خانه / دسته‌بندی نشده / مطالب ویژه

مطالب ویژه

 

راهنمای سفر برای سالمندان:

لازم است به پدر و مادرها و افراد مسن اطرافمان کمی یاری کنیم تا به سفر بروند. شاید فکر کنید که فردی ۸۹ ساله یا ۹۲ ساله دیگر لزومی ندارد که به مسافرت برود اما این دیدگاهی کاملا اشتباه است و آن ها بیشتر از دیگران به سفر احتیاج دارند اما در صورتی که شرایط برای آن ها کاملا مهیا باشد.

به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز، گردش و مسافرت اگر برای همه مفید باشد، برای سالمندان و بازنشستگان یک ضرورت است ؛ چرا که یک عمر کار و فعالیت، روح و جسم آن‌ها را خسته کرده است و اکنون که بازنشسته شده‌اند، بیکاری و روزمرگی رنج‌شان می‌دهد و به تدریج زمین‌گیرشان می‌کند

چه پدر مادرها تنها سفر کنند و چه خودتان هم به همراه آن ها باشید، توصیه می شود که تحقیقات رو از پیش انجام بدید؛ اتاق های هتل را رزرو کنید و هرگونه بلیت را قبل از شروع سفر تائید کنید. حتما توجه کنید که برای تمام مسیرهای هوایی، زمینی و حتی دریایی هم کوتاه ترین و مستقیم ترین راه ها را انتخاب کرده باشید.

اگر با ماشین سفر می کنید:

– توصیه می شود که سالمندان در طول سفر در صندلی عقب بنشینند و کمربند ایمنی را ببندند.
– هرگز به مدت طولانی به طور ثابت در اتومبیل ننشینند و تحرک داشته باشند.
– از مسافرت لذت ببرند و استرس و اضطراب نداشته باشند.
– قبل از سفر با مراجعه به پزشک معالج دستورات دارویی لازم را بگیرند و به اندازه‌ی کافی دارو همراه خود داشته باشند.
– همسفران را از بیماری خود مطلع سازند و در صورت مشاهده علایم و ناراحتی، به آنها اطلاع دهند.
– از جا به جایی ساک و وسایل سنگین خودداری کنند.
– از مصرف غذاهای چرب و شور پرهیز نمایند.

اگر سالمندان مورد نظر شما از لحاظ توانایی جسمی دچار محدودیت اند، قبل از خرید بلیت با آژانس مسافرتی هماهنگ کنید تا صندلی این کهنسالان در ردیف مخصوص افراد کم توان جسمی باشد. می توانید با فرودگاه مبداء و مقصد نیز برای استفاده از خدمات رایگان ویلچر صحبت کنید.


 

 

علائم سکته قلبی

یکی از علائم سکته قلبی شروع درد قفسه سینه است که این درد قفسه سینه می‌تواند متنوع باشد و گاه به شکل درد زیر جناق سینه یا ریشه گردن و دست‌ها بویژه دست چپ و گاهی همزمان در هر دو دست و کتف و شانه بروز می‌کند.

در مواردی که فرد دچار سکته قلبی می‌شود ، درد ۲۰ دقیقه طول می‌کشد و گستره درد ممکن است به صورت سنگینی یا خنجری یا احساس فشردگی در قفسه سینه خود را نشان دهد.

این دردها معمولا با سایر علائمی همچون تعریق شدید و احساس سردی در تمام نقاط بدن که ناشی از تحریک قوه سمپاتیک است ، همراه می‌باشد. در این موارد همچنین افراد دچار احساس ترس، نگرانی و بی‌قراری، تپش قلب و افت فشار خون و گاه نیز افزایش فشار خون می‌شوند.

متاسفانه در بعضی افراد همچون دیابتی‌ها، سالمندان، افرادی که دارای سابقه طولانی مدت فشار خون هستند، افرادی که اعتیاد شدید دارند، خانم‌های خیلی چاق و سیگاری‌های حرفه‌ای درد ناشی از سکته احساس نمی‌شود.

بزرگ‌ترین خطر بی‌توجهی به سکته قلبی و علائم آن، مرگ است و در غیر این صورت فرد دچار نارسایی قلبی، تنگی تنفس، خستگی زودرس و علائم نارسایی قلبی همچون ورم پا و تندی ضربان قلب در هنگام فعالیت و استراحت می‌شود.

اغلب موارد علائم این سکته‌ها با بیماری گاستریت یا التهاب معده اشتباه گرفته می‌شود که این امر بسیار خطرناک است زیرا در این موارد این علائم نشان‌دهنده سکته قلبی است که بیمار بلافاصله باید به مرکز درمانی مراجعه کرده تا منطقه سکته رد شود.

عرق‌های سرد مداوم، حالت تهوع شدید و بویژه درد شدید معده از علائم اصلی سکته‌های خفیف قلبی بویژه سکته‌هایی است که در بخش تحتانی قلب رخ می‌دهد.

بویژه در افرادی که مبتلا به دیابت هستند سکته‌های سطح تحتانی قلب شایع‌تر است که در اغلب موارد درد ناشی از این سکته‌ها در معده بروز می‌کند.

گاستریت یا التهاب معده اکثر اوقات با درد در ناحیه معده بروز می‌کند، اما نکته‌ای که در این میان حائز اهمیت است لزوم عدم مصرف دارو بدون تجویز پزشک است زیرا ممکن است دردی که در معده بروز کرده ناشی از سکته بوده نه گاستریت در نتیجه عوارض سکته قلبی در این موارد افزایش می‌یابد.

افرادی که دچار سکته قلبی شده‌اند الزامی است، علاوه بر پزشک متخصص قلب همواره تحت نظر متخصص گوارش و کبد هم قرار داشته باشند تا از ایجاد ناهنجاری‌های گوارشی بویژه زخم و درد معده، التهاب معده و هرگونه اختلال در کار معده در امان باشند.

 

پیشگیری

در سایت سازمان جهانی بهداشت در پاسخ به این سوال که چطور می‌توان از بروز حمله قلبی یا سکته قلبی جلوگیری کرد، ابتدا تاکید شده که وقوع ۸۰ درصد از حملات قلبی قابل پیشگیری هستند.

در ادامه این مطلب آمده است که داشتن یک رژیم غذایی سالم، داشتن تحرک و فعالیت بدنی منظم و نیز خودداری از استعمال تمام انواع محصولات دخانی کلیدهای اصلی این موفقیت هستند.

سه راهکار ساده نه‌تنها به میزان قابل توجهی درصد بروز سکته قلبی را کاهش می‌دهند، بلکه در بیشتر موارد در پیشگیری از ابتلا به دیابت نوع دوم، اختلالات مزمن در مجاری تنفسی و نیز انواع خاصی از سرطان‌ها موثر هستند.

یک رژیم غذایی سالم داشته باشید: یک رژیم غذایی متعادل برای داشتن قلب و دستگاه گردش خون سالم ضروری است و اغلب شامل مقادیر زیادی از میوه‌ها و سبزیجات، غلات سبوس‌دار، گوشت لخم،‌ ماهی و مرغ می‌شود. همچنین لازم به ذکر است که در این رژیم غذایی میزان مصرف قند و نمک باید محدود شود.

 

تحرک بدنی منظم داشته باشید: حداقل ۳۰‌دقیقه در روز فعالیت بدنی منظم داشته باشید تا سلامت قلب و عروق شما حفظ شود. به علاوه حداقل ۶۰ دقیقه فعالیت بدنی در بیشتر روزهای هفته می‌تواند وزن بدن شما را در حد سلامتی نگه دارد.

 

سیگار نکشید: دخانیات از هر نوعی که باشد برای سلامت بدن به طور کلی بسیار مضر است. همچنین قرار گرفتن در معرض دود سیگار هم خطرناک است.

براساس تحقیقات علمی معتبر خطر بروز سکته قلبی به محض ترک سیگار کاهش می‌یابد و پس از گذشت یک سال این خطر نصف می‌شود.

 

اقدامات اولیه

بیمارستان‌هایی را که مراقبت‌های اورژانسی قلبی دارند همیشه به خاطر داشته باشید و اگر درد قلبی بیش از ۲ دقیقه طول کشید، حتما به اورژانس زنگ بزنید.

مسلما با ترافیک کلانشهر‌هایی نظیر تهران، احتمال بموقع رسیدن آمبولانس ضعیف است، اگر می‌توانید سریع‌تر بیمار را به بیمارستان یا مرکز درمانی برسانید، خودتان اقدام کنید.

کمک کنید تا بیمار در حالتی قرار گیرد که کمترین درد را داشته باشد. برای این کار لازم است که بیمار را بنشانید و پا را بالاتر از سطح قلب نگه دارید. لباس‌های اطراف گردن را باز کنید و در حالت شل نگه دارید.


تغذیه صحیح در سالمندان:

با افزایش سن، برای حفظ سلامت بدن و ذهن تغذیه صحیح اهمیت ویژه ای دارد؛ با بالا رفتن سن اگر چه باید کالری کمتری مصرف کنیم اما به ویتامین ها و مواد معدنی،

نیاز بیشتری پیدا می کنیم.

در این زمینه عوامل متعددی می تواند باعث کمبود ماده مغذی شود. برخی مشکل مالی دارند یا به دلیل مشکلات جسمی، افسردگی، از دست دادن اشتها، فراموشی و … غذای کمتری مصرف می کنند.این درحالی است که برخی بیماری ها و مصرف بعضی داروها، نیاز غذایی افراد مسن را افزایش می دهد زیرا توانایی بدن در جذب موادمغذی کاهش پیدا می کند.

روی
روی در عملکرد مناسب سیستم ایمنی بدن، بهبود و ترمیم بافت نقش زیادی دارد. کمبود این ماده می تواند منجر به افت عملکرد سیستم ایمنی، افزایش التهاب مربوط به سرطان، بیماری قلبی و دیابت شود. متأسفانه افراد مسن، روی کمتری مصرف می کنند و آن میزان که مصرف می کنند نیز کمتر جذب می شود.

علایم
ریزش مو، روند کند بهبود زخم، افزایش مکرر عفونت ها و اسهال.
مصرف روزی ۱۱ میلی گرم روی برای مردان و ۸ میلی گرم برای زنان توصیه شده است.
گوشت، غذاهای دریایی، غلات، گیاهان غنی از پروتئین مانند لوبیا و گیاهان بنشنی منبع غنی روی است. اگر قادر به خوردن روی کافی نیستید، مولتی ویتامین حاوی روی مصرف کنید.
مصرف زیاد روی هم می تواند با برخی داروها تداخل ایجاد کند بنابراین اگر می خواهید در برنامه مصرف مکمل ها تغییراتی ایجاد کنید، پزشک خود را در جریان بگذارید.

آهن
علاوه بر این که ماده مغذی سازنده گلبول های قرمز است، وظیفه اکسیژن رسانی به تمامی بافت ها را بر عهده دارد. فردی که از غذاهای حاوی آهن کمتر مصرف می کند، دچار کم خونی می شود.

علایم
خستگی مفرط، کاهش عملکرد سیستم ایمنی، شکنندگی ناخن ها، کمبود نفس، کاهش اشتها، ضعیف شدن بنیه و کم خونی.

گوشت قرمز، طیور و ماهی، اسفناج، مغز میوه، تخمه، زردآلوی خشک و دانه سویا همه منبع غنی آهن است. اما بدن آهن حیوانی را بهتر از غذاهای گیاهی جذب می کند. علاوه بر افزودن آهن بیشتر به برنامه غذایی، خوب است که از غذاهایی که به جذب بهتر آهن کمک می کند نیز استفاده شود. به ویژه مواد غذایی غنی از ویتامین C (فلفل دلمه ای، پرتقال، آب پرتقال، گریپ فروت، آب گریپ فروت، کیوی و …) .

ویتامین D
ویتامین D به روده ها کمک می کند تا کلسیم، آهن، منیزیم، فسفر و روی جذب کند. مصرف کافی این ویتامین برای جذب درست کلسیم، رشد طبیعی استخوان، حفظ تراکم استخوان و قدرت عضله لازم است. کمبود این ویتامین، فرد رادر معرض خطر شکستگی استخوان قرار می دهد. اما مصرف مکمل های ویتامین D می تواند روند از دست رفتن تراکم استخوان را کُند کند.

علایم
ضعیف شدن استخوان، کمبود کلسیم، بیماری استخوان و ضعف عضله.
روغن ماهی، زرده تخم مرغ و سبزیجات دارای برگ سبز حاوی میزان زیاد ویتامین D است. از آن جا که ویتامین D در مواد غذایی کمی پیدا می شود، قرار گرفتن در معرض نور خورشید منبع عمده ویتامین D است. مصرف روزانه این ویتامین می تواند از بروز سرطان سینه، تخمدان و کولون پیشگیری کند. قرار گرفتن در معرض نور خورشید به مدت ۲۰دقیقه، نیاز روزانه بدن به ویتامین D را تأمین می کند. اما بیشتر افراد به اندازه کافی در معرض نور خورشید قرار نمی گیرند.

اگر دارای پوست خیلی سفید یا تیره هستید، شاید پوست شما نتواند به اندازه کافی ویتامین D جذب کند. علاوه بر آن، در افراد مسن، بدن توانایی کمتری در ساخت ویتامین D از نور خورشید دارد و این امر مصرف مکمل های ویتامین D را ضروری تر می کند.

ویتامین B12
بدن از این ویتامین برای ساخت عصب، گلبول های قرمز و DNA استفاده می کند. علاوه بر آن، انرژی متابولیسمی بدن را افزایش و خطر بیماری قلبی را کاهش می دهد.

کمبود این ویتامین با بالا رفتن سن افزایش پیدا می کند و در صورت اصلاح نشدن کم خونی و دیگر علایم کمبود این ویتامین بروز می کند. ۱۰ تا ۳۰درصد از افراد مسن دچار التهاب مزمن دیواره معده هستند که به کاهش تولید اسید معده منجر می شود.
از آن جا که اسیدمعده در جذب ویتامین B12 از موادغذایی نقش دارد، در افراد مبتلا به این بیماری، اغلب ویتامین B12 جذب بدن نمی شود.

علایم
خستگی مفرط، ضعف، کاهش اشتها، ناراحتی معده، کاهش وزن، مشکلات سیستم عصبی، بالا رفتن ضربان قلب و تنفس، رنگ پریدگی، زخم شدن زبان، کبودی و خون ریزی لثه. افزایش مصرف B12. برنامه غذایی سالم شامل میوه، سبزی، غلات سبوس دار، لبنیات کم چرب، گوشت لخم، ماهی، لوبیا، تخم مرغ، مغز میوه و تخمه است.


شایع ترین بیماری های دوران سالمندی

سالمندان به توجه و مراقبت زیادی نیاز دارد و کوتاهی در این زمینه می تواند تاثیر زیادی در شیوع بیماری های عفونی و گسترش آن بین جمعیت سالمندان داشته باشد.

  1. بیماری شایع به وقت سالمندی

    ۱.عفونت های ادراری

یکی از شایع ترین عفونت ها در خانم های سالمند چه آنهایی که در مراکز نگهداری زندگی می کنند و چه آنهایی که منزل شخصی دارند، عفونت دستگاه ادراری است. عفونت های باکتریایی بدون علامت در خانه سالمندان حدود ۸-۷ درصد است، اما نکته مهم این است که عفونت باکتریایی بدون علامت سیستم ادراری به درمان خاصی نیاز ندارد و فقط باید بیمار را تحت نظر گرفت.

در صورتی که عفونت با علائمی مانند سوزش و تکرر ادرار و تغییر در رنگ و بوی ادرار و تب و لرز شدید همراه شود، درمان نیز آغاز خواهدشد. عفونت ادراری به ۲ شکل سیستیت یا عفونت مثانه و پیلونفریت یا عفونت کلیه و مجاری ادراری بروز می کند. همچنین ممکن است سالمندان به دلیل نداشتن کنترل ادراری از سوند فولی استفاده کنند.

  1. پنومونی (ذات الریه)

عفونت دیگری که سالمندان ساکن در مراکز نگهداری را تهدید می کند، پنومونی یا سینه پهلو است. سر ویلیام اسلر که خودش نیز بر اثر ابتلا به این بیماری فوت کرد، پنومونی را بیماری دوستدار افراد مسن معرفی کرده است. میزان شیوع پنومونی در افراد بالای ۷۰ سال تقریبا ۵۰ برابر افرادی است که در سنین ۱۹-۱۵ سالگی قرار دارند.

سینه پهلو معمولا منجر به انتقال سالمند به بیمارستان می شود، بنابراین باید نشانه های بیماری را شناخت و سالمند را هر چه زودتر از جمعیت داخل مرکز نگهداری جدا کرد تا باعث انتقال بیماری نشود. نشانه های بیماری شامل سرفه، تب، خلط، تنگی نفس پیشرونده و درد در قفسه سینه است.

  1. سل ریوی

بیماری سل ریوی نیز یکی از ۵ علت قابل توجه بیماری های عفونی شایع در افراد بالای ۶۵ سال دنیاست. در سال ۲۰۱۱ در ایالات متحده آمریکا، میزان سل در افراد بالای ۶۵ سال ۲ برابر افراد ۲۴-۱۵ سال گزارش شد. نشانه های بیماری سل مشابه عفونت های ریوی است.

بیشتر سالمندان از همان دوران جوانی به این بیماری مبتلا شده اند ولی دفاع بدن یک فرد جوان میکروب سل را در بدن محصور می کند و وقتی همین افراد به ۶۵ سالگی می رسند به دلیل پایین آمدن سطح دفاع ایمنی، عفونت خفته دوباره فعال می شود و علائم بیماری سل بروز می کند. اگر این بیماری در خانه سالمندان دیده شود، همه افرادی که با بیمار درتماس بوده اند، باید از نظر بیماری سل آزمایش شوند زیرا بیمار در عرض یک ماه می تواند ۵ تا ۱۰ نفر را به این بیماری آلوده کند.

 مهم ترین علامت بیمار بی اشتهایی، تعریق شبانه، کاهش وزن، رنگ پریدگی و سرفه های خشک(بعدها ممکن است به خلط معمولی یا خونی تبدیل شود) است. اگر سالمندی در خانه سالمندان بیش از ۴ هفته سرفه بدون علت داشته باشد، حتما باید عکس قفسه سینه و تست سل از او گرفته شود. این افراد باید به بیمارستان منتقل و در اتاق ایزوله بستری شوند. ۱۵ روز بعد از شروع درمان خاصیت بیماری زایی سل کاملا از بین می رود و بیمار می تواند به مکان قبلی خود برگردد.

  1. عفونت زخم بستر

بیماری زخم های تماسی نیز در مراکز نگهداری از سالمند زیاد دیده می شود. سالمندانی که ناتوانی حرکتی دارند و روی بستر مانده اند در معرض خطرند. در مراکز سالمندان شاید به اندازه کافی پرستار وجود نداشته باشد و کسی نباشد که مدام سالمندان را تغییر وضعیت دهد. اگر از زخم های ایجادشده به خوبی مراقبت نشود، عفونی می شوند و عفونت ممکن است وارد خون شود. گاهی هم عفونت منجر به مرگ بیمار می شود.

  1. باکتری در خون

عفونت دیگر، باکتریمی است؛ یعنی باکتری وارد خون می شود. این بیماری معمولا بعد از بیماری عفونی ای مانند پنومونی، زخم های بستر و بیماری آندوکاردیت عفونی ایجاد می شود. بیش از ۵۰ درصد بیماران بالای ۶۰ سال که از خانه سالمندان به بیمارستان منتقل می شوند، آندوکاردیت عفونی دارند که بیماری حادی است و خیلی زود باید نسبت به درمان این بیماران و بستری کردن آنها در بیمارستان اقدام کرد.

  1. اسهال حاد عفونی

بیماری دیگر اسهال حاد عفونی است. این بیماری یکی از علل عمده مرگ و میر در سالمندان است. مطالعات نشان داده ۵۱ درصد از مرگ و میر سالمندان به علت عفونت های روده ای یا اسهال حاد عفونی است. بیماران به سرعت آب بدن خود را از دست می دهند که بسیار خطرناک است. در اثر ورود میکروب به سیستم گوارشی فرد دچار اسهال می شود و خیلی زود بین جمعیت گسترش پیدا می کند.

  1. مننژیت

مننژیت بیماری دیگری است که شیوع آن نسبت به پنومونی و عفونت ادراری در خانه سالمندان کمتر است ولی به دلیل اینکه مرگ و میر بالایی دارد، حائز اهمیت است. نشانه های آن تب، سردرد، تهوع و استفراغ است. در صورتی که مننژیت دیر تشخیص داده شود، ممکن است باعث مرگ سالمند شود.

  1. عفونت مفصلی

عفونت های مفصل و استخوان نیز شایع است که به صورت آرتریت های عفونی است. معمولا مفاصل بزرگ مانند زانو و لگن درگیر هستند که با تب و ناتوانی در راه رفتن، قرمزی و گرمی در مفصل نمایان می شود.

 


سالمندان مراقب علائم روماتیسم باشند

 

از علائم بالینی و اولیه روماتیسم چه می دانید و آیا با عوارض و آسیب های آن در دوران سالمندی آشنا هستید؟

بیماری آرتریت رومائید بیماری‌ای است که منجر به ایجاد درد و تورم در مفاصل کوچک دست‌ها، آرنج‌ها، زانوها و مفاصل انگشتان پا می‌شود، اما نکته اینجاست که این بیماری قابلیت آن را دارد که هر مفصل متحرکی در بدن را نیز متورم و درگیر کند.

البته یکی از مهم‌ترین عوارض آرتریت رومائید علاوه بر ورم، خشکی مفاصل است که با احساس خشکی و تشدید درد مفاصل، بویژه در صبحگاه و بعد از بیدار شدن از خواب همراه است که به گفته دکتر سیدرضا نجفی‌زاده، فوق تخصص روماتولوژی این احساس معمولا طولانی‌مدت بوده و بیشتر از یک ساعت طول می‌کشد. بعلاوه بیمار در شروع بیماری و نیز طی زمان‌های عود آرتریت رومائید از ضعف و بی‌حالی، کاهش انرژی و خستگی زودرس رنج می‌برد.

به‌طور کلی روماتیسم به معنای حالاتی است که می‌تواند باعث ایجاد التهاب و درد در عضلات، تاندون‌ها، مفاصل، استخوان‌ها و اعصاب محیطی شود. بنابراین شامل طیف وسیعی از بیماری‌ها در رشته روماتولوژی می‌شود، ولی در این گروه از بیماری‌ها شناخته شده‌ترین عارضه، آرتریت رومائید است.

روماتیسم با عوارض غیرمفصلی

نشانه‌های بیماری آرتریت رومائید فقط به ورم مفاصل محدود نمی‌شود. این روماتولوژیست در این‌باره می‌گوید: در سیر بیماری تقریبا اکثر ارگان‌های بدن غیر از مفاصل ممکن است درگیر شوند که این موارد، شامل درگیری عروق قلبی، کم‌خونی ناشی از فعالیت بیماری، فیبروز و سفت شدن بافت ریه، التهاب عروق محیطی، پوکی استخوان و خشکی چشم و دهان می‌شود. درواقع، تشخیص بیماری آرتریت رومائید از طریق علائم بالینی مفصلی است و از طریق علائم خارج مفصلی تشخیص داده نمی‌شود.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران درباره اهمیت تشخیص زودهنگام این بیماری می‌افزاید: عمده مشکلاتی که برای مفاصل فرد بیمار ایجاد می‌شود طی یک تا دو سال اول بیماری به‌وجود می‌آید. بنابراین تشخیص زودرس و درمان مناسب از ارکان اصلی حفظ کارآیی مفاصل در بیماران است.

علائم هشدار روماتیسمی

بی‌شک اگر بیماری دچار درد و تورم مفصلی است و این تورم همراه خشکی صبحگاهی شدید و بارز است، صلاح است که هرچه سریع‌تر از سوی متخصص روماتولوژی معاینه شود و در صورت تشخیص بیماری آرتریت رومائید درمان مناسب را دریافت کند.

به گفته این متخصص، تشخیص بیماری آرتریت رومائید، بالینی بوده و باید از سوی پزشک صورت گیرد. البته تست‌های آزمایشگاهی و روش‌های تصویر‌برداری در کنار علائم بالینی به تشخیص بیماری کمک می‌کند. باید توجه داشت که مصرف نکردن دارو در ماه‌های اول بیماری می‌تواند باعث گسترش گرفتاری مفاصل و شروع تخریب آنها شود.

نشان روماتیسم بر پوست

نوعی روماتیسم وجود دارد که روماتیسم پسوریازیسی نامیده می‌شود و در کسانی دیده می‌شود که به بیماری پوستی پسوریازیس مبتلا هستند.

این روماتولوژیست در این‌باره توضیح می‌دهد: یک‌چهارم مبتلایان به پسوریازیس که یک بیماری مزمن پوستی است، ممکن است مبتلا به روماتیسم مفصلی نیز شوند. البته این نوع روماتیسم از بعضی جهات با آرتریت رومائید تفاوت دارد. در این بیماران، مشاهده ضایعات پوستی می‌تواند به تشخیص این نوع روماتیسم کمک کند.

وی می‌افزاید: مسلما در آرتریت رومائید، آسیب‌پذیر‌ترین ارگان‌ها، مفاصل متحرک در اندام‌های فوقانی و تحتانی هستند که در صورت درگیری و بی‌توجهی به درمان می‌توانند تخریب و باعث کاهش کارایی فرد شوند.

روماتیسم در کمین شماست

اما بیماری ورم مفاصل چه کسانی را و به چه دلایلی درگیر می‌کند؟

نجفی‌زاده در پاسخ می‌گوید: آرتریت رومائید در هر سنی می‌تواند ایجاد شود، اما شایع‌ترین سن شروع بیماری بین سنین ۳۰ تا ۵۰ سالگی است. البته خانم‌ها دو تا سه برابر بیشتر از آقایان به این بیماری مبتلا می‌شوند. علت ابتلا به این بیماری دقیقا مشخص نیست، اما زمینه‌های ژنتیک فردی همراه با کارکرد نادرست سیستم ایمنی که تحت تاثیر عوامل ژنتیکی اتفاق می‌افتد در کنار عوامل و فاکتورهای محیطی دست به دست هم داده و بیماری را ایجاد می‌کند. به بیان دیگر، ژن‌ها به نوبه خود ممکن است در معرض عوامل محیطی که باعث تشدید آرتریت می‌شوند قرار بگیرند.

عوامل محیطی تشدید‌کننده خطر آرتریت رومائید شامل صدمه به مفصل در افرادی می‌شود که دچار آسیب‌های مفصلی ناشی از ورزش یا حوادث می‌شوند. همچنین چاقی و وزن زیاد ‌روی مفاصل فشار وارد می‌کند و به مفاصل بدن ازجمله مفاصل زانو، لگن و ستون فقرات آسیب می‌زند.

به داد مفاصل بیمارتان برسید

بیماری آرتریت رومائید در صورت درمان نشدن و در موارد کمی، حتی با درمان نیز می‌تواند باعث تخریب و کاهش کارآیی مفاصل و بیمار شود. در کنار این موارد، عوارض خارج مفصلی بیماری و عوارض احتمالی دارو‌ها نیز می‌تواند بر مشکلات بیمار افزوده شود.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با بیان مطالب فوق می‌گوید: درمان ورم مفاصل دارای جنبه‌های مختلف بوده، ولی پایه اصلی آن را آموزش به بیمار و مصرف دارو تشکیل می‌دهد. در سیر بیماری نیز متخصص روماتولوژی می‌تواند از کمک همکاران روان‌شناس، ارتوپد و چشم پزشک و دیگر تخصص‌ها نیز استفاده کند. البته در ۱۵ درصد از بیماران، مصرف داروها باعث بهبود قطعی بیماری می‌شود، ولی در بقیه بیماران، داروها باعث کنترل بیماری و حفظ کیفیت مطلوب زندگی بیمار خواهد شد.

به یاد داشته باشید که در حال حاضر روش قطعی برای پیشگیری از ابتلا به آرتریت رومائید وجود ندارد، اما پیشگیری از عوامل خطر بیماری ازجمله چاقی و کشیدن سیگار می‌تواند از عوامل پیشگیری‌کننده از روماتیسم محسوب شود.

جام جم


فعالیت های سرگرم کننده پس از ۵۰ سالگی

فقط به این دلیل که بالای ۵۰ سال سن دارید، نباید سرعت تان در انجام دادن کارها کم شود. برعکس می توانید فعالیت و سرگرمی داشته باشید. با انجام دادن فعالیت های سرگرم کننده مورد علاقه خود یا درست کردن یک سرگرمی جدید می توانید لذت ببرید و سبک زندگی سالمی داشته باشید. یادتان باشد که سن فقط یک عدد است. پیاده روی کنید: همانطور که همه می دانند پیاده روی راه خوبی برای حفظ تناسب اندام است. پیاده روی یک راه فوق العاده برای رسیدن به اندام دلخواه یا حفظ آن، لذت بردن از طبیعت و دیدار با دوستان است. دوست پیدا کنید یا با گروهی که به پیاده روی می روند همراه شوید. به دنبال جایی مناسب برای پیاده روی یا پارکی در نزدیکی محل زندگیتان بگردید. در فعالیتهای گروهی شرکت کنید: اختصاص دادن زمان و استعدادتان به این کار باعث می شود که فعال و سالم بمانید. می توانید از مهارتهای خود استفاده کنید و یا مهارتهای جدید یاد بگیرید. دوستان جدید پیدا کنید و روشهای ارتباطی جدید را یاد بگیرید. شرکت در کارهای گروهی می تواند به افزایش اعتماد به نفستان کمک کند و فرصتی برای سرگرمی به شما بدهد. از کمک به دیگران لذت ببرید. باغبانی کنید: یکی از سرگرمی هایی که به فعال بودنتان کمک می کند باغبانی است. باغبانی مزایای زیادی برای افراد بالای ۵۰ سال دارد. مردم زیاد از این موضوع آگاهی ندارند که باغبانی باعث می شود فعالیت بدنی داشته باشیم و به نوعی ورزش کنیم. برای مثال وقتی برای چیدن علف های هرز به جلو خم می شوید، ناخودآگاه ورزش اسکات پا را انجام می دهید. علاوه بر این، کار باعث تقویت روحیه کار خارج از منزل در شما می شود. به طبیعت بروید: تجهیزات یک سفر طبیعت گردی را آماده کنید و در یک تور طبیعت گردی ثبت نام کنید. یک سفر کوتاه مدت و پیاده روی در طبیعت، علاوه بر دیدن جانداران، برایتان مثل ورزش هم خواهد بود. یک ورزشکار خوب باشید: ورزش کردن باعث می شود از جایتان بلند شوید و تحرک داشته باشید. ورزشی را انتخاب کنید که از آن لذت می برید یا همیشه دوست داشتید آن را یاد بگیرید. ورزش هم به بهبود هماهنگی بین دست و چشم کمک می کند، هم به حفظ تعادل و علاوه بر اینها یک تمرین قلبی-عروقی خوب است. البته کمی رقابت در ورزش هم به شما لطمه ای وارد نمی کند. در کلاسهای بدنسازی شرکت کنید: بدیهی است که شرکت در کلاسهای بدنسازی شما را فعال نگه می دارد. همچنین در این کلاسها می توانید وقت تان را با دوستان خود بگذرانید یا حتی دوستان جدید پیدا کنید. هم ورزش کردن و هم حضور داشتن در اجتماع باعث می شود که فعال بمانید. همچنین می توانید در ورزشهایی که انجام می دهید تنوع ایجاد کنید دوچرخه سواری کنید: هم می توانید به صورت تفریحی در اطراف منزلتان دوچرخه سواری کنید و هم در یک مسیر دشوار کوهستانی. می توانید به تنهایی یا با گروهی از دوستانتان که مثل شما از طبیعت لذت می برند این کار را انجام دهید. به مسافرت بروید: دیدن چیزهایی که در سراسر کشور یا در جهان وجود دارد و کاوش در دنیایی که در آن زندگی می کنیم، هم برای بدنمان و هم ذهنمان شگفت انگیز است. هیجان دیدن یک مکان جدید و لذت یادگیری بیشتر در مورد یک فرهنگ دیگر، با خواندن آن فقط در کتابها و مجلات قابل مقایسه نیست. به علاوه سفر یک راه خوب برای پیدا کردن دوستان جدید است.


راه های شاد زیستن سالمندان

با رعایت این نکات زندگی شاداب توام با سلامتی داشته باشید. ۱-از هر فرصتی برای یادگیری مطلب تازه ای تلاش کنید هیچ وقت برای یادگیری دیر نیست. ۲-برقراری ارتباط در تمام عمر باعث امنیت می شود روابط اجتماعی خود را گسترده نمایند. ۳-به خود تکیه کنید و به دیگران وابسته نباشید ۴-انتظاراتان از دیگران منطقی و معقول باشد. ۵-زندگی را به خود و دیگران سخت نگیرید از نق زدن و زیاد ایراد گرفتن پرهیز کنید ۶-سفر کنید و جهان پیرامونتان را ببینید و بشنوید و از زندگی لذت ببرید ۷-در فعالیتهای اجتماعی شرکت کنید و سعی کنید در کارهای داوطلبانه جهت کمک به دیگران شرکت نمائید. ۸-پر تلاش و با انگیزه باشید و با امید زندگی کنید این جمله که از ما گذشته و برای سن ما دیر است را از ذهن بیرون کنید. ۹-چهره ای خندان داشته باشید خنده سلامت را به شما هدیه می‌دهد مطمئن باشید روزی که می خندید نمی تواند روز بدی باشد. ۱۰-ورزش کنید ورزش استرس را کاهش می دهد اعتماد به نفس را بالا می برد ، نشاط و سر زندگی را بدنبال دارد ورزش راه پیشگیری از بیماریهاست. ۱۱-از نشستن و یک جا ماندن خودداری کنید حرکت کنید، حرکت شادی آور است و افسردگی را از شما دور می کند. ۱۲-ابراز محبت کنید ، اقوام ، دوستان ، فرزندان و نوه هایتان را در آغوش بگیرید یا نوازش کنید. عزیز بدارید و محبت کنید هم از نظر جسمی و هم از نظر عاطفی تماس خود را با دیگران حفظ کنید. ۱۳-هفته ای یک الی دو بار استحمام کنید ۱۴-توجه به بهداشت دهان بسیار مهم است استفاده از تکه های نازک نبات و نعناع ، یخ به رفع خشکی و بوی بد دهان کمک می کند. ۱۵-در خانه خود و در کنار کسانی که دوستشان دارید بمانید خانه تان را فعال و زنده نگه دارید. با جامعه در ارتباط باشید . ۱۶-آرام باشید و با آرامش مشکلات و مسائل خود را حل نمائید جرات داشته باشید و با کوچکترین آسیب ناکامی در زندگی خود را نبازید. ۱۷-به خود اهمیت دهید سلامتی خود را حفظ نمایند. ۱۸-از جسم و روح خود به خوبی استفاده کنید اگر از آنها استفاده نکنید خطر از دست دادن آنها وجود دارد. ۱۹-خوشبین باشید و مثبت فکر کنید و بی حوصلگی و ناامیدی را در خود از بین ببرید. ۲۰-سعی کنید تغییرات دوران سالمندی را بپذیرد. ۲۱-در هر کاری به خدا توکل کنید بزرگترین حامی شما خداوند است   سالک کارشناس مسئول سالمندان استان خراسان

بیماری پارکینسون _ علل ، علائم ، عوارض ، پیشگیری ، درمان _ ( مرجع کامل اطلاعات )

بیماری پارکینسون (Parkinson’s Disease یا PD) برای اولین بار توسط دانشمند بریتانیایی دکترجیمز پارکینسون (James Parkinson) در سال ۱۸۱۷ میلادی توصیف شد او نام این بیماری را “فلج‌لرزان” نامید که امروزه آن را تحت عنوان بیماری پارکینسون می‌شناسند. بیماری پارکینسون یک بیماری دستگاه عصبی مرکزی در بزرگسالان مسن تر که مشخصه آن سفتی عضلانی پیشرونده تدریجی ، لرزش و از دست رفتن مهارت های حرکتی است . این اختلال هنگام رخ می دهد که نواحی خاصی از مغز توانایی خود در تولید دوپامین (یکی از ناقلین عصبی در مغز) را از دست می دهند. پارکینسون از جمله بیماریهای مغز و اعصاب در سنین بعد از ‪ ۶۰سالگی است از هر ‪ ۱۰۰نفر بالای ‪ ۶۰سال یک نفر به پارکینسون مبتلا می‌شوند.البته این بیماری گاه در افراد جوانتر هم دیده می‌شود که پنج تا ‪ ۱۰درصد بیماران را تشکیل می‌دهند. پارکینسون بر اساس دو علامت یا بیشتر از چهار علامت اصلی بیماری مشخص می شود. ارتعاش و لرزش دست و پا در حالت استراحت ، کندی حرکات ، سختی و خشک شدن دست و پا و بدن و نداشتن تعادل این چهار علامت اصلی را تشکیل می‌دهند. در مراحل اولیه بیماری، ارتعاش اندام ملایم و معمولا در یک طرف بدن وجود دارد و احتیاجی نیز به درمان ندارد اما با پیشرفت بیماری فردی که دست لرزان خود را در جیب یا پشت خود پنهان می‌کند یا چیزی را برای کنترل ارتعاش مدام در دست می‌گیرد، دیگر قادر به پنهان کردن لرزشهای شدید اندام به ویژه به هنگامی که می‌خواهد تمرکز بیشتری به خود دهد نیست. لرزش معمولا بیش از هر محدودیتی تاثیر منفی بر روان بیمار دارد. کم کم تکه کردن غذا ، لباس پوشیدن ، اصلاح و استحمام وقت زیادی از بیمار می‌گیرد حرکات بیمار مثل نشستن و برخاستن از صندلی و راه رفتن او اهسته می‌شود و بیمار حالت قوز پیدا می‌کند، صدای او یکنواخت و نگاه او خیره و بدون احساس می‌شود. پیشرفت پارکنیسون معمولا تدریجی است و سرعت آن از فردی به فرد دیگر فرق می‌کند. علایم شایع لرزش ، به خصوص در حالت عدم حرکت اندام سفتی عضلانی و کندی حرکت در کل بدن راه رفتن نامتناسب به حالتی که پاها به زمین کشیده می شوند و فاصله پاها از هم بیشتر از حالت طبیعی است . قامت خمیده از بین رفتن حالت چهره تغییرات صدا؛ صدا ضعیف و بم می شود. اختلال بلع ، آبریزش دهان توانایی ذهنی تا مراحل پیشرفته بدون تغییر می ماند و در مراحل پیشرفته به آهستگی کاهش می یابد. افسردگی ، عصبی بودن این بیماری بر اساس چهار علامت مخصوص آن مشخص می شود:

  • ارتعاش دست و پا در حالت استراحت (لرزش بیمار همزمان با ارتعاش دست و پا در حالت استراحت)
  • آرام شدن حرکت (برادیکینسیا / Bradykinesia)
  • سختی حرکت (و خشک شدن) دست و پا یا بدن
  • تعادل بد (تعادل ضعیف)

در حالی که دو یا بیشتر از این علایم در بیمار دیده شود، مخصوصا ً وقتی که در یک سمت بیشتر از سمت دیگر پدیدار شود، تشخیص پارکینسن داده می شود مگر اینکه علایم دیگری همزمان وجود داشته باشد که بیماری دیگری را نمایان کند. بیمار ممکن است در اوایل، بیماری را با لرزش دست و پا یا با ضعیف شدن حرکت احساس کند و دریابد که انجام هر کاری بیشتر از حد معمول طول می کشد و یا اینکه سختی و خشک شدن حرکت دست و ضعف تعادل را تجربه می کند. اولین نشانی های پارکینسون مجموعه ای متفاوت از ارتعاش، برادیکنسیا، سفت شدن عضلات و تعادل ضعیف هستند. معمولا ً علایم پارکینسون ابتدا در یک سمت بدن پدیدار می شوند و با گذشت زمان به سمت دیگر هم راه پیدا می کنند. تغییراتی در حالت صورت و چهره روی می دهد، از جمله ثابت شدن (fixation) حالت صورت (ظاهرا ً احساسات کمی بر چهره نمایان می شود) و یا حالت خیرگی چشم ( به دلیل کاهش پلک زدن). علاوه بر این ها، خشک شدن شانه یا لنگیدن پا در سمت تحت تاثیر قرارگرفته عوارض دیگر (عادی) این بیماری است. افراد مسن ممکن است نمایان شدن یک به یک این نشانه های پارکینسون را به تغییرات افزایش سن ربط بدهند، ارتعاش را به عنوان “لرزش” بدانند، برادیکنسیا را به “آرام شدن عادی” و سفت شدن عضلات را به “آرتروز” ربط بدهند. حالت قوز (stooped) این بیماری را هم خیلی از این افراد به سن یا پوکی استخوان (osteoporosis) ربط می دهند. هم بیماران مسن و هم بیماران جوان ممکن است بعد از بیش از یک سال که با این عوارض روبرو بوده اند برای تشخیص به پزشک مراجعه کنند. از هر صد نفر بالای سن شصت سال یک نفر به پارکینسون مبتلا می شود، و معمولا ً این بیماری در حدود سن شصت سالگی آغار می شود. افراد جوانتر هم می توانند مبتلا به پارکینسون شوند. تخمین زده می شود که افراد جوان مبتلا به پارکینسون (مبتلا شده در سن چهل یا کمتر) ۵ تا ۱۰ درصد کل این بیماران را تشکیل می دهند. ازدست دادن حس بویایی پیش نشانگر بیماری پارکینسون است بروز اختلال در حس بویایی با ابتلا به بیماری پارکینسون مرتبط شناخته شده است. اکنون یک تحقیق جدید نشان می‌دهد از دست دادن حس بویایی اولین علایم بالینی بیماری پارکینسون را از چندین سال قبل پیش بینی می‌کند. علایم پارکینسون معمولا ًدست یا پای یک طرف بدن اختصاص دارد ولی با مرور زمان به دست یا پای سالم همان طرف هم سرایت می کند. این علایم پیشرفت می کند تا سمت دیگر بدن را هم تحت تأثیر قرار دهد. معمولا ً این پیشرفت تدریجی است اما سرعت این پیشرفت از بیمار تا بیمار تفاوت دارد. مهم است که بیماران پارکینسون در حال پیشرفت علایم با پزشک خود صحبت و مشورت کنند تا پزشک بتواند درمان را برای بیمارش فراهم کند زیرا بدن هر بیمار به طور مختلف و متفاوت به داروهای گوناگون واکنش نشان می دهد. هدف از درمان برای بیماران از بین بردن علایم نیست بلکه تحت کنترل درآوردن عوارض است. این امر می تواند به بیمار کمک کند تا مستقل عمل کند و یک کنترل مناسب برای این بیماری مزمن بوجود آورد. این بیماری از بین نخواهد رفت ولی کنترل عوارض آن می تواند تا حد زیادی جلوی ناتوان کردن و از کار افتادگی را بگیرد. بیماران پارکینسون اغلب از این موضوع که بیماری آنها همواره در حال پیشرفت است، آگاه هستند و این موضوع می تواند باعث نگرانی شدید آنها شود. مبتلایان پارکینسون ممکن است بخواهند خود و مشکلات خود را بیش از حد نیاز تحت کنترل درآورند و خود را با دیگر افراد مبتلا مقایسه کنند. نگرانی در مورد پیشرفت بیماری و امکان ادامه کار هم غیرعادی نیست. پیشگویی و تخمین زدن پیشرفت این بیماری در یک بیمار مشخص غیر ممکن است. سرعت پیشرفت و محدودیت های جسمی و روحی در بیماران مختلف متفاوت است. نوعی راهنمایی برای تشخیص پیشرفت این بیماری در بیماران مختلف بر اساس پیشروی بیماری از زمان تشخیص وجود دارد ولی این تنها در حد یک پیشنهاد است. وقتی محدودیتهای جسمی پارکینسون به حدی برسد که کارهای روزمره سخت شوند، درمان علایم پارکینسون آغاز می شود. علل علت این اختلال در اغلب موارد ناشناخته است . بعضی موارد آن ناشی از داروهایی نظیر فنوتیازین ها؛ آسیب مغزی ؛ تومورها؛ آنسفالیت پس از آنفلوانزا؛ عفونت با ویروس های دارای رشد آهسته ؛ یا مسمومیت با مونواکسیدکربن (احتمالاً) می باشد. اصول کلی تا کنون درمان قطعی برای پارکینسون وجود ندارد اما تنوعی از داروها بهمنظور تخفیف علائن مورد استفاده قرار می گیرند. اصول کلی مراقبت از این بیماران عبارت است از: ۱) درمان فیزیکی امیدواری و اطمینان دادن به بیماران و درمان بیماری های همراه ، نظیر افسردگی ، روان درمانی یا مشاوره برای کمک به کاهش افسردگی ۲) کار درمانی ۳) گفتار درمانی اگر در اطرافیانتان بیمار پارکینسون دارید یا خودتان به این بیماری مبتلا هستید توصیه می کنیم: ـ از حمام گرم و ماساژ مکرر برای پیشگیری از سفتی عضلانی استفاده کنید. ـ اصلاح را با ریش تراش برقی انجام دهید. ـ استفاده از کفش های بدون بند، نظیر کفش های راحتی ، کفش های زیپ دار یا کفش های چسبی نیز توصیه می شود. ـ محیط منزل را طوری طراحی کنید که از افتادن و آسیب دیدگی جلوگیری شود. ـ محدودیت های تدریجی بیماری ممکن است باعث عاجز شدن بیمار شود. برای یافتن راه هایی به منظور حفظ عملکرد و کارایی ، از مشاوره تخصصی و اعضای خانواده کمک بگیرید.


رعایت موارد زیر میتوانند به ارتباط ما و سالمند بیمار کمک کنند  :

اگر سالمندِمان در پوشیدن لباس هایش با مشکل روبه رو است، سعی نکنیم پوشاندن لباس اش را تمام و کمال خودمان انجام دهیم. تنها باید به او در پوشیدن لباس کمک کنیم. تا آن جا که ممکن است بگذاریم خودش کارهایش را انجام دهد و درباره ی آن چه می خواهد بپوشد خودش تصمیم بگیرد حتی اگر وقت بیش تری از ما گرفته شود. گاهی باید فرد سالمند را در شستشو و استحمام یاری دهیم، یا تمامی بدن شان  را بشوییم. اگر سالمند هنوز کمی توانایی و تحرک دارد، کافی است همه وسایل مورد نیازش فراهم کنیم و به موقع در اختیارش قرار دهیم. برای حفظ خلوت سالمند، پـرده های حمام و اتاق خواب او را بکشید و درها را ببندید . اگر نگران امنیت او هستید درجایی بمانید که صدای اش را بشنوید. درهنگام حمام کردن بیماران سالمند بستری، تا جایی که ممکن است بدن او را بپوشانید. و هر بار بخشی از بدنش را بشویید. کمک به سالمند بیمار برای دستشویی رفتن یا استفاده از لگن، هم برای سالمند و هم شخصی که به او کمک می-کند سخت و ناراحت کننده است. اگر سالمند ترجیح دهد که خود به دستشویی برود، باید تمامی توان خود را به کار گرفت و به او کمک کرد تا این کار را انجام دهد. حتی اگر بیش از لگن آوردن و گذاشتن در اتاق طول بکشد. اما برای بعضی سالمندان باید از لگن استفاده کرد و یا آن ها را تمیز کرد، نکته ی مهم در انجام این کار این است که با برخوردی دوستانه، ساده و بدون دست پاچگی و عجله، احساس شرم و خجالت را از بین ببریم. بعد از گذاشتن سالمند بر لگن در را ببندید و پرده ها را تا حد امکان بکشید. اتاق را ترک کنید و قبل از ورود مجدد در بزنید و منتظر پاسخ فرد بمانید. سو رفتار با سالمندان گاهی سالمندان با رفتارهای نادرست و آزاردهنده روبه رو می شوند. بد رفتاری هایی که سبب آسیب هایی می شوند که از افسردگی و از بین رفتن حس امنیت تا زخم و کبودی و شکستگی گسترده اند. چنین بد رفتارهایی گاهی از مسوولان اجرایی شهری  سر می زند که فضا و شرایط مناسب، راحت و امن را از سالمند دریغ می کنند، گاهی خانواده و اطرافیان سالمند، که باعث این رفتارهامی شوند و گاهی خود سالمند بدرفتاری را به خودش روا می دارد. بدرفتاری ها را می توان به چند دسته تقسیم کرد:

  • از شایع ترین شیوه های بدرفتاری با سالمند، غفلت و بی توجهی به آن ها است. نتایج چنین رفتاری زمینه ی بروز اتفاقاتی مثل تغذیه نامناسب، کم آبی بدن، سوختگی ناشی از ادرار، لباس نامناسب، تنها ماندن سالمند در خانه و … را فراهم می آورد.
  • توهین های کلامی مثل فریاد زدن یا تهدید کردن، بر احساسات و عزت نفس سالمند اثر مخربی می گذارند. همچنین یاآوری فراموشی ها، ناتوانی ها و اشتباهات آن ها از جمله رفتارهای رایج با سالمندان است که آن ها منزوی می کند و مانع از مشارکت در کارها و بیان نظرات شان می شود.
  • بعضی رفتارها باعث صدمه دیدن جسم سالمند می شوند. مهیا نکردن محیط زندگی سالمند با توجه به شرایط خاص او یا درخواست انجام کارهایی که از توان سالمند خارج است، ممکن است باعث آسیب های جسمی شوند.
  • بهره برداری از منابع مالی و وسایل شخصی سالمند برای استفاده ی خود و نیز عدم توجه اعضا خانواده به نیاز های مالی سالمند برای رفع نیاز های روزانه نمونه هایی از بدرفتاری مالی با سالمند هستند.
  • دریغ کردن حق تصمیم گیری، انتخاب شیوه ی زندگی، آزادی بیان نظرات و … برای تمام انسان ها از جمله سالمندان آزاردهنده است.

باید کوشید از تحمیل نظرات به سالمند جلوگیری کرد.


اهمیت برنامه ریزی تغذیه سالمندان:

یکی از مهمترین عوامل در پیشگیری از ناراحتی های دوران سالمندی مقوله تغذیه است چرا که در این دوران بدن دچار کهولت شده و هرگونه سو تغذیه و بی توجهی به نوع تغذیه منجر به کم اشتهایی و در نهایت سبب انواع کسالت ها و بیماری ها در سالمند می شود. اضافه وزن، پوکی استخوان، فشار خون بالا، چربی خون بالا و قند خون از مشکلات شایع سالمندان به شمار می رود که با تغذیه درست می توان آنها را کنترل کرد. درصورت کنترل نکردن این مشکلات، احتمال ابتلا به بیماری هایی مانند سکته قلبی و مغزی و سرطان ها افزایش می یابد. کارشناسان تغذیه می گویند : برنامه ریزی غذایی برای سالمندان با توجه به شرایط خاص این دوره، تفاوت هایی با سایر گروه ها دارد بطور مثال سالمندان باید مواد غذایی مانند نمک، قند و شکر، شیرینی، چربی و ترشی ها را کمتر از دیگر افراد، مصرف کنند. تغذیه مناسب یکی از نکات ضروری برای داشتن زندگی سالم و بانشاط است و در دوران سالمندی لازم است از تمامی گروه های غذایی به مقدار توصیه شده استفاده شود. با توجه تحلیل بافت عضلانی بدن و جایگزنی آن با بافت چربی، نیاز سالمندان به دریافت انرژی کاهش می یابد و از همین رو سالمندان باید انرژی مورد نیاز روزانه خود را به گونه ای مدیریت کنند که از افزایش وزن بیش از حد آنها جلوگیری شود. مطالعات علمی انجام شده حاکی از آن است که سالمندان با گنجاندن فعالیت بدنی مناسب در برنامه هفتگی و همچنین با مصرف گروه های غذایی حاوی منیزیم از جمله آجیل، لوبیا سفید، دانه های کامل غلات، ذرت، اسفناج و نخود سبز می توانند تا حدی باعث کند شدن روند جایگزینی بافت عضلانی با بافت چربی بشوند. تغییر در حس چشایی و بویایی را نیز به عنوان یکی دیگر از تغییرات در دوران سالمندی است که با ورود به دوره سالمندی، حد آستانه چشایی فرد افزایش می یابد و فرد برای درک مزه ها، مجبور به استفاده از مقدار بیشتری ادویه در غذا می شود. این مساله در بحث استفاده نمک باید حتما مورد توجه قرار گیرد زیرا استفاده از نمک زیاد در غذا برای درک مزه آن می تواند فرد را به سمت فشارخون سوق دهد که سالمندان باید نسبت به این مورد حساس باشند. براساس تحقیقات انجام شده عنصر روی نقش مهمی در حس چشایی دارد و کمبود آن موجب کاهش این حس می شود و از همین رو سالمند می توانند با مصرف به اندازه غذاهایی مانند گوشت، شیر، حبوبات و گندم در رژیم غذایی روزانه، و تأمین مقدار مورد نیاز روی بدن تا حد زیادی از کاهش حس چشایی پیشگیری کنند. همزمان با افزایش سن و ورود به دوران سالمندی، مقداری از فعالیت دستگاه گوارش کاهش می یابد که می تواند در صورت عدم برنامه ریزی صحیح جهت مدیریت آن مشکلاتی را برای فرد به وجود آورد. کاهش ترشح اسید معده و فاکتور داخلی معده از جمله تغییرات معمولی هستند که می توانند در فرآیند هضم و جذب غذا و ریز مغذی های بدن نقش مهمی را داشته باشند و از جمله ویتامین های مهم بدن که با کاهش سطح ترشح اسید معده جذب آن به شدت کاهش می یابد، ویتامین B12 می باشد. میزان ذخائر کبدی ویتامین B12 تا مدتی از بروز علائم کمبود این ویتامین جلوگیری می کند ولی در طولانی مدت، این کمبود ممکن است باعث ظاهر شدن علائمی مانند خستگی زیاد، گیجی، فراموشی، سوزش و ضعف دست و پاها شود که در برخی موارد ممکن است با علائم آلزایمر اشتباه گرفته شود و موجبات نگرانی و اضطراب خانواده ها را فراهم سازد. مصرف مواد غذایی حاوی ویتامین B12 مانند گوشت قرمز دوبار در هفته، ماهی، شیر و تخم مرغ در برنامه غذایی روزانه می تواند تا حد زیادی از کمبود این ریزمغذی مهم در بدن جلوگیری نماید. کاهش حرکات روده ای و ابتلا به یبوست در دوران سالمندی که ناشی از تغییرات دستگاه گوارش است،  سالمندان جهت مقابله با این عارضه، باید برنامه کنترل یبوست را که شامل سه قسمت مهم و به هم پیوسته مصرف فیبر غذایی، تحرک بدنی و مایعات مناسب می باشد را انجام دهند. برنامه ریزی صحیح جهت مصرف مایعات در فواصل زمانی منظم در طول روز، می تواند تا حد زیادی در جلوگیری از کمبود مایعات و همچنین در پیشگیری و درمان یبوست کمک نماید. اختلالات شنوایی در دوران سالمندی، برخی تحقیقات علمی حاکی از آن است که کمبود ویتامین های B12 و ویتامین D می تواند از قدرت شنوایی فرد کاسته و در کیفیت زندگی او تأثیرگذار باشد. استفاده از منابع غنی کلسیم مانند شیر و لبنیات و منابع ویتامین B12 می تواند تا حدی از این اتفاق ناخوشایند جلوگیری نماید. برخی ها به اشتباه تصور بر بروز بی قید و شریط بعضی بیماری های قلبی و عروقی و حتی انواع سرطان ها در دوران سالمندی دارند، در صورتی که با داشتن سبک زندگی سالم در دوران های قبلی زندگی و همچنین استفاده از تمامی مواد مورد نیاز تغذیه ای در دوره سالمندی تا حد زیادی می توان از بروز این دسته از مشکلات نیز جلوگیری کرد. نگهداری وزن در محدوده نرمال، نگهداری شاخص های چربی خون در محدوده نرمال، پرهیز از استعمال دخانیات و داشتن برنامه هفتگی فعالیت بدنی، می تواند در جلوگیری از بروز این بیماری ها کمک کننده باشد. بر اساس تعریف سازمان بهداشت جهانی جمعیت بالای سن ۶۰ سالگی جزو جمعیت سالمند محسوب می شوند که برابر این تعریف، افراد ۶۰ تا ۷۵ سال، سالمند جوان، ۷۵ تا ۸۵ سال، سالمند میانسال و بالای ۸۵ سال، سالخورده  تلقی می شوند.

درباره ی مدیر

همچنین ببینید

آسایشگاه سالمندان لاهیجان

اردوهای سالمندان

برای توانمندسازی افراد تحت پوشش از همه امکانات کاربردی بهره جوید.یکی از اقدامات موثر ، …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *