک لیوان حبوبات پخته، یا ۲ عدد تخم مرغ متوسط و یا نصف لیوان مغز گردو یا فندق یا بادام و غیره نیز استفاده کرد)
میوه ها
۲۰۰ گرم یا به اندازه حجم یک لیوان معمولی از میوه فصل (بهتر است روزانه از انواع مرکبات استفاده گردد)
سبزیها
۲۰۰ گرم از انواع سبزی های برگی شکل و غده ای (می توان از یک لیوان سبزیجات برگی خام یا نصف لیوان سبزیهای پخته مانند اسفناج، کاهو، کرفسها، کلم و سایر سبزیها) و یک عدد متوسط از سبزیجات غده ای مانند گوجه فرنگی، خیار، فلفل دلمه ای به صورت متنوع روزانه استفاده کرد.
نان و غلات
۴ کف دست نان یا یک کفگیر ماکارونی یا برنج یا یک ملاقه بلغور گندم یا جو
مایعات
۸-۵ لیوان
توصیه های غذایی برای سالمندان:
۱
ـ رژیم غذایی سالمندان باید حـــاوی موادغذایی غنی از ویتامین ها و املاح و به ویژه کلسیم باشد.
۲
ـ با توجه به مشکل یبوست در اکثر سالمندان، مصرف کافی مایعات و مواد پرفیبر نظیر نان کامل گندم و میوه هایی مثل گلابی رسیده، آلو و زردآلو اهمیت دارد.
۳
ـ در سالمندانی که جویدن غذا برای آنها مشکل است، مصرف غذاهای نرم مثل انواع پوره، گوشتهای نرم، سوپها، آشهایی که حبوبات زیاد ندارند و آب میوه توصیه می شود.
۴ 
ـ برخی از سالمندان ممکن است مبتلا به فشارخون باشند در این گونه مواد رژیم غذایی کم سدیم و در صورت نیاز کاه وزن پیشنهاد می شود.
۵
ـ به مسئله تداخل داروها با غذا توجه شود.
۶
ـ برای جلوگیری از مشکلات عاطفی ـ احساسی سالمندان بهتر است به عادت غذایی آنها احترام گذراده شود و هر گونه تغییری با ملایمت و ایجاد روابط دوستانه بوجود آید.
۷
ـ توجه شود که نحوه سر و غذا برای سالمندان جالب و مورد پسند باشد. غذا به صورت رنگی و جذاب چیده شود و از دوستان و آشنایان آنها برای غذا خوردن در کنار یکدیگر دعوت شود.
۸
ـ تعداد وعده های غذا باید زیاد (حداقل روزی ۵ وعده) و مقدار غذا در هر وعده کم باشد.
۹
ـ چای و قهوه غلیظ نباید مصرف شود و استفاده از آنها نیز باید پس از ساعت ۶ بعدازظهر محدود شود. پس از صرف شام و شبها نباید از چای و قهوه استفاده شود زیرا موجب بیداری فرد خواهد شد. البته در صورت کم خوابی، خوردن یک لیوان شیر قبل از خواب توصیه می شود.
۱۰
ـ قد، وزن ، محدودیتهای رژیم، تمایلات فردی و موجود بودن غذا در محل باید در نظر باشد. برای هرفرد، یک رژیم غذاییصبحانه ، نهار و شام توصیه می شود.
۱۱
ـ از مصرف الکل و کشیدن سیگار باید اجتناب کرد.
۱۲
ـ مصرف تخم مرغ به ۳ عدد در هفته محدود شود.
۱۳
ـ از مصرف ادویه، غذاهای چرب و سرخ شده، سس مایونز، سبزیهای نفاخ مثل کلم و گل کلم باید پرهیز نمود.
۱۴
ـ در تجویز رژیمهای غذایی باید موجود بودن موادغذایی در محل مورد توجه قرار گیرد و در صورت موجود نبودن موادغذایی مورد نیاز از جانشین های آن استفاده شود.

 


ورزش برای سالمندان بیخطر است؟

هدف اصـلی انجـام ورزش درافـراد سـالمند، درمـان مـشکلات پزشـکی و بهبـود ظرفیـت عملـی و بـالطبع بهبـود کیفیت زندگی ایـن افـراد اسـت.

بایـد دانـست کـه ورزش بـرای اکثـر سـالمندان بـالای۶۵ بـدون خطـر اسـت.

حتـی ســالمندانی کــه از بیمــاریهــای قلبـی، فــشارخون، قنـد، آرتریــت و درد مفاصــل رنـج مــیبرنـد نیـز مــیتواننـد بـــدون هـــیچ خطـــری ورزش کننـــد و حتـــی ورزش در بهبـــود بـــسیاری از ایـــن بیمـــاریهـــا مـــؤثر اســـت. چگونه ورزش را آغاز کنیم؟ بسیاری از بیماران سالمند میخواهند بدانند که چگونه و ازچه نوع ورزشی، ورزش را آغاز کنند.

در شروع آنچه که مهم است این است که در درجه اول باید لباس و کفش ورزشی مناسب داشته باشند.

اگر تا به حال ورزش را آغاز نکرده اید بهتر است که آرام و آهسته ورزش کردن را آغاز کنید. به ویژه با ورزشهائی شروع کنید که با انجام آن راحتتر هستید.

و همینطور آرام ورزش کردن در ابتدای کار مانع دردهای عضلانی و مفصلی می شود. برای دور دوم آماده شده و به خاطر داشته باشید که

: ۱ -تمام این حرکات را آهسته و به گونهای انجام دهید که بتوانید بر تمام حرکات کنترل لازم داشته باشید

. ۲ -در زمان انجام این ورزشها نفس را در سینه حبس نکنید

. ۳ -اگر احساس درد در هرقسمت از بدن کردید، ورزش را ادامه ندهید

. ۴ -پس از انجام هر ورزش، عضلاتی را که برای انجام این ورزش به کار بردهاید آرام آرام باز و بسته کنید. تمرینات با دیوار تمرینات با دیوارمکمل خوبی برای ورزشهای انجام شده وحرکات تعادلی میباشند. این تمرینات میتوانند همراه با تمرینات زمینی برای افزایش قدرت و انعطافپذیری استفاده شوند.


 راهنمای سفر برای سالمندان:

لازم است به پدر و مادرها و افراد مسن اطرافمان کمی یاری کنیم تا به سفر بروند. شاید فکر کنید که فردی ۸۹ ساله یا ۹۲ ساله دیگر لزومی ندارد که به مسافرت برود اما این دیدگاهی کاملا اشتباه است و آن ها بیشتر از دیگران به سفر احتیاج دارند اما در صورتی که شرایط برای آن ها کاملا مهیا باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، گردش و مسافرت اگر برای همه مفید باشد، برای سالمندان و بازنشستگان یک ضرورت است ؛ چرا که یک عمر کار و فعالیت، روح و جسم آن‌ها را خسته کرده است و اکنون که بازنشسته شده‌اند، بیکاری و روزمرگی رنج‌شان می‌دهد و به تدریج زمین‌گیرشان می‌کند

چه پدر مادرها تنها سفر کنند و چه خودتان هم به همراه آن ها باشید، توصیه می شود که تحقیقات رو از پیش انجام بدید؛ اتاق های هتل را رزرو کنید و هرگونه بلیت را قبل از شروع سفر تائید کنید. حتما توجه کنید که برای تمام مسیرهای هوایی، زمینی و حتی دریایی هم کوتاه ترین و مستقیم ترین راه ها را انتخاب کرده باشید.

اگر با ماشین سفر می کنید:

– توصیه می شود که سالمندان در طول سفر در صندلی عقب بنشینند و کمربند ایمنی را ببندند.
– هرگز به مدت طولانی به طور ثابت در اتومبیل ننشینند و تحرک داشته باشند.
– از مسافرت لذت ببرند و استرس و اضطراب نداشته باشند.
– قبل از سفر با مراجعه به پزشک معالج دستورات دارویی لازم را بگیرند و به اندازه‌ی کافی دارو همراه خود داشته باشند.
– همسفران را از بیماری خود مطلع سازند و در صورت مشاهده علایم و ناراحتی، به آنها اطلاع دهند.
– از جا به جایی ساک و وسایل سنگین خودداری کنند.
– از مصرف غذاهای چرب و شور پرهیز نمایند.

اگر سالمندان مورد نظر شما از لحاظ توانایی جسمی دچار محدودیت اند، قبل از خرید بلیت با آژانس مسافرتی هماهنگ کنید تا صندلی این کهنسالان در ردیف مخصوص افراد کم توان جسمی باشد. می توانید با فرودگاه مبداء و مقصد نیز برای استفاده از خدمات رایگان ویلچر صحبت کنید.


 

 

علائم سکته قلبی

یکی از علائم سکته قلبی شروع درد قفسه سینه است که این درد قفسه سینه می‌تواند متنوع باشد و گاه به شکل درد زیر جناق سینه یا ریشه گردن و دست‌ها بویژه دست چپ و گاهی همزمان در هر دو دست و کتف و شانه بروز می‌کند.

در مواردی که فرد دچار سکته قلبی می‌شود ، درد ۲۰ دقیقه طول می‌کشد و گستره درد ممکن است به صورت سنگینی یا خنجری یا احساس فشردگی در قفسه سینه خود را نشان دهد.

این دردها معمولا با سایر علائمی همچون تعریق شدید و احساس سردی در تمام نقاط بدن که ناشی از تحریک قوه سمپاتیک است ، همراه می‌باشد. در این موارد همچنین افراد دچار احساس ترس، نگرانی و بی‌قراری، تپش قلب و افت فشار خون و گاه نیز افزایش فشار خون می‌شوند.

متاسفانه در بعضی افراد همچون دیابتی‌ها، سالمندان، افرادی که دارای سابقه طولانی مدت فشار خون هستند، افرادی که اعتیاد شدید دارند، خانم‌های خیلی چاق و سیگاری‌های حرفه‌ای درد ناشی از سکته احساس نمی‌شود.

بزرگ‌ترین خطر بی‌توجهی به سکته قلبی و علائم آن، مرگ است و در غیر این صورت فرد دچار نارسایی قلبی، تنگی تنفس، خستگی زودرس و علائم نارسایی قلبی همچون ورم پا و تندی ضربان قلب در هنگام فعالیت و استراحت می‌شود.

اغلب موارد علائم این سکته‌ها با بیماری گاستریت یا التهاب معده اشتباه گرفته می‌شود که این امر بسیار خطرناک است زیرا در این موارد این علائم نشان‌دهنده سکته قلبی است که بیمار بلافاصله باید به مرکز درمانی مراجعه کرده تا منطقه سکته رد شود.

عرق‌های سرد مداوم، حالت تهوع شدید و بویژه درد شدید معده از علائم اصلی سکته‌های خفیف قلبی بویژه سکته‌هایی است که در بخش تحتانی قلب رخ می‌دهد.

بویژه در افرادی که مبتلا به دیابت هستند سکته‌های سطح تحتانی قلب شایع‌تر است که در اغلب موارد درد ناشی از این سکته‌ها در معده بروز می‌کند.

گاستریت یا التهاب معده اکثر اوقات با درد در ناحیه معده بروز می‌کند، اما نکته‌ای که در این میان حائز اهمیت است لزوم عدم مصرف دارو بدون تجویز پزشک است زیرا ممکن است دردی که در معده بروز کرده ناشی از سکته بوده نه گاستریت در نتیجه عوارض سکته قلبی در این موارد افزایش می‌یابد.

افرادی که دچار سکته قلبی شده‌اند الزامی است، علاوه بر پزشک متخصص قلب همواره تحت نظر متخصص گوارش و کبد هم قرار داشته باشند تا از ایجاد ناهنجاری‌های گوارشی بویژه زخم و درد معده، التهاب معده و هرگونه اختلال در کار معده در امان باشند.

 

پیشگیری

در سایت سازمان جهانی بهداشت در پاسخ به این سوال که چطور می‌توان از بروز حمله قلبی یا سکته قلبی جلوگیری کرد، ابتدا تاکید شده که وقوع ۸۰ درصد از حملات قلبی قابل پیشگیری هستند.

در ادامه این مطلب آمده است که داشتن یک رژیم غذایی سالم، داشتن تحرک و فعالیت بدنی منظم و نیز خودداری از استعمال تمام انواع محصولات دخانی کلیدهای اصلی این موفقیت هستند.

سه راهکار ساده نه‌تنها به میزان قابل توجهی درصد بروز سکته قلبی را کاهش می‌دهند، بلکه در بیشتر موارد در پیشگیری از ابتلا به دیابت نوع دوم، اختلالات مزمن در مجاری تنفسی و نیز انواع خاصی از سرطان‌ها موثر هستند.

یک رژیم غذایی سالم داشته باشید: یک رژیم غذایی متعادل برای داشتن قلب و دستگاه گردش خون سالم ضروری است و اغلب شامل مقادیر زیادی از میوه‌ها و سبزیجات، غلات سبوس‌دار، گوشت لخم،‌ ماهی و مرغ می‌شود. همچنین لازم به ذکر است که در این رژیم غذایی میزان مصرف قند و نمک باید محدود شود.

 

تحرک بدنی منظم داشته باشید: حداقل ۳۰‌دقیقه در روز فعالیت بدنی منظم داشته باشید تا سلامت قلب و عروق شما حفظ شود. به علاوه حداقل ۶۰ دقیقه فعالیت بدنی در بیشتر روزهای هفته می‌تواند وزن بدن شما را در حد سلامتی نگه دارد.

 

سیگار نکشید: دخانیات از هر نوعی که باشد برای سلامت بدن به طور کلی بسیار مضر است. همچنین قرار گرفتن در معرض دود سیگار هم خطرناک است.

براساس تحقیقات علمی معتبر خطر بروز سکته قلبی به محض ترک سیگار کاهش می‌یابد و پس از گذشت یک سال این خطر نصف می‌شود.

 

اقدامات اولیه

بیمارستان‌هایی را که مراقبت‌های اورژانسی قلبی دارند همیشه به خاطر داشته باشید و اگر درد قلبی بیش از ۲ دقیقه طول کشید، حتما به اورژانس زنگ بزنید.

مسلما با ترافیک کلانشهر‌هایی نظیر تهران، احتمال بموقع رسیدن آمبولانس ضعیف است، اگر می‌توانید سریع‌تر بیمار را به بیمارستان یا مرکز درمانی برسانید، خودتان اقدام کنید.

کمک کنید تا بیمار در حالتی قرار گیرد که کمترین درد را داشته باشد. برای این کار لازم است که بیمار را بنشانید و پا را بالاتر از سطح قلب نگه دارید. لباس‌های اطراف گردن را باز کنید و در حالت شل نگه دارید.


تغذیه صحیح در سالمندان:

با افزایش سن، برای حفظ سلامت بدن و ذهن تغذیه صحیح اهمیت ویژه ای دارد؛ با بالا رفتن سن اگر چه باید کالری کمتری مصرف کنیم اما به ویتامین ها و مواد معدنی،

نیاز بیشتری پیدا می کنیم.

در این زمینه عوامل متعددی می تواند باعث کمبود ماده مغذی شود. برخی مشکل مالی دارند یا به دلیل مشکلات جسمی، افسردگی، از دست دادن اشتها، فراموشی و … غذای کمتری مصرف می کنند.این درحالی است که برخی بیماری ها و مصرف بعضی داروها، نیاز غذایی افراد مسن را افزایش می دهد زیرا توانایی بدن در جذب موادمغذی کاهش پیدا می کند.

روی
روی در عملکرد مناسب سیستم ایمنی بدن، بهبود و ترمیم بافت نقش زیادی دارد. کمبود این ماده می تواند منجر به افت عملکرد سیستم ایمنی، افزایش التهاب مربوط به سرطان، بیماری قلبی و دیابت شود. متأسفانه افراد مسن، روی کمتری مصرف می کنند و آن میزان که مصرف می کنند نیز کمتر جذب می شود.

علایم
ریزش مو، روند کند بهبود زخم، افزایش مکرر عفونت ها و اسهال.
مصرف روزی ۱۱ میلی گرم روی برای مردان و ۸ میلی گرم برای زنان توصیه شده است.
گوشت، غذاهای دریایی، غلات، گیاهان غنی از پروتئین مانند لوبیا و گیاهان بنشنی منبع غنی روی است. اگر قادر به خوردن روی کافی نیستید، مولتی ویتامین حاوی روی مصرف کنید.
مصرف زیاد روی هم می تواند با برخی داروها تداخل ایجاد کند بنابراین اگر می خواهید در برنامه مصرف مکمل ها تغییراتی ایجاد کنید، پزشک خود را در جریان بگذارید.

آهن
علاوه بر این که ماده مغذی سازنده گلبول های قرمز است، وظیفه اکسیژن رسانی به تمامی بافت ها را بر عهده دارد. فردی که از غذاهای حاوی آهن کمتر مصرف می کند، دچار کم خونی می شود.

علایم
خستگی مفرط، کاهش عملکرد سیستم ایمنی، شکنندگی ناخن ها، کمبود نفس، کاهش اشتها، ضعیف شدن بنیه و کم خونی.

گوشت قرمز، طیور و ماهی، اسفناج، مغز میوه، تخمه، زردآلوی خشک و دانه سویا همه منبع غنی آهن است. اما بدن آهن حیوانی را بهتر از غذاهای گیاهی جذب می کند. علاوه بر افزودن آهن بیشتر به برنامه غذایی، خوب است که از غذاهایی که به جذب بهتر آهن کمک می کند نیز استفاده شود. به ویژه مواد غذایی غنی از ویتامین C (فلفل دلمه ای، پرتقال، آب پرتقال، گریپ فروت، آب گریپ فروت، کیوی و …) .

ویتامین D
ویتامین D به روده ها کمک می کند تا کلسیم، آهن، منیزیم، فسفر و روی جذب کند. مصرف کافی این ویتامین برای جذب درست کلسیم، رشد طبیعی استخوان، حفظ تراکم استخوان و قدرت عضله لازم است. کمبود این ویتامین، فرد رادر معرض خطر شکستگی استخوان قرار می دهد. اما مصرف مکمل های ویتامین D می تواند روند از دست رفتن تراکم استخوان را کُند کند.

علایم
ضعیف شدن استخوان، کمبود کلسیم، بیماری استخوان و ضعف عضله.
روغن ماهی، زرده تخم مرغ و سبزیجات دارای برگ سبز حاوی میزان زیاد ویتامین D است. از آن جا که ویتامین D در مواد غذایی کمی پیدا می شود، قرار گرفتن در معرض نور خورشید منبع عمده ویتامین D است. مصرف روزانه این ویتامین می تواند از بروز سرطان سینه، تخمدان و کولون پیشگیری کند. قرار گرفتن در معرض نور خورشید به مدت ۲۰دقیقه، نیاز روزانه بدن به ویتامین D را تأمین می کند. اما بیشتر افراد به اندازه کافی در معرض نور خورشید قرار نمی گیرند.

اگر دارای پوست خیلی سفید یا تیره هستید، شاید پوست شما نتواند به اندازه کافی ویتامین D جذب کند. علاوه بر آن، در افراد مسن، بدن توانایی کمتری در ساخت ویتامین D از نور خورشید دارد و این امر مصرف مکمل های ویتامین D را ضروری تر می کند.

ویتامین B12
بدن از این ویتامین برای ساخت عصب، گلبول های قرمز و DNA استفاده می کند. علاوه بر آن، انرژی متابولیسمی بدن را افزایش و خطر بیماری قلبی را کاهش می دهد.

کمبود این ویتامین با بالا رفتن سن افزایش پیدا می کند و در صورت اصلاح نشدن کم خونی و دیگر علایم کمبود این ویتامین بروز می کند. ۱۰ تا ۳۰درصد از افراد مسن دچار التهاب مزمن دیواره معده هستند که به کاهش تولید اسید معده منجر می شود.
از آن جا که اسیدمعده در جذب ویتامین B12 از موادغذایی نقش دارد، در افراد مبتلا به این بیماری، اغلب ویتامین B12 جذب بدن نمی شود.

علایم
خستگی مفرط، ضعف، کاهش اشتها، ناراحتی معده، کاهش وزن، مشکلات سیستم عصبی، بالا رفتن ضربان قلب و تنفس، رنگ پریدگی، زخم شدن زبان، کبودی و خون ریزی لثه. افزایش مصرف B12. برنامه غذایی سالم شامل میوه، سبزی، غلات سبوس دار، لبنیات کم چرب، گوشت لخم، ماهی، لوبیا، تخم مرغ، مغز میوه و تخمه است.


شایع ترین بیماری های دوران سالمندی

سالمندان به توجه و مراقبت زیادی نیاز دارد و کوتاهی در این زمینه می تواند تاثیر زیادی در شیوع بیماری های عفونی و گسترش آن بین جمعیت سالمندان داشته باشد.

  1. بیماری شایع به وقت سالمندی

    ۱.عفونت های ادراری

یکی از شایع ترین عفونت ها در خانم های سالمند چه آنهایی که در مراکز نگهداری زندگی می کنند و چه آنهایی که منزل شخصی دارند، عفونت دستگاه ادراری است. عفونت های باکتریایی بدون علامت در خانه سالمندان حدود ۸-۷ درصد است، اما نکته مهم این است که عفونت باکتریایی بدون علامت سیستم ادراری به درمان خاصی نیاز ندارد و فقط باید بیمار را تحت نظر گرفت.

در صورتی که عفونت با علائمی مانند سوزش و تکرر ادرار و تغییر در رنگ و بوی ادرار و تب و لرز شدید همراه شود، درمان نیز آغاز خواهدشد. عفونت ادراری به ۲ شکل سیستیت یا عفونت مثانه و پیلونفریت یا عفونت کلیه و مجاری ادراری بروز می کند. همچنین ممکن است سالمندان به دلیل نداشتن کنترل ادراری از سوند فولی استفاده کنند.

  1. پنومونی (ذات الریه)

عفونت دیگری که سالمندان ساکن در مراکز نگهداری را تهدید می کند، پنومونی یا سینه پهلو است. سر ویلیام اسلر که خودش نیز بر اثر ابتلا به این بیماری فوت کرد، پنومونی را بیماری دوستدار افراد مسن معرفی کرده است. میزان شیوع پنومونی در افراد بالای ۷۰ سال تقریبا ۵۰ برابر افرادی است که در سنین ۱۹-۱۵ سالگی قرار دارند.

سینه پهلو معمولا منجر به انتقال سالمند به بیمارستان می شود، بنابراین باید نشانه های بیماری را شناخت و سالمند را هر چه زودتر از جمعیت داخل مرکز نگهداری جدا کرد تا باعث انتقال بیماری نشود. نشانه های بیماری شامل سرفه، تب، خلط، تنگی نفس پیشرونده و درد در قفسه سینه است.

  1. سل ریوی

بیماری سل ریوی نیز یکی از ۵ علت قابل توجه بیماری های عفونی شایع در افراد بالای ۶۵ سال دنیاست. در سال ۲۰۱۱ در ایالات متحده آمریکا، میزان سل در افراد بالای ۶۵ سال ۲ برابر افراد ۲۴-۱۵ سال گزارش شد. نشانه های بیماری سل مشابه عفونت های ریوی است.

بیشتر سالمندان از همان دوران جوانی به این بیماری مبتلا شده اند ولی دفاع بدن یک فرد جوان میکروب سل را در بدن محصور می کند و وقتی همین افراد به ۶۵ سالگی می رسند به دلیل پایین آمدن سطح دفاع ایمنی، عفونت خفته دوباره فعال می شود و علائم بیماری سل بروز می کند. اگر این بیماری در خانه سالمندان دیده شود، همه افرادی که با بیمار درتماس بوده اند، باید از نظر بیماری سل آزمایش شوند زیرا بیمار در عرض یک ماه می تواند ۵ تا ۱۰ نفر را به این بیماری آلوده کند.

 مهم ترین علامت بیمار بی اشتهایی، تعریق شبانه، کاهش وزن، رنگ پریدگی و سرفه های خشک(بعدها ممکن است به خلط معمولی یا خونی تبدیل شود) است. اگر سالمندی در خانه سالمندان بیش از ۴ هفته سرفه بدون علت داشته باشد، حتما باید عکس قفسه سینه و تست سل از او گرفته شود. این افراد باید به بیمارستان منتقل و در اتاق ایزوله بستری شوند. ۱۵ روز بعد از شروع درمان خاصیت بیماری زایی سل کاملا از بین می رود و بیمار می تواند به مکان قبلی خود برگردد.

  1. عفونت زخم بستر

بیماری زخم های تماسی نیز در مراکز نگهداری از سالمند زیاد دیده می شود. سالمندانی که ناتوانی حرکتی دارند و روی بستر مانده اند در معرض خطرند. در مراکز سالمندان شاید به اندازه کافی پرستار وجود نداشته باشد و کسی نباشد که مدام سالمندان را تغییر وضعیت دهد. اگر از زخم های ایجادشده به خوبی مراقبت نشود، عفونی می شوند و عفونت ممکن است وارد خون شود. گاهی هم عفونت منجر به مرگ بیمار می شود.

  1. باکتری در خون

عفونت دیگر، باکتریمی است؛ یعنی باکتری وارد خون می شود. این بیماری معمولا بعد از بیماری عفونی ای مانند پنومونی، زخم های بستر و بیماری آندوکاردیت عفونی ایجاد می شود. بیش از ۵۰ درصد بیماران بالای ۶۰ سال که از خانه سالمندان به بیمارستان منتقل می شوند، آندوکاردیت عفونی دارند که بیماری حادی است و خیلی زود باید نسبت به درمان این بیماران و بستری کردن آنها در بیمارستان اقدام کرد.

  1. اسهال حاد عفونی

بیماری دیگر اسهال حاد عفونی است. این بیماری یکی از علل عمده مرگ و میر در سالمندان است. مطالعات نشان داده ۵۱ درصد از مرگ و میر سالمندان به علت عفونت های روده ای یا اسهال حاد عفونی است. بیماران به سرعت آب بدن خود را از دست می دهند که بسیار خطرناک است. در اثر ورود میکروب به سیستم گوارشی فرد دچار اسهال می شود و خیلی زود بین جمعیت گسترش پیدا می کند.

  1. مننژیت

مننژیت بیماری دیگری است که شیوع آن نسبت به پنومونی و عفونت ادراری در خانه سالمندان کمتر است ولی به دلیل اینکه مرگ و میر بالایی دارد، حائز اهمیت است. نشانه های آن تب، سردرد، تهوع و استفراغ است. در صورتی که مننژیت دیر تشخیص داده شود، ممکن است باعث مرگ سالمند شود.

  1. عفونت مفصلی

عفونت های مفصل و استخوان نیز شایع است که به صورت آرتریت های عفونی است. معمولا مفاصل بزرگ مانند زانو و لگن درگیر هستند که با تب و ناتوانی در راه رفتن، قرمزی و گرمی در مفصل نمایان می شود.

 


سالمندان مراقب علائم روماتیسم باشند

 

از علائم بالینی و اولیه روماتیسم چه می دانید و آیا با عوارض و آسیب های آن در دوران سالمندی آشنا هستید؟

بیماری آرتریت رومائید بیماری‌ای است که منجر به ایجاد درد و تورم در مفاصل کوچک دست‌ها، آرنج‌ها، زانوها و مفاصل انگشتان پا می‌شود، اما نکته اینجاست که این بیماری قابلیت آن را دارد که هر مفصل متحرکی در بدن را نیز متورم و درگیر کند.

البته یکی از مهم‌ترین عوارض آرتریت رومائید علاوه بر ورم، خشکی مفاصل است که با احساس خشکی و تشدید درد مفاصل، بویژه در صبحگاه و بعد از بیدار شدن از خواب همراه است که به گفته دکتر سیدرضا نجفی‌زاده، فوق تخصص روماتولوژی این احساس معمولا طولانی‌مدت بوده و بیشتر از یک ساعت طول می‌کشد. بعلاوه بیمار در شروع بیماری و نیز طی زمان‌های عود آرتریت رومائید از ضعف و بی‌حالی، کاهش انرژی و خستگی زودرس رنج می‌برد.

به‌طور کلی روماتیسم به معنای حالاتی است که می‌تواند باعث ایجاد التهاب و درد در عضلات، تاندون‌ها، مفاصل، استخوان‌ها و اعصاب محیطی شود. بنابراین شامل طیف وسیعی از بیماری‌ها در رشته روماتولوژی می‌شود، ولی در این گروه از بیماری‌ها شناخته شده‌ترین عارضه، آرتریت رومائید است.

روماتیسم با عوارض غیرمفصلی

نشانه‌های بیماری آرتریت رومائید فقط به ورم مفاصل محدود نمی‌شود. این روماتولوژیست در این‌باره می‌گوید: در سیر بیماری تقریبا اکثر ارگان‌های بدن غیر از مفاصل ممکن است درگیر شوند که این موارد، شامل درگیری عروق قلبی، کم‌خونی ناشی از فعالیت بیماری، فیبروز و سفت شدن بافت ریه، التهاب عروق محیطی، پوکی استخوان و خشکی چشم و دهان می‌شود. درواقع، تشخیص بیماری آرتریت رومائید از طریق علائم بالینی مفصلی است و از طریق علائم خارج مفصلی تشخیص داده نمی‌شود.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران درباره اهمیت تشخیص زودهنگام این بیماری می‌افزاید: عمده مشکلاتی که برای مفاصل فرد بیمار ایجاد می‌شود طی یک تا دو سال اول بیماری به‌وجود می‌آید. بنابراین تشخیص زودرس و درمان مناسب از ارکان اصلی حفظ کارآیی مفاصل در بیماران است.

علائم هشدار روماتیسمی

بی‌شک اگر بیماری دچار درد و تورم مفصلی است و این تورم همراه خشکی صبحگاهی شدید و بارز است، صلاح است که هرچه سریع‌تر از سوی متخصص روماتولوژی معاینه شود و در صورت تشخیص بیماری آرتریت رومائید درمان مناسب را دریافت کند.

به گفته این متخصص، تشخیص بیماری آرتریت رومائید، بالینی بوده و باید از سوی پزشک صورت گیرد. البته تست‌های آزمایشگاهی و روش‌های تصویر‌برداری در کنار علائم بالینی به تشخیص بیماری کمک می‌کند. باید توجه داشت که مصرف نکردن دارو در ماه‌های اول بیماری می‌تواند باعث گسترش گرفتاری مفاصل و شروع تخریب آنها شود.

نشان روماتیسم بر پوست

نوعی روماتیسم وجود دارد که روماتیسم پسوریازیسی نامیده می‌شود و در کسانی دیده می‌شود که به بیماری پوستی پسوریازیس مبتلا هستند.

این روماتولوژیست در این‌باره توضیح می‌دهد: یک‌چهارم مبتلایان به پسوریازیس که یک بیماری مزمن پوستی است، ممکن است مبتلا به روماتیسم مفصلی نیز شوند. البته این نوع روماتیسم از بعضی جهات با آرتریت رومائید تفاوت دارد. در این بیماران، مشاهده ضایعات پوستی می‌تواند به تشخیص این نوع روماتیسم کمک کند.

وی می‌افزاید: مسلما در آرتریت رومائید، آسیب‌پذیر‌ترین ارگان‌ها، مفاصل متحرک در اندام‌های فوقانی و تحتانی هستند که در صورت درگیری و بی‌توجهی به درمان می‌توانند تخریب و باعث کاهش کارایی فرد شوند.

روماتیسم در کمین شماست

اما بیماری ورم مفاصل چه کسانی را و به چه دلایلی درگیر می‌کند؟

نجفی‌زاده در پاسخ می‌گوید: آرتریت رومائید در هر سنی می‌تواند ایجاد شود، اما شایع‌ترین سن شروع بیماری بین سنین ۳۰ تا ۵۰ سالگی است. البته خانم‌ها دو تا سه برابر بیشتر از آقایان به این بیماری مبتلا می‌شوند. علت ابتلا به این بیماری دقیقا مشخص نیست، اما زمینه‌های ژنتیک فردی همراه با کارکرد نادرست سیستم ایمنی که تحت تاثیر عوامل ژنتیکی اتفاق می‌افتد در کنار عوامل و فاکتورهای محیطی دست به دست هم داده و بیماری را ایجاد می‌کند. به بیان دیگر، ژن‌ها به نوبه خود ممکن است در معرض عوامل محیطی که باعث تشدید آرتریت می‌شوند قرار بگیرند.

عوامل محیطی تشدید‌کننده خطر آرتریت رومائید شامل صدمه به مفصل در افرادی می‌شود که دچار آسیب‌های مفصلی ناشی از ورزش یا حوادث می‌شوند. همچنین چاقی و وزن زیاد ‌روی مفاصل فشار وارد می‌کند و به مفاصل بدن ازجمله مفاصل زانو، لگن و ستون فقرات آسیب می‌زند.

به داد مفاصل بیمارتان برسید

بیماری آرتریت رومائید در صورت درمان نشدن و در موارد کمی، حتی با درمان نیز می‌تواند باعث تخریب و کاهش کارآیی مفاصل و بیمار شود. در کنار این موارد، عوارض خارج مفصلی بیماری و عوارض احتمالی دارو‌ها نیز می‌تواند بر مشکلات بیمار افزوده شود.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با بیان مطالب فوق می‌گوید: درمان ورم مفاصل دارای جنبه‌های مختلف بوده، ولی پایه اصلی آن را آموزش به بیمار و مصرف دارو تشکیل می‌دهد. در سیر بیماری نیز متخصص روماتولوژی می‌تواند از کمک همکاران روان‌شناس، ارتوپد و چشم پزشک و دیگر تخصص‌ها نیز استفاده کند. البته در ۱۵ درصد از بیماران، مصرف داروها باعث بهبود قطعی بیماری می‌شود، ولی در بقیه بیماران، داروها باعث کنترل بیماری و حفظ کیفیت مطلوب زندگی بیمار خواهد شد.

به یاد داشته باشید که در حال حاضر روش قطعی برای پیشگیری از ابتلا به آرتریت رومائید وجود ندارد، اما پیشگیری از عوامل خطر بیماری ازجمله چاقی و کشیدن سیگار می‌تواند از عوامل پیشگیری‌کننده از روماتیسم محسوب شود.

جام جم


فعالیت های سرگرم کننده پس از ۵۰ سالگی

فقط به این دلیل که بالای ۵۰ سال سن دارید، نباید سرعت تان در انجام دادن کارها کم شود. برعکس می توانید فعالیت و سرگرمی داشته باشید. با انجام دادن فعالیت های سرگرم کننده مورد علاقه خود یا درست کردن یک سرگرمی جدید می توانید لذت ببرید و سبک زندگی سالمی داشته باشید. یادتان باشد که سن فقط یک عدد است. پیاده روی کنید: همانطور که همه می دانند پیاده روی راه خوبی برای حفظ تناسب اندام است. پیاده روی یک راه فوق العاده برای رسیدن به اندام دلخواه یا حفظ آن، لذت بردن از طبیعت و دیدار با دوستان است. دوست پیدا کنید یا با گروهی که به پیاده روی می روند همراه شوید. به دنبال جایی مناسب برای پیاده روی یا پارکی در نزدیکی محل زندگیتان بگردید. در فعالیتهای گروهی شرکت کنید: اختصاص دادن زمان و استعدادتان به این کار باعث می شود که فعال و سالم بمانید. می توانید از مهارتهای خود استفاده کنید و یا مهارتهای جدید یاد بگیرید. دوستان جدید پیدا کنید و روشهای ارتباطی جدید را یاد بگیرید. شرکت در کارهای گروهی می تواند به افزایش اعتماد به نفستان کمک کند و فرصتی برای سرگرمی به شما بدهد. از کمک به دیگران لذت ببرید. باغبانی کنید: یکی از سرگرمی هایی که به فعال بودنتان کمک می کند باغبانی است. باغبانی مزایای زیادی برای افراد بالای ۵۰ سال دارد. مردم زیاد از این موضوع آگاهی ندارند که باغبانی باعث می شود فعالیت بدنی داشته باشیم و به نوعی ورزش کنیم. برای مثال وقتی برای چیدن علف های هرز به جلو خم می شوید، ناخودآگاه ورزش اسکات پا را انجام می دهید. علاوه بر این، کار باعث تقویت روحیه کار خارج از منزل در شما می شود. به طبیعت بروید: تجهیزات یک سفر طبیعت گردی را آماده کنید و در یک تور طبیعت گردی ثبت نام کنید. یک سفر کوتاه مدت و پیاده روی در طبیعت، علاوه بر دیدن جانداران، برایتان مثل ورزش هم خواهد بود. یک ورزشکار خوب باشید: ورزش کردن باعث می شود از جایتان بلند شوید و تحرک داشته باشید. ورزشی را انتخاب کنید که از آن لذت می برید یا همیشه دوست داشتید آن را یاد بگیرید. ورزش هم به بهبود هماهنگی بین دست و چشم کمک می کند، هم به حفظ تعادل و علاوه بر اینها یک تمرین قلبی-عروقی خوب است. البته کمی رقابت در ورزش هم به شما لطمه ای وارد نمی کند. در کلاسهای بدنسازی شرکت کنید: بدیهی است که شرکت در کلاسهای بدنسازی شما را فعال نگه می دارد. همچنین در این کلاسها می توانید وقت تان را با دوستان خود بگذرانید یا حتی دوستان جدید پیدا کنید. هم ورزش کردن و هم حضور داشتن در اجتماع باعث می شود که فعال بمانید. همچنین می توانید در ورزشهایی که انجام می دهید تنوع ایجاد کنید دوچرخه سواری کنید: هم می توانید به صورت تفریحی در اطراف منزلتان دوچرخه سواری کنید و هم در یک مسیر دشوار کوهستانی. می توانید به تنهایی یا با گروهی از دوستانتان که مثل شما از طبیعت لذت می برند این کار را انجام دهید. به مسافرت بروید: دیدن چیزهایی که در سراسر کشور یا در جهان وجود دارد و کاوش در دنیایی که در آن زندگی می کنیم، هم برای بدنمان و هم ذهنمان شگفت انگیز است. هیجان دیدن یک مکان جدید و لذت یادگیری بیشتر در مورد یک فرهنگ دیگر، با خواندن آن فقط در کتابها و مجلات قابل مقایسه نیست. به علاوه سفر یک راه خوب برای پیدا کردن دوستان جدید است.


راه های شاد زیستن سالمندان

با رعایت این نکات زندگی شاداب توام با سلامتی داشته باشید. ۱-از هر فرصتی برای یادگیری مطلب تازه ای تلاش کنید هیچ وقت برای یادگیری دیر نیست. ۲-برقراری ارتباط در تمام عمر باعث امنیت می شود روابط اجتماعی خود را گسترده نمایند. ۳-به خود تکیه کنید و به دیگران وابسته نباشید ۴-انتظاراتان از دیگران منطقی و معقول باشد. ۵-زندگی را به خود و دیگران سخت نگیرید از نق زدن و زیاد ایراد گرفتن پرهیز کنید ۶-سفر کنید و جهان پیرامونتان را ببینید و بشنوید و از زندگی لذت ببرید ۷-در فعالیتهای اجتماعی شرکت کنید و سعی کنید در کارهای داوطلبانه جهت کمک به دیگران شرکت نمائید. ۸-پر تلاش و با انگیزه باشید و با امید زندگی کنید این جمله که از ما گذشته و برای سن ما دیر است را از ذهن بیرون کنید. ۹-چهره ای خندان داشته باشید خنده سلامت را به شما هدیه می‌دهد مطمئن باشید روزی که می خندید نمی تواند روز بدی باشد. ۱۰-ورزش کنید ورزش استرس را کاهش می دهد اعتماد به نفس را بالا می برد ، نشاط و سر زندگی را بدنبال دارد ورزش راه پیشگیری از بیماریهاست. ۱۱-از نشستن و یک جا ماندن خودداری کنید حرکت کنید، حرکت شادی آور است و افسردگی را از شما دور می کند. ۱۲-ابراز محبت کنید ، اقوام ، دوستان ، فرزندان و نوه هایتان را در آغوش بگیرید یا نوازش کنید. عزیز بدارید و محبت کنید هم از نظر جسمی و هم از نظر عاطفی تماس خود را با دیگران حفظ کنید. ۱۳-هفته ای یک الی دو بار استحمام کنید ۱۴-توجه به بهداشت دهان بسیار مهم است استفاده از تکه های نازک نبات و نعناع ، یخ به رفع خشکی و بوی بد دهان کمک می کند. ۱۵-در خانه خود و در کنار کسانی که دوستشان دارید بمانید خانه تان را فعال و زنده نگه دارید. با جامعه در ارتباط باشید . ۱۶-آرام باشید و با آرامش مشکلات و مسائل خود را حل نمائید جرات داشته باشید و با کوچکترین آسیب ناکامی در زندگی خود را نبازید. ۱۷-به خود اهمیت دهید سلامتی خود را حفظ نمایند. ۱۸-از جسم و روح خود به خوبی استفاده کنید اگر از آنها استفاده نکنید خطر از دست دادن آنها وجود دارد. ۱۹-خوشبین باشید و مثبت فکر کنید و بی حوصلگی و ناامیدی را در خود از بین ببرید. ۲۰-سعی کنید تغییرات دوران سالمندی را بپذیرد. ۲۱-در هر کاری به خدا توکل کنید بزرگترین حامی شما خداوند است   سالک کارشناس مسئول سالمندان استان خراسان

بیماری پارکینسون _ علل ، علائم ، عوارض ، پیشگیری ، درمان _ ( مرجع کامل اطلاعات )

بیماری پارکینسون (Parkinson’s Disease یا PD) برای اولین بار توسط دانشمند بریتانیایی دکترجیمز پارکینسون (James Parkinson) در سال ۱۸۱۷ میلادی توصیف شد او نام این بیماری را “فلج‌لرزان” نامید که امروزه آن را تحت عنوان بیماری پارکینسون می‌شناسند. بیماری پارکینسون یک بیماری دستگاه عصبی مرکزی در بزرگسالان مسن تر که مشخصه آن سفتی عضلانی پیشرونده تدریجی ، لرزش و از دست رفتن مهارت های حرکتی است . این اختلال هنگام رخ می دهد که نواحی خاصی از مغز توانایی خود در تولید دوپامین (یکی از ناقلین عصبی در مغز) را از دست می دهند. پارکینسون از جمله بیماریهای مغز و اعصاب در سنین بعد از ‪ ۶۰سالگی است از هر ‪ ۱۰۰نفر بالای ‪ ۶۰سال یک نفر به پارکینسون مبتلا می‌شوند.البته این بیماری گاه در افراد جوانتر هم دیده می‌شود که پنج تا ‪ ۱۰درصد بیماران را تشکیل می‌دهند. پارکینسون بر اساس دو علامت یا بیشتر از چهار علامت اصلی بیماری مشخص می شود. ارتعاش و لرزش دست و پا در حالت استراحت ، کندی حرکات ، سختی و خشک شدن دست و پا و بدن و نداشتن تعادل این چهار علامت اصلی را تشکیل می‌دهند. در مراحل اولیه بیماری، ارتعاش اندام ملایم و معمولا در یک طرف بدن وجود دارد و احتیاجی نیز به درمان ندارد اما با پیشرفت بیماری فردی که دست لرزان خود را در جیب یا پشت خود پنهان می‌کند یا چیزی را برای کنترل ارتعاش مدام در دست می‌گیرد، دیگر قادر به پنهان کردن لرزشهای شدید اندام به ویژه به هنگامی که می‌خواهد تمرکز بیشتری به خود دهد نیست. لرزش معمولا بیش از هر محدودیتی تاثیر منفی بر روان بیمار دارد. کم کم تکه کردن غذا ، لباس پوشیدن ، اصلاح و استحمام وقت زیادی از بیمار می‌گیرد حرکات بیمار مثل نشستن و برخاستن از صندلی و راه رفتن او اهسته می‌شود و بیمار حالت قوز پیدا می‌کند، صدای او یکنواخت و نگاه او خیره و بدون احساس می‌شود. پیشرفت پارکنیسون معمولا تدریجی است و سرعت آن از فردی به فرد دیگر فرق می‌کند. علایم شایع لرزش ، به خصوص در حالت عدم حرکت اندام سفتی عضلانی و کندی حرکت در کل بدن راه رفتن نامتناسب به حالتی که پاها به زمین کشیده می شوند و فاصله پاها از هم بیشتر از حالت طبیعی است . قامت خمیده از بین رفتن حالت چهره تغییرات صدا؛ صدا ضعیف و بم می شود. اختلال بلع ، آبریزش دهان توانایی ذهنی تا مراحل پیشرفته بدون تغییر می ماند و در مراحل پیشرفته به آهستگی کاهش می یابد. افسردگی ، عصبی بودن این بیماری بر اساس چهار علامت مخصوص آن مشخص می شود:

  • ارتعاش دست و پا در حالت استراحت (لرزش بیمار همزمان با ارتعاش دست و پا در حالت استراحت)
  • آرام شدن حرکت (برادیکینسیا / Bradykinesia)
  • سختی حرکت (و خشک شدن) دست و پا یا بدن
  • تعادل بد (تعادل ضعیف)

در حالی که دو یا بیشتر از این علایم در بیمار دیده شود، مخصوصا ً وقتی که در یک سمت بیشتر از سمت دیگر پدیدار شود، تشخیص پارکینسن داده می شود مگر اینکه علایم دیگری همزمان وجود داشته باشد که بیماری دیگری را نمایان کند. بیمار ممکن است در اوایل، بیماری را با لرزش دست و پا یا با ضعیف شدن حرکت احساس کند و دریابد که انجام هر کاری بیشتر از حد معمول طول می کشد و یا اینکه سختی و خشک شدن حرکت دست و ضعف تعادل را تجربه می کند. اولین نشانی های پارکینسون مجموعه ای متفاوت از ارتعاش، برادیکنسیا، سفت شدن عضلات و تعادل ضعیف هستند. معمولا ً علایم پارکینسون ابتدا در یک سمت بدن پدیدار می شوند و با گذشت زمان به سمت دیگر هم راه پیدا می کنند. تغییراتی در حالت صورت و چهره روی می دهد، از جمله ثابت شدن (fixation) حالت صورت (ظاهرا ً احساسات کمی بر چهره نمایان می شود) و یا حالت خیرگی چشم ( به دلیل کاهش پلک زدن). علاوه بر این ها، خشک شدن شانه یا لنگیدن پا در سمت تحت تاثیر قرارگرفته عوارض دیگر (عادی) این بیماری است. افراد مسن ممکن است نمایان شدن یک به یک این نشانه های پارکینسون را به تغییرات افزایش سن ربط بدهند، ارتعاش را به عنوان “لرزش” بدانند، برادیکنسیا را به “آرام شدن عادی” و سفت شدن عضلات را به “آرتروز” ربط بدهند. حالت قوز (stooped) این بیماری را هم خیلی از این افراد به سن یا پوکی استخوان (osteoporosis) ربط می دهند. هم بیماران مسن و هم بیماران جوان ممکن است بعد از بیش از یک سال که با این عوارض روبرو بوده اند برای تشخیص به پزشک مراجعه کنند. از هر صد نفر بالای سن شصت سال یک نفر به پارکینسون مبتلا می شود، و معمولا ً این بیماری در حدود سن شصت سالگی آغار می شود. افراد جوانتر هم می توانند مبتلا به پارکینسون شوند. تخمین زده می شود که افراد جوان مبتلا به پارکینسون (مبتلا شده در سن چهل یا کمتر) ۵ تا ۱۰ درصد کل این بیماران را تشکیل می دهند. ازدست دادن حس بویایی پیش نشانگر بیماری پارکینسون است بروز اختلال در حس بویایی با ابتلا به بیماری پارکینسون مرتبط شناخته شده است. اکنون یک تحقیق جدید نشان می‌دهد از دست دادن حس بویایی اولین علایم بالینی بیماری پارکینسون را از چندین سال قبل پیش بینی می‌کند. علایم پارکینسون معمولا ًدست یا پای یک طرف بدن اختصاص دارد ولی با مرور زمان به دست یا پای سالم همان طرف هم سرایت می کند. این علایم پیشرفت می کند تا سمت دیگر بدن را هم تحت تأثیر قرار دهد. معمولا ً این پیشرفت تدریجی است اما سرعت این پیشرفت از بیمار تا بیمار تفاوت دارد. مهم است که بیماران پارکینسون در حال پیشرفت علایم با پزشک خود صحبت و مشورت کنند تا پزشک بتواند درمان را برای بیمارش فراهم کند زیرا بدن هر بیمار به طور مختلف و متفاوت به داروهای گوناگون واکنش نشان می دهد. هدف از درمان برای بیماران از بین بردن علایم نیست بلکه تحت کنترل درآوردن عوارض است. این امر می تواند به بیمار کمک کند تا مستقل عمل کند و یک کنترل مناسب برای این بیماری مزمن بوجود آورد. این بیماری از بین نخواهد رفت ولی کنترل عوارض آن می تواند تا حد زیادی جلوی ناتوان کردن و از کار افتادگی را بگیرد. بیماران پارکینسون اغلب از این موضوع که بیماری آنها همواره در حال پیشرفت است، آگاه هستند و این موضوع می تواند باعث نگرانی شدید آنها شود. مبتلایان پارکینسون ممکن است بخواهند خود و مشکلات خود را بیش از حد نیاز تحت کنترل درآورند و خود را با دیگر افراد مبتلا مقایسه کنند. نگرانی در مورد پیشرفت بیماری و امکان ادامه کار هم غیرعادی نیست. پیشگویی و تخمین زدن پیشرفت این بیماری در یک بیمار مشخص غیر ممکن است. سرعت پیشرفت و محدودیت های جسمی و روحی در بیماران مختلف متفاوت است. نوعی راهنمایی برای تشخیص پیشرفت این بیماری در بیماران مختلف بر اساس پیشروی بیماری از زمان تشخیص وجود دارد ولی این تنها در حد یک پیشنهاد است. وقتی محدودیتهای جسمی پارکینسون به حدی برسد که کارهای روزمره سخت شوند، درمان علایم پارکینسون آغاز می شود. علل علت این اختلال در اغلب موارد ناشناخته است . بعضی موارد آن ناشی از داروهایی نظیر فنوتیازین ها؛ آسیب مغزی ؛ تومورها؛ آنسفالیت پس از آنفلوانزا؛ عفونت با ویروس های دارای رشد آهسته ؛ یا مسمومیت با مونواکسیدکربن (احتمالاً) می باشد. اصول کلی تا کنون درمان قطعی برای پارکینسون وجود ندارد اما تنوعی از داروها بهمنظور تخفیف علائن مورد استفاده قرار می گیرند. اصول کلی مراقبت از این بیماران عبارت است از: ۱) درمان فیزیکی امیدواری و اطمینان دادن به بیماران و درمان بیماری های همراه ، نظیر افسردگی ، روان درمانی یا مشاوره برای کمک به کاهش افسردگی ۲) کار درمانی ۳) گفتار درمانی اگر در اطرافیانتان بیمار پارکینسون دارید یا خودتان به این بیماری مبتلا هستید توصیه می کنیم: ـ از حمام گرم و ماساژ مکرر برای پیشگیری از سفتی عضلانی استفاده کنید. ـ اصلاح را با ریش تراش برقی انجام دهید. ـ استفاده از کفش های بدون بند، نظیر کفش های راحتی ، کفش های زیپ دار یا کفش های چسبی نیز توصیه می شود. ـ محیط منزل را طوری طراحی کنید که از افتادن و آسیب دیدگی جلوگیری شود. ـ محدودیت های تدریجی بیماری ممکن است باعث عاجز شدن بیمار شود. برای یافتن راه هایی به منظور حفظ عملکرد و کارایی ، از مشاوره تخصصی و اعضای خانواده کمک بگیرید.


رعایت موارد زیر میتوانند به ارتباط ما و سالمند بیمار کمک کنند  :

اگر سالمندِمان در پوشیدن لباس هایش با مشکل روبه رو است، سعی نکنیم پوشاندن لباس اش را تمام و کمال خودمان انجام دهیم. تنها باید به او در پوشیدن لباس کمک کنیم. تا آن جا که ممکن است بگذاریم خودش کارهایش را انجام دهد و درباره ی آن چه می خواهد بپوشد خودش تصمیم بگیرد حتی اگر وقت بیش تری از ما گرفته شود. گاهی باید فرد سالمند را در شستشو و استحمام یاری دهیم، یا تمامی بدن شان  را بشوییم. اگر سالمند هنوز کمی توانایی و تحرک دارد، کافی است همه وسایل مورد نیازش فراهم کنیم و به موقع در اختیارش قرار دهیم. برای حفظ خلوت سالمند، پـرده های حمام و اتاق خواب او را بکشید و درها را ببندید . اگر نگران امنیت او هستید درجایی بمانید که صدای اش را بشنوید. درهنگام حمام کردن بیماران سالمند بستری، تا جایی که ممکن است بدن او را بپوشانید. و هر بار بخشی از بدنش را بشویید. کمک به سالمند بیمار برای دستشویی رفتن یا استفاده از لگن، هم برای سالمند و هم شخصی که به او کمک می-کند سخت و ناراحت کننده است. اگر سالمند ترجیح دهد که خود به دستشویی برود، باید تمامی توان خود را به کار گرفت و به او کمک کرد تا این کار را انجام دهد. حتی اگر بیش از لگن آوردن و گذاشتن در اتاق طول بکشد. اما برای بعضی سالمندان باید از لگن استفاده کرد و یا آن ها را تمیز کرد، نکته ی مهم در انجام این کار این است که با برخوردی دوستانه، ساده و بدون دست پاچگی و عجله، احساس شرم و خجالت را از بین ببریم. بعد از گذاشتن سالمند بر لگن در را ببندید و پرده ها را تا حد امکان بکشید. اتاق را ترک کنید و قبل از ورود مجدد در بزنید و منتظر پاسخ فرد بمانید. سو رفتار با سالمندان گاهی سالمندان با رفتارهای نادرست و آزاردهنده روبه رو می شوند. بد رفتاری هایی که سبب آسیب هایی می شوند که از افسردگی و از بین رفتن حس امنیت تا زخم و کبودی و شکستگی گسترده اند. چنین بد رفتارهایی گاهی از مسوولان اجرایی شهری  سر می زند که فضا و شرایط مناسب، راحت و امن را از سالمند دریغ می کنند، گاهی خانواده و اطرافیان سالمند، که باعث این رفتارهامی شوند و گاهی خود سالمند بدرفتاری را به خودش روا می دارد. بدرفتاری ها را می توان به چند دسته تقسیم کرد:

  • از شایع ترین شیوه های بدرفتاری با سالمند، غفلت و بی توجهی به آن ها است. نتایج چنین رفتاری زمینه ی بروز اتفاقاتی مثل تغذیه نامناسب، کم آبی بدن، سوختگی ناشی از ادرار، لباس نامناسب، تنها ماندن سالمند در خانه و … را فراهم می آورد.
  • توهین های کلامی مثل فریاد زدن یا تهدید کردن، بر احساسات و عزت نفس سالمند اثر مخربی می گذارند. همچنین یاآوری فراموشی ها، ناتوانی ها و اشتباهات آن ها از جمله رفتارهای رایج با سالمندان است که آن ها منزوی می کند و مانع از مشارکت در کارها و بیان نظرات شان می شود.
  • بعضی رفتارها باعث صدمه دیدن جسم سالمند می شوند. مهیا نکردن محیط زندگی سالمند با توجه به شرایط خاص او یا درخواست انجام کارهایی که از توان سالمند خارج است، ممکن است باعث آسیب های جسمی شوند.
  • بهره برداری از منابع مالی و وسایل شخصی سالمند برای استفاده ی خود و نیز عدم توجه اعضا خانواده به نیاز های مالی سالمند برای رفع نیاز های روزانه نمونه هایی از بدرفتاری مالی با سالمند هستند.
  • دریغ کردن حق تصمیم گیری، انتخاب شیوه ی زندگی، آزادی بیان نظرات و … برای تمام انسان ها از جمله سالمندان آزاردهنده است.

باید کوشید از تحمیل نظرات به سالمند جلوگیری کرد.


اهمیت برنامه ریزی تغذیه سالمندان:

یکی از مهمترین عوامل در پیشگیری از ناراحتی های دوران سالمندی مقوله تغذیه است چرا که در این دوران بدن دچار کهولت شده و هرگونه سو تغذیه و بی توجهی به نوع تغذیه منجر به کم اشتهایی و در نهایت سبب انواع کسالت ها و بیماری ها در سالمند می شود. اضافه وزن، پوکی استخوان، فشار خون بالا، چربی خون بالا و قند خون از مشکلات شایع سالمندان به شمار می رود که با تغذیه درست می توان آنها را کنترل کرد. درصورت کنترل نکردن این مشکلات، احتمال ابتلا به بیماری هایی مانند سکته قلبی و مغزی و سرطان ها افزایش می یابد. کارشناسان تغذیه می گویند : برنامه ریزی غذایی برای سالمندان با توجه به شرایط خاص این دوره، تفاوت هایی با سایر گروه ها دارد بطور مثال سالمندان باید مواد غذایی مانند نمک، قند و شکر، شیرینی، چربی و ترشی ها را کمتر از دیگر افراد، مصرف کنند. تغذیه مناسب یکی از نکات ضروری برای داشتن زندگی سالم و بانشاط است و در دوران سالمندی لازم است از تمامی گروه های غذایی به مقدار توصیه شده استفاده شود. با توجه تحلیل بافت عضلانی بدن و جایگزنی آن با بافت چربی، نیاز سالمندان به دریافت انرژی کاهش می یابد و از همین رو سالمندان باید انرژی مورد نیاز روزانه خود را به گونه ای مدیریت کنند که از افزایش وزن بیش از حد آنها جلوگیری شود. مطالعات علمی انجام شده حاکی از آن است که سالمندان با گنجاندن فعالیت بدنی مناسب در برنامه هفتگی و همچنین با مصرف گروه های غذایی حاوی منیزیم از جمله آجیل، لوبیا سفید، دانه های کامل غلات، ذرت، اسفناج و نخود سبز می توانند تا حدی باعث کند شدن روند جایگزینی بافت عضلانی با بافت چربی بشوند. تغییر در حس چشایی و بویایی را نیز به عنوان یکی دیگر از تغییرات در دوران سالمندی است که با ورود به دوره سالمندی، حد آستانه چشایی فرد افزایش می یابد و فرد برای درک مزه ها، مجبور به استفاده از مقدار بیشتری ادویه در غذا می شود. این مساله در بحث استفاده نمک باید حتما مورد توجه قرار گیرد زیرا استفاده از نمک زیاد در غذا برای درک مزه آن می تواند فرد را به سمت فشارخون سوق دهد که سالمندان باید نسبت به این مورد حساس باشند. براساس تحقیقات انجام شده عنصر روی نقش مهمی در حس چشایی دارد و کمبود آن موجب کاهش این حس می شود و از همین رو سالمند می توانند با مصرف به اندازه غذاهایی مانند گوشت، شیر، حبوبات و گندم در رژیم غذایی روزانه، و تأمین مقدار مورد نیاز روی بدن تا حد زیادی از کاهش حس چشایی پیشگیری کنند. همزمان با افزایش سن و ورود به دوران سالمندی، مقداری از فعالیت دستگاه گوارش کاهش می یابد که می تواند در صورت عدم برنامه ریزی صحیح جهت مدیریت آن مشکلاتی را برای فرد به وجود آورد. کاهش ترشح اسید معده و فاکتور داخلی معده از جمله تغییرات معمولی هستند که می توانند در فرآیند هضم و جذب غذا و ریز مغذی های بدن نقش مهمی را داشته باشند و از جمله ویتامین های مهم بدن که با کاهش سطح ترشح اسید معده جذب آن به شدت کاهش می یابد، ویتامین B12 می باشد. میزان ذخائر کبدی ویتامین B12 تا مدتی از بروز علائم کمبود این ویتامین جلوگیری می کند ولی در طولانی مدت، این کمبود ممکن است باعث ظاهر شدن علائمی مانند خستگی زیاد، گیجی، فراموشی، سوزش و ضعف دست و پاها شود که در برخی موارد ممکن است با علائم آلزایمر اشتباه گرفته شود و موجبات نگرانی و اضطراب خانواده ها را فراهم سازد. مصرف مواد غذایی حاوی ویتامین B12 مانند گوشت قرمز دوبار در هفته، ماهی، شیر و تخم مرغ در برنامه غذایی روزانه می تواند تا حد زیادی از کمبود این ریزمغذی مهم در بدن جلوگیری نماید. کاهش حرکات روده ای و ابتلا به یبوست در دوران سالمندی که ناشی از تغییرات دستگاه گوارش است،  سالمندان جهت مقابله با این عارضه، باید برنامه کنترل یبوست را که شامل سه قسمت مهم و به هم پیوسته مصرف فیبر غذایی، تحرک بدنی و مایعات مناسب می باشد را انجام دهند. برنامه ریزی صحیح جهت مصرف مایعات در فواصل زمانی منظم در طول روز، می تواند تا حد زیادی در جلوگیری از کمبود مایعات و همچنین در پیشگیری و درمان یبوست کمک نماید. اختلالات شنوایی در دوران سالمندی، برخی تحقیقات علمی حاکی از آن است که کمبود ویتامین های B12 و ویتامین D می تواند از قدرت شنوایی فرد کاسته و در کیفیت زندگی او تأثیرگذار باشد. استفاده از منابع غنی کلسیم مانند شیر و لبنیات و منابع ویتامین B12 می تواند تا حدی از این اتفاق ناخوشایند جلوگیری نماید. برخی ها به اشتباه تصور بر بروز بی قید و شریط بعضی بیماری های قلبی و عروقی و حتی انواع سرطان ها در دوران سالمندی دارند، در صورتی که با داشتن سبک زندگی سالم در دوران های قبلی زندگی و همچنین استفاده از تمامی مواد مورد نیاز تغذیه ای در دوره سالمندی تا حد زیادی می توان از بروز این دسته از مشکلات نیز جلوگیری کرد. نگهداری وزن در محدوده نرمال، نگهداری شاخص های چربی خون در محدوده نرمال، پرهیز از استعمال دخانیات و داشتن برنامه هفتگی فعالیت بدنی، می تواند در جلوگیری از بروز این بیماری ها کمک کننده باشد. بر اساس تعریف سازمان بهداشت جهانی جمعیت بالای سن ۶۰ سالگی جزو جمعیت سالمند محسوب می شوند که برابر این تعریف، افراد ۶۰ تا ۷۵ سال، سالمند جوان، ۷۵ تا ۸۵ سال، سالمند میانسال و بالای ۸۵ سال، سالخورده  تلقی می شوند.

درباره ی مدیر

همچنین ببینید

آسایشگاه سالمندان لاهیجان

اردوهای سالمندان

برای توانمندسازی افراد تحت پوشش از همه امکانات کاربردی بهره جوید.یکی از اقدامات موثر ، …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *